Biraz geziden ve şenliklerden bahsedeyim, yani bende bıraktıklarından, aklıma her geldiğinde inanın göğsüm kabarıyor. Hayatımın en güzel günüydü, partnerimle öpüşürken, bas bas bağırırken, ip atlarken hesap vereceğim, çekineceğim diye kaygım yoktu. Şimdi o dağı, o gün orada yaşanılanlardan sonra düşünüyorum, ne kadar öksüzdür şimdi. Size ne kadar teşekkür etsem azdır. Burada, Kayseri'de hayat yine bombok. Okulda başıma gelen olayları, daha önce anlatmıştım. Şu an pek bir problem yok. Ama beraber yiyip içtiğim arkadaşlarım bir yerlerden "onun yanında görülmeyeceksin" diye uyarılmış. Bu yüzden okulda beni gördüklerinde vebalı görmüş gibi kaçıyorlar. Ne diyeyim kendi zavallılıklarına, mutsuzluklarına, adiliklerine yansınlar. Bu insanlar okuyacak da ülkeye faydalı bir insan olacak ha?

Bir süre önce televizyonda TUTKUNUN ŞAİRLERİ filmini izlemeğe başlarken bir misafirimin gelmesi üzerine maalesef ilmi izleyemedim.

Fakat., Aradan bir süre geçince filmin tekrarının verileceğini öğrenince sevincimi anlatamam.

Belki bugüne kadar eşcinsel bir aşk birliktelik anlamında izleyeceğim 3. film olmasından belki de o aşkın içinde yer aldığımı hayal etmemden bilmiyorum ama çok sevindim.

Konusu ise 1871 yılında şair Verlain’ın (David Thewlis) 16 yaşındaki şair Rimbaud’a (Leonardo Di Caprio) olan aşkı ve bu aşkın dramatik öyküsüdür.

Rimbaud ise yaşının çok üstünde bir tutkuya ve yeteneğe sahiptir. Bir o kadar da uçuk.

Kısa bir süre içinde Verlain Rimbaud’a aşık olur ve karısı ile çocuğunu terkeder ve beraber yaşamağa başlarlar. Rimbaud hırçın, hayalperest ve uzak dünyaları keşfetmeyi seven uçarı biridir ve Verlain’i beraberinde sürükler.

Uzun ve tutkulu sürece bir beraberlik ve aşk yaşarlar. Bu arada kocasının kaybettiğini ve Rimbaud’tan kopamayacağına inanan Verlain’i karısı boşar ve boşarken de eşcinsel ve ahlak dışı bir yaşam sürdüklerini iddia ederek kocasını 2 yıl hapse mahkum ettirir.

Verlain’den ahlaka aykırı şiirleri varsa vermesini ister.

Filmlerde de olsa böyle bir aşkın varlığına inanmak bile bir mutluluktu benim için.

Şimdi zincirinin bir halkasını oluşturmak, bilinçaltının bir yerinde (kenarında) yerimi aldığımı bilmek ve usulca kıvranıp kalmanın orda, içimde oluşturduğu paylaşılmaz huzurundan dolayı yanılgı sonrası elde edilen tecrübeler misali küçüldüğümü hissediyorum topraklarında. En börtü böceği seviyorum topraklarında yaşayan. Hayat can alıcı bir dönüm noktasında renk değiştiriyor, şekil değiştiriyor sözlerindeki büyünün tesiriyle.

Mutluysan mutluyum eğer mutluluğum mutluluğunun tamamlayıcısıysa çok daha mutluyum. Asıl sorun (evet bir sorun var hem de koca bir sorun), birileri bizi hâlâ hayat üzerinde oynanan oyunun vazgeçilmez piyonları olarak görmeye devam ediyor. Bizi bize satıyor, bizi bize öldürtüp, birbirimiz üzerinde kazandığımız zaferden bizim adımıza keyifleniyor.

Sarı saçlı bebek almadan seni kollarına zindanındaki o çocuk bu denli kırgın ya da umutsuz değildi. Dökülen yaprakların yürürken üzerinden çıkardığı her bir çıtırtı bin metrekare görüntü şekillenen gözlerimde. Ve sen yolun sonunda açmayı başarabilirsen o kapıyı, aşabilirsen hayalsi kısıtlayıcılarını bir defa bak gözlerime.

Seneler sonra aradım seni. Gözünde hiç değerim kalmamış. Seni böyle heteroseksüel eğilimlere saptıran her saniyenin, her dakikanın, her insanın Allah belasını versin.

C: Hatırlamadım!

K: Biraz düşün… Düşünürken merkez apartmanının bodrumunu, sizin evin salonunu, o salondaki sallanan koltuğunuzu, annenlerin yatak odasını, yataklarını hatırla…

C: Hatırlanacak insan var, hatırlanmayacak insan… Telefonumu nereden buldun bilmiyorum ama bir daha arama, yoksa senin…

K: Tamam ama söylediklerimi sen de dinle. Tamam hatırlama beni. Hatırlamaman, tanımaman yaşadıklarını beyninden silecekse tamam. Ama şunu bil, sana boşuna değer vermişim. Sokağın ortasında bir it ölüsü görsem kenara çekerim, ama senin leşin olsa gördüğüm, üstüne tereddüt etmeden basar geçerim. Ayrıca orospular bile senden şereflidir. Asla bir ibne olmanın onurunu ve gururunu yaşayamayacaksın yazık… Görüşmemek üzere hoşçakalma, kendine iyi de bakma. Cenk, karşılaşmayız umarım Cenk… Allah belanı versin Cenk!!!

O küçük esmer oğlancık büyüdü Cenk… Annesini bile yanına alarak böylesi bir yolda; güvenle, başı dik ve onurla yürüyor. Sabırsızlıkla bekliyor sevgilisiyle el ele tutuşup yürüyeceği, evleneceği günü. Bir gün eşcinsel hareket patlayıp, kabul gördüğünde büyük acılar yaşamama sebep olan Cenk'e, Cenklere tükürmek için ağzımda biriktiriyorum tükürüklerimi…

Biz nereye gidiyoruz? Bu ülkenin sonu ne olacak? Ben tarihe bakıyorum da son Osmanlı yıllarını görüyorum. Yeni rejim yanlıları ülkeyi içten içe kemiriyor. (Tabi bu şartlar şu an hepimiz için mükemmel ama o zamanlar da biz şimdi nasıl şeriatı istemiyorsak onlar da cumhuriyet rejimini istemiyorlardı). Şimdi bu ülkede büyük bir asayişsizlik var. Ve en yakın örneği ÖSYM'nin sınav sorularını çaldırması.

Zaten BM'ye üye olan TC hiçbir şartı yerine getirmezken sınav zedeleri baştan kaybetmeye mahkum etti. BM'nin insan hakları evrensel bildirgesinin 26. maddesinde yükseköğrenim tam bir eşitlikle herkese açık olmalı der. (AOÖB puanı sayesinde bu madde Türkiye'de geçerli değil diğer 30 madde gibi). Ayrıca hepimizin kurtuluşu için geçerli hiç kimsenin özel yaşamına karışılamaz ve herkes görüşlerinde serbesttir maddesi bu ülke insanının duymayı isteyeceği en son şeydir. Hâlâ onlar kurbağa vakıfları ile kumar oynayan kadınları savunma derneğinde olan insanlar için uygulanan maddelerdir.

Din ve cinsiyet tabusu ne zaman yıkılacak? İnsanlar ne zaman birbirlerine saygılı olursa işte o zaman her şey bir bir yoluna girecek ve tüm insanlar için mutluluğun anahtarı bulunmuş olur. Bugün ben vicdan özgürlüğümü kendim isteyerek seçerim ve kullanırım. Bunu kimse alamaz ve söyleme gereksinim de yoktur. (…… orijinal metinden okunamıyor!) zorla evlendirilenler ve o gece hiçbir şey yapamadan orada kalakalmak bir çok eşcinselin yaşamının en feci anıdır. Bunu bir çok kişi de yaşamıştır. O zaman felaketler, acılar, yıpranmalar üst üste gelir. Kendini koruyan, sağlıklı bir beyin yapısına sahip olan insan kötü günleri atlatır. Ya iradesi zayıf olanlar; onlar için yaşam zaten çekilmez olur ve bir şekilde de bu diyardan göçerler. Ne vahim. Bu yüzden herkes toparlanmalı ve en azından özgürlük için savaş vermeliyiz. Bundan yüzlerce yıl önce olduğu gibi. Hâlâ bir sonuç yok ama belki bir gün olur.

İnsan gay de olsa, lezbiyen de her şey sadece seksle sınırlı olmamalı diye düşünüyorum. Gözardı edilmemesi gereken fakat bunu ısrarla yaptığımız duygularımıza, sevgiye, aşka ne oldu Allah aşkına? Biz sevemiyor muyuz ölümüne? Aşkla çarpmıyor mu bizim yüreklerimiz? Sizi bilmiyorum ama benimki öyle.

Maceralarını dinlediğim arkadaşlarım var ve dergimizde okuduklarım. Kimseyi kırmak ya da eleştirmek değil amacım. Ama onlarınkini "cahil cesareti" olarak yorumluyorum. Onlar da beni "fani dünyada dünya nimetlerinden faydalanmama"yla. Ankara'dan Ali Ferhat'ınki gibi ya da Parisli Amcanın 45. sayıda yayınlanan mektubu gibi ya da; Siyah'tan Duygu'ya, Duygu'dan Siyah'a yazılan mektuplar gibi örneklerin daha sık yaşanmasını diliyorum. Söylemek istediğim bir başka şey de; malum sinemalara, hamamlara veya barlara, cafelere giderek başımızın göğe erip ermediği, tabi ne amaçla gidildiği önemli.