Çocukluğum genelde kızlarla birlikte geçti; onlarla birlikte ip atlar, yakar top ve dombik oynardık. Doğru dürüst erkek arkadaşım olmadı. İlkokula giderken bende farklılıklar olduğunu anlamaya başlamıştım. Zoraki bazen erkeklerle oynamaya çalışırdım. Sonradan erkeklerle oyunlarım hoşuma gitmeye başladı. Çünkü doktorculuk oynamaya başlamıştık ve kömürlüklerde çükümüzle birbirimize iğne yapıyorduk. Tam bir ilişki olmazdı tabiki. Daha sonra sadece bu oyunu Ramazan adında bir arkadaşımla oynamaya devam ettik. Ramazan'la elbiselerimizi çıkarıp öpüşür ve sevişirdik.

Ramazan'la olan ilişkim ilkokul yıllarında idi, duygu anlamında birşeyler hissettiğimi sanmıyorum. Ama onunla böyle şeyler yapmak hoşuma gidiyordu ve bulduğumuz her fırsatta kömürlüğe gidip sevişiyorduk. Ramazan'ın babasının tayinin çıkması ile birbirimizden ayrıldık; bu beni çok üzdü. Sonraları mahallede benden 15 yaş büyük Cemal abi daha önce hiç hissetmediğim duygular uyandırdı içimde. Onun beni yanına çağırmasını, benimle ilgilenmesini, beni öpmesini istiyordum.

Cemal abinin üvey kardeşi Ahmet'le güreşmeye başladık. Ahmet her seferinde boşalıyordu, ben henüz ergenleşmediğimden boşalamıyordum. Bu lise 3'e kadar devam etti, artık ben de boşalıyordum. Bu arada işi ilerletmiştik, çırılçıplak soyunup deliler gibi sevişiyorduk. Ahmet benim oral seks yaptığım ve bana sen eşcinselsin diyen ilk insandır.

Tabi ki Ahmet'in bana sen eşcinselsin demesi, ona bunun anlamını sorma fırsatı verdi. O da toplumsal ibne imajını tarif etti. Garip olmuş, anlayamamıştım. Bu kadar kötü olmamalıydı. Daha sonra bunun doğru olmadığını öğrenecektim.

Lise 2'de Metin adında bir arkadaşım vardı. İkimiz Almanca dersinde en arka sıraya geçer, fermuarlarımızı indirip karşılıklı köfte yapardık. Onlarca insanın arasında eşcinsellik lafını anmadan iki yıl boyunca buna devam ettik. İşimiz bitince hiçbirşey olmamış gibi bu konuda konuşmaz diğer arkadaşlarla sohbet ederdik. Bu arada Ahmet'le olan ilişkim devam ediyordu ve ben onu istemez hale gelmiştim. Ahmet bunu anladığında aileme söylemekle tehdit ederek ilişkimizi devam ettirmeye çalıştı. Birgün Güven Park'a gidip birisiyle birlikte olunca Ahmet'in tehditlerine aldırmadan onunla ilişkimi bitirdim.

Banklardan birisinde otururken yanıma 40 yaşlarında birisi geldi. Önce havadan sudan şeylerden söz ettik sonra parka daha önce gelip gelmediğimi sordu. Ben de ilk defa geldiğimi söyledim. Hava kararmıştı, bana burada fazla oturmamamı gece kötü insanlarla karşılaşabileceğimi söyledi ve birlikte parktan çıktık. Sonraları sık sık parka gitmeye başladım. O adamla karşılaşıyor sohbet ediyorduk, ona güvenmeye başlamıştım. Bir gün beni evine davet etti davetini reddetmedim. Evde seviştik anal ilişkiye girmek istedi canım yandı ve bunu yapamadım. Daha sonra ki buluşmalarımızda ısrarlı olunca görüşmeme kararı aldım. Üzülmüştüm çünkü çok efendi birisiydi.

Bir akşam 25 yaşlarında oldukça hoş birisi gelip yanıma oturdu. Parka gide gele korkularımdan kurtulmuştum. Sohbet etmeye başladık konu erkeklerle yatıp yatmadığıma geldi ben de başımdan geçenleri olduğu gibi anlattım. Bir ara eğilip dudaklarımdan öptü, çok hoşuma gitti ben de karşılık verdim. Birden bir polis düdük çalarak yanımıza geldi ve birisinin bizi öpüşürken görüp şikayet ettiğini söyledi. İnkâr ettik ama yinede bizi Parktaki Polis Noktasına götürdü. İçerideki muhtemelen rütbeli polis, bana burada ne yaptığımı kim olduğumu, yaşımı, niye böyle şeyler yaptığımı, sordu. Hepsine yalan cevap verdim ama pek yutmuşa benzemiyorlardı. Diğer çocuğa utanmıyor musun bu çocuğa böyle şeyler yapmaya dediler. O da inkar etti, çok fazla üstelemeye başlamışlardı ki ne be ben de sizdenim deyip kimliğini masanın üzerine fırlattı, hepsi şaşırıp kalmıştı. O an düşüp bayılacaktım, her şey bitti mahvoldum dedim içimden. Tam o sırada benimki kolumdan tutup beni dışarı çıkarttı ve ev -iş telefonlarının olduğu bir kart verdi. Ağlamayı kes ve beni dinle dedi. Kimliğimi açıklasaydım benimle konuşmazdın, şimdi eve git ve beni mutlaka ara dedi. Bir süre sonra korkmama rağmen onu aradım ve 3,5 ay süren bir ilişkimiz oldu. İlk kez tam ilişkiye girdim ama aktif olarak.

Bir gün beni Jazz Time adlı bir bara götürdü ve bak bunlar da sevgili diye bir çok çifti işaret ederek gösterdi. Sonunda bu kadar çok eşcinseli bir arada gördüğüm için çok mutlu olmuş ve bir ben miyim sorusundan tamamen kurtulmuştum. Daha sonra tek başına bara gittim ve gittiğim ilk gün şu an 10 senelik arkadaşım olan Serçe'yi tanıdım. Gün geçtikçe daha çok gey tanımaya, onlarla birlikte eğlenmeye, üzülmeye başladım. Artık daha bir mutluydum sanki yıllar önce kaybettiğim ailemi bulmuştum. Böylece sinema, park ve barları öğrenmiş oldum.

Bir bar akşamında benim için çok özel olan İlker ile tanıştırıldım. Uzun süreli bir ilişki düşündüğünü söyledi, bu oldukça hoş bir fikirdi benim için. Bir hafta sevişmelerin ötesine gidemedik onun özel birisi olduğuna karar verdim ve ilk kez pasif oldum. Çok canım acıdı ama artık tam bir eşcinsel oldum diyerek kendimle dalga geçerdim.

Lisedeyken yaz tatillerinde Ulus'ta bir kumaş mağazasında çalışıyordum, okul bitince de bu işe devam ettim. İş yerindekilerin takılmaları pek rahatsız etmiyordu, abartılı bir şey de yoktu. Fakat çevredekiler rahat vermiyordu. Eşcinselliğimi elimden geldiği kadar saklıyor ve işimi çok iyi yapıyordum, bu nedenle eşcinselliğimle ilgili bir problem yaşamadım dersem yalan olmaz. Tabi saç şeklim, konuşma şeklim, davranışlarım dalga konusu oluyordu. Zaten onlar sürekli birbirlerine aynı şeyi yapıyorlardı. Önemli olan benim ne istediğim, onların ne düşündüğünden bana ne demeyi öğrendim. İş hayatımdaki en kötü anım işten ayrılmama neden olan olaydır.

Şu an birlikte olduğum sevgilimden hoşlanan bir başka eşcinsel işyerimi öğrendi ve telefonla arayarak patronuma eşcinsel olduğumu, başka bir sürü iğrenç şey anlatarak işten ayrılmama neden oldu. O insanı görebilseydim o an öldürebilirdim. Aileme de telefon açıp aynı şeyi yapmaya çalıştı telefon numarasını değiştirip bunu atlattım. Eşcinsel olmakla ilgili birşeymiş gibi düşünmüyorum bunu. Kötü insanlar her kesimde var. Zavallı insanlar olarak görüyorum o kadar.

Acemiliğim çok rahattı (herkesin aksine). Çünkü orada askerliğin ne olduğunu öğrendiğiniz için acemilik normalde çok zordur. İstanbullu bir çavuş beni yanına aldı ve onun yanından hiç ayrılmazdım. Çok güzel bir çocuktu, onunla çok güzel günlerim oldu. Ona birgün pat diye eşcinsel olduğumu anlattım (Tabii o güveni aldıktan sonra). Gayet normal karşıladı ve beni her zaman askerliğin o zor kısımlarından çekip aldı. Onunla sarhoş olduğumuz birgün seviştik. Sonra bir daha olmadı. Ve acemiliğim bittiğinde ağlayarak ayrıldım ondan. Usta birliğine torpille gelmiştim. Görevim acayip güzeldi. Torpilim de çok büyüktü. O yüzden çok rahattım. Usta birliğinde erlerden beş askerle birlikte oldum. Ama içlerinden birisiyle 1 sene sevgili hayatı yaşadım. Askerliğimiz bittiğinde ben onu Ankara'da bir hafta misafir ettim. O da beni kendi memleketine götürdü, 10 gün misafir oldum. Oradan Ankara'ya gelmek benim için ölümdü. Ona çok alışmıştım. Düşünün askerdesiniz ve her saniyeniz yan yana onunla, ilişkim hep sürsün isterdim. Ama o kız kaçırdı, evlendi ve şu an çoluk çocuk sahibi. Mutlu olsun.

Her zaman olduğu gibi tanıştırıldık. Başlangıçta nereye gideceği belli olmadığı için normal, sıradan bir ilişkiydi, diye düşünürken böyle olmadığını anladık. Ve anladığımızda bir sürü problemler çıktı. Düşüncelerde çatışmalar, zevk anlayışlarımızda farklılıklar, derken zaten seneler geçti. Kıskançlık, kavga, tartışma… Tabii arada aşk da var, sevgi de. Onlar olmasa zaten bunların hiçbirisine dayanamazdık. Zaman her şeyin ilacı derler ya, bizde de öyle oldu. Biraz ben, biraz o ödün verince birbirimizi dinlemeyi öğrendiğimizde, birbirimizi anlamaya çalıştığımızda, kısacası aynı dalgada olduğumuzda her şeyin rayına oturduğunu gördük. Küçük ayrılıklar, kavgalar yaşamadık mı? Yaşadık ama, şimdi daha iyi anlıyorum ki bunları iyi ki yaşadık. Çünkü temel sağlam oturdu. Herşeyde olduğu gibi biraz anlayış herşeyi çözüyor. Hataları biraz kapatıcı olmak lazım. Şu an böyle bir ilişkim olduğundan çok mutluyum. İyiki de eşcinselim.

Herkes benim gibi düşünemez. Bu da en doğal şey. Ama bence hepimiz bir dayanışma içinde olmalı birlik olmalıyız. Birbirimizi çok sudan şeyler yüzünden kırmamalı ve yaptığımız her şeyde bizleri dışlayan insanlara kendimizi kanıtlamamız gerekiyor. Onların bizi yanlış tanıdığı yönlerimizin onların bildiği gibi olmadığını göstermemiz gerekiyor. Herhalde anlatmak istediğime kendim bile gülüyorum.