19 - 21 Haziran tarihlerinde düzenlenen AB zirvesine karşı Selanik'te toplanan yaklaşık 100.000 kişi çeşitli gösteriler düzenledi. Gösterilerin başlamasından önceki günlerde Anarşist ve anti-otoriter gruplar Selanik üniversitesi teoloji ve felsefe fakültelerini işgal ettiler. Buraları Yunanistan dışından gelen göstericilerle beraber kaldıkları, bilgi alışverişinde bulunup, toplantılar yaptıkları bir mekan haline dönüştürdüler.

19 Haziran günü göçmenlerle dayanışma amacıyla yürüyüş düzenlendi. Başlangıçta anarşitler yaklaşık 3000 kişiydiler. Olympiodos caddesi çoğunluğunu anarşistlerin oluşturduğu binlerce insanla doldu. Gösteri Olympiodos caddesinden yoğun olarak göçmenlerin yaşadığı Sykies ve Neapoli bölgelerine doğru devam etti. Göçmenlerle dayanışmayı vurgulayan ve polislere karşı atılan sloganlarla devam eden gösteriye bir çok insan da balkonlarından, camlarından alkışlayarak destek verdi. Selanik Irkçılık Karşıtı İnsiyatifinin organize ettiği gösterinin yapıldığı alan olan Egnatia'da Anarşist Blok 6000 kişiye ulaştı. Gösteri sırasında şehrin bütün duvarları sloganlarla doldu, caddelerdeki gözetleme kameraları tahrip edildi.

20 Haziran Sabahı 1500 kadar anarşist zirvenin yapıldığı Halkidi'ye gitti. "Selanik 2003 Anti-Otoriter Hareketi - Karşı Saldırı" yazan bir pankart taşıyan grup polis barikatıyla karşılaştı ve göstericiler zirvenin yapıldığı otele ulaşmak amacıyla polisle çatıştı. Polisin yoğun gözyaşartıcı bomba kullandığı olaylar sırasında polislerden ve göstericilerden hafif yaralananlar oldu, 7 kişi gözaltına alındı.

21 Haziran?da Selanik cehenneme döndü. Polis anarşistlerin oluşturduğu iki ayrı bloka aynı anda saldırdı. Göstericilerle birlikte Selanik halkının da etkilendiği çatışmalar şehir merkezini alevler ve polisin yarattığı kimyasal gaz bulutları içinde bıraktı. Anarşistler biri Kara Blok diğeri Anti-otoriter Hareket olmak üzere iki ayrı kortej oluşturarak eyleme katıldılar. Polis saldırısının ardından Anti-otoriter Hareket bir süre ara sokaklarda ilerledikten sonra o sıralarda polis saldırısını yaşayan Kara Blok ile buluştu. İki grup birleşti ve polisin saldırısına karşı yoğun bir direniş sergiledi. Kapitalizmin vahşetine karşı öfkelerini başta McDonald's ve Vadafone olmak üzere, çok uluslu şirketlerin dükkan ve mağazalarına molotoflar, taşlar ve soplalarla saldırarak gösterdiler. Çatışmalar bir süre devam ettikten sonra eylemciler büyük bir meydanda toplanmaya başladılar. Burada eylemcileri kuşatan polis daha güçlü bir şekilde tekrar saldırdı. Bütün meydanı dolduran gazın etkisiyle anarşistler, küçük gruplar halinde üniversiteye geri çekildi. Gösteriler sonrasındaki günlerde evler basılarak pek çok kişi gözaltına alındı. Özgürlük yalanıyla yarattıkları sömürü düzeninin üstünü kapatmak isteyen Avrupa Birliğinin gerçek yüzü Yunan polisinin eylemcileri tutuklayıp, yoğun işkence uygulamasıyla yeniden ortaya çıktı.

Kuruluşunun 10. yılında 26 Haziran-29 Haziran tarihlerinde "2003 eşcinsel onur haftası" çerçevesinde çeşitli etkinlikler düzenleyen Lambdaistanbul etkinliklerin son gününde sorunlarına komuoyunun dikkatini çekmek amacıyla bir yürüş düzenledi. İstiklal caddesi üzerindeki 12.30'da Terkoz çıkmazından başlayan yürüyüş alkışlarla Mis sokağa kadar sürdü. Mis sokakta basın açıklamasının okunmasıyla devam eden eylemde "Ayşe Fatma'yı, Ahmet Mehmet'i birbirlerini sevebilmeli", "Okulda, işte, mecliste, eşcinseller her yerde." "Ne yanlışız, ne yalnız, eşcinseliz buradayız." sloganları atıldı. Yaklaşık 60 kişinin katıldığı yürüyüşte geyler, lezbiyenler, travestiler ve ayıların yanı sıra heteroseksüeller de yer aldı. Lambda üyelerinin yanısıra anarşistlerin ve troçkistlerin de katıldığı eylem basın açıklamasının okunmasından sonra olaysız biçimde sona erdi.

Dünya eşcinsel hareketin simgesi haline gelen 1969'daki "Stonewall" direnişinin yıl dönümünde yalnızca eşcinsellerin örgütlediği Türkiye'deki bu ilk eylemle eşcinseller heteroseksist anlayışın savunucularına tüm ezilen ve ötekileştirilenlerin ortak özgürleşme mücadelesinin içinde var olduklarını gösterdiler. Basın açıklamasıyla toplum içinde maruz kaldıkları aşağılanmaya, inkara, şiddete, hasta muamelesi görmeye, çalışma yaşamından dışlanmalarına karşı çıktıklarını belirten eşcinseller görünür olmanın, ortaya çıkmanın önemini vurguladılar. Çevredeki insanların şaşkın bakışları altında süren eylem sonrasında Eşcinseller ve eşcinsel dostlarında 10 yıl önce yapılması planlanan eylemi gerçekleştirmiş olmanın sevinci görülebiliyordu.