reisverslag7

Laten we maar beginnen met de terugreis vanuit Wenen op maandag 2 april.
Lekker vroeg uit bed gegaan om op tijd te vertrekken naar Kazar. Om stipt 8 uur vertrokken we. komen we er om 8.15 achter dat we de discman waren vergeten. Jahoor bijna goed en wel op de autobaan te zitten moesten we weer die beruchte binnenstad met eenrichtingsverkeer weer in. Jorien en Sanne moesten om 8.30 weg om naar hun stageschool te gaan. Dat werd nog sjeezen ook . Tuurlijk zaten we vast in de ochtendspits. Bij Jorien aangekomen bleken we nog meer vergeten te zijn.
Eindelijk weer goed en wel in de auto zijn we weer opnieuw op pad gegaan. We kunnen nu toch wel bijna blind de weg door Wenen vinden.

Aangekomen bij de grens waren we weer even bang dat we moesten stoppen om onze auto te laten doorzoeken. De kerel van de douane vroeg ons alleen wat we achter in de auto hadden. "Kleider" zei Karen en we konden meteen doorrijden. Dat geloofde hij waarschijnlijk meteen met twee meiden voor in de auto.

Toen kwamen we aan bij Boedapest. Vol spanning of het dit keer wel in 1 keer goed zou gaan. En jahoor, goed Boedapest uitgekomen. We weten nu ook waar het de vorige keer fout is gegaan (voor een volgende keer). Al met al kwamen toch binnen 4 uur aan in Kazar. Knap toch!!!!
's Middags hebben we heerlijk in de tuin gezeten en geslapen want het was prachtig weer. Ook de drie dagen erna was het mooi en hebben we elke dag thuis in de tuin zitten werken.

Donderdagochtend zijn we om 10 uur 's ochtends op pad gegaan om het gebied bij Kazar te gaan bewandelen en te beklimmen. Jaja, ook nog sportief ook. Kazar heeft hier in de buurt een soort van gesteende lava wat 20 miljoen jaar oud is. Na 10 minuten lopen kwamen we hier aan en het is echt de moeite waard om even te gaan kijken. Toen we even stil hadden gestaan om te kijken gingen we weer verder. Een collega (die je nooit helemaal serieus kan nemen) vertelde ons dat het nog 10 kilometer lopen was. Jahoor 10 kilometer, echt niet. Maar wel dus.
Achteraf viel het best mee eigenlijk.

Vrijdagochtend waren we al vroeg uit bed om Marieke, Sylvia, Ton en Steven (Beerens) op te wachten. Ze kwamen om 9.30 aan. Marieke en Sylvia hebben eerst wat geslapen en Ton en Steven zijn op pad gegaan om wat zaakjes te regelen. 's Middags zijn we met Marieke en Sylvia wat door het dorp gaan lopen. 's Avonds lekker uit eten in Salgotarjan, waar Manon in maanden niet meer zo'n lekker stukje vlees gehad had. Steven en Ton sliepen in de studentenflat in Salgotarjan en aangezien Sylvia en Marieke met ons mee moesten en wij een auto voor twee personen hebben, hebben we maar gewisseld van auto.

De volgende ochtend weer op tijd uit bed om naar Boedapest te gaan. Het wachten was nog op Steven en Ton, die na een tijdje belden dat de auto het begeven had.
Nee he, hebben wij weer. Dus wij maar naar Salgotarjan. Uiteindelijk hebben we de auto aangekregen met de startkabels. En na een lekker ontbijtje bij MacDonalds zijn we op weg gegaan naar Boedapest.
Eerst een pensionnetje gezocht en toen de stad in gegaan. 's Middags zijn we naar de Budawijk, de burcht, vissersbastion en de Matthiaskerk geweest. Daarna een Gerbeaud gebakje gegeten in het beroemde Gerbeaud koffiehuis.
Na een lange en drukke dag zijn we terug gegaan naar het pension om ons om te kleden om daarna weer de stad in te gaan om lekker hapje te gaan eten en daarna de kroeg in te gaan. We zijn naar een gezellig Italiaans restaurantje geweest waar we bijna allemaal ontzettend veel knoflook hebben zitten eten. (Die we laat op de avond nog konden ruiken). Toen lekker nog op een terrasje gezeten op Liszt Ferenc Ter.

De volgende dag weer vroeg uit bed om niet het ontbijt te missen. We zijn meteen met de metro naar het stadspark gegaan. We dachten laten we de helden op het heldenplein eens gaan bekijken. Dat ging dus mooi niet door. Ze waren weggehaald om opgeknapd te worden. Dan maar naar de vlooienmarkt die ook in het stadspark was. We kwamen nog even langs Anonymous (eerste hongaarse schrijver die de geschiedenis van Hongarije schreef).
Toen kregen we honger en hebben in het centrum nog wat gegeten. Onze auto was nog steeds kapot en we dachten dat dan maar beter zou zijn om op tijd naar huis te gaan. Zo gezegd zo gedaan. De anderen gingen nog even mee om te helpen met starten (weer met startkabels). Toen afscheid genomen van Sylvia, Marieke, Ton en Steven en op naar Kazar. We hadden echt pech want het begon nog te regenen ook. We konden kiezen: de ruitenwissers of de lampen. De ruitenwissers leek ons toch het veiligst. Dichter bij Kazar gekomen werd het droog.

's Avonds hebben we heerlijk languit op de bank gelegen en niets meer gedaan.
Nagenietend van het gezellige weekend.

Szia,

Manon en Karen