reisverslag

Week 1

Het is zover, vrijdagochtend vertrek uit Oldenzaal (5.30). Overnachten in Wenen bij Jorien (zusje van Karen), hier hebben we na een reis van 10,5 uur nog eens een uur gezocht om haar kamer te vinden. Dit lukte helaas niet en hebben Jorien en Sanne maar gebeld om ons op te halen.
Jorien en Sanne zitten met hun kamers echt midden in het centrum (achter de hoofdstraat). We zijn `s avonds met z`n vieren uit eten geweest, dit was erg gezellig, Wenen is een erg mooie stad, hier gaan we zeker nog een keer naar toe!

Zaterdag zijn we vertrikken om 11.30 vanuit Wenen naar Kaz�r. We komen daar om 15.15 aan en hebben ook hier weer een uur gezocht aangezien wij geen adres hadden van de burgemeester (Kate) en ook geen telefoonnummer. Uiteindelijk kwam er een man naar onze auto toegerend die waarschijnlijk gehoord had van andere inwoners (klein dorp met 2000 inwoners) dat er een nederlands autootje aan het rondscheuren was in het dorp.

We werden hartelijk ontvangen in ons eigen huisje door Kate en haar vriend Istvan. Eerst moest er snaps (Palinka) worden gedronken en vervolgens konden we onze auto uitpakken (merendeel door Istvan die er op aandrong om alles te dragen). We kregen brood met knakworst voorgeschoteld en Kate en Istvan stonden voor ons te kijken hoe wij dit naar binnen werkten. Dit waarschijnlijk omdat geen van twee Engels of Duits spreekt.

We hebben al kennis gemaakt met een aantal mensen die allemaal erg gastvrij zijn. Maandag hebben we een rondleiding gehad door het dorp en werden we onder andere ontvangen op een basisschool waar we door de directeur werden rondgeleid. De kinderen keken ons met grote ogen aan alsof we ��n of andere attractie waren. Er werd verteld dat we elke dag kunnen lunchen in de kantine van de basisschool (warm eten). Maandag stond er wortelsoep met pasta en kip op het menu!

Het blijkt dat centrale verwarming en wasmachine hier echt luxe is (dit hebben wij wel in ons huisje). We hebben tevens een bad, helaas is de boiler niet toereikend om een heel bad te vullen met warm water. Dit heeft Manon al ondervonden en moest Karen vervolgens met pannen kokend water komen om het nog een beetje aangenaam te maken.

Onze werkplek op het stadhuis is vrij royaal (grootste kantoor in dit gebouw) en we zijn de enige met internetaansluiting in dit dorp! (op ��n na)

We wachten elke ochtend af wat de dag ons zal brengen. De mensen zijn hier erg gastvrij en aardig. Ze praten dan wel geen engels of duits maar met handen en voeten komen we er wel.

Sz�a, Manon en Karen

Week 2

Nou de week begon goed (voor ons begint de week op op vrijdag). We zijn het afgelopen weekend naar Boedapest geweest. Jorien zou ook in Boedapest komenm dan had ze wat te doen omdat Sanne carnaval ging vieren in Oldenzaal. Op vrijdagmiddag kwamen we na een twee uur durende reis busreis aan op het Keleti station in Boedapest om 17.00 en om 17.20 kwam de trein uit Wenen aan met Jorien.

Toen moesten we nog op zoek naar een pension. Nadat we een lugubere man die een zogenaamd "tourist office" had, te zijn kwijtgeraakt vonden we een officieel tourist office. We kregen een heel leuk pensionnetje dicht bij het Keleti station. Niet ver van de binnenstad.
's Avonds de stad in geweest, eerst eten en toen een leuk cafeetje opgezocht.

Zaterdag zijn we voornamelijk wezen winkelen. Goedkoop! Jorien had nog wel het meest gekocht omdat het in Wenen ontzettend duur is. 's Avonds weer uit eten geweest, daarna een cafeetje bezochten daarna waren we van plan om naar de disco eronder te gaan. De ober vertelde ons dat we beter nog maar even konden wachten wnat de russische maffia was beneden. Tijdje later kwam de ober weer om te vertellen dat de groep uit Oekraine vertrokken was. Was best spannend!

Zondag, laatste dag, weer vroeg uit de veren want we zouden gaan zwemmen in het Gellert bad. Een kuurbad aan de Boedakant van Boedapest. Ook nog lekkere ontspannende massage gehad. Toen werd het toch echt tijd om richting Kazar te gaan. Onderweg naar de metro stopte de tram ermee, iemand wilde van de vrijheidsbrug (1 van de vele bruggen die Boeda met Pest verbindt) springen. De brandweer heeft hem veilig weer naar beneden gebracht.
We zijn maar weer verder gegaan om toch nog voor het donker thuis in Kazar te komen.
Jorien is blijven slapen en is de volgende dag nog meegeweest naar het stadhuis waar wij werken.

Ze heeft nog een rondleiding door school gehad en moest weer op tijd vertrekken met de bus naar Boedapest om van daaruit richting Wenen te gaan. Druk weekend gehad dus.

Maandagavond hadden we eigenlijk een afspraak met een collega (Laszlo) en zijn 17-jarige dochter Evelin. Om 18.00 kwam hij bij ons binnen stormen met 2 dikke woordenboeken om te vertellen dat zijn dochter niet kon.
Daar zijn wij dan maar woensdagavond naar toe geweest. Was erg gezellig. Alleen moest zijn dochter alles vertalen. Dit leidde tot komische verwarringen. Nok (met 2 puntjes op de o, kan niet via dit programma.) wat meisjes betekent, bijvoorbeeld, spreek je uit als neuk. Grappig haha. Het huis wat ze hadden waren oorspronkelijk 2 huizen (en nog heel klein) en ze hadden geen centrale verwarming. Wat bijna niemand heeft hier. Erg arme mensen hier dus
De bioscoop, fl 4,50 per film, en aerobic, fl 2,00 per les, vinden ze heel duur.

Woensdag overdag zijn we op de universiteit van Salgotarjan geweest, daar hebben we Viki ontmoet, een tweedejaars studente die ons wat vertelde over wat er zoal te beleven valt hier in de buurt. Wij zijn meteen uitgenodigd voor een studentenfeestje op vrijdag 2 maart.

Vrijdagochtend zijn we al vroeg naar het politiebureau in Salgotarjan vertrokken om een vreemdelingendocument te krijgen. Toen we daarvoor pasfoto's moesten maken en bij de fotoshop kwamen vertelde de verkoper (hij kent ons al) dat hij wel over ons gelezen had in de krant. Krant????? Vroegen wij? Wat bleek: er stond en bericht op de voorpagina van regionale krant over twee Hollandse studentes die een opdracht doen voor de gemeente Kazar. Binnenkort komen ze ons ook interviewen. We worden nog beroemd hier!

's Avonds hadden we het studentenfeestje. Leuk dachten we, wat leeftijdgenoten.
Maar het feestje viel enorm tegen. Wat een sukkels allemaal. Ze hadden balkleding van de scapino aan. We hadden helaas ons fototoestel niet bij ons.

Volgende week meer van de de komende week.

Viszontlatasra! Manon en Karen