İlişkilerde (bileşenlerin karmaşıklığı içerisinde merkezi yöne doğru bireysel başvurular olduğunda) mikro iletişimde tasarlanılan davranışın özel şartlarında ve yalıtık düşüncenin kültürel ortamında bulunan bizler sizlere ulaşmak istiyoruz. Nasıl karşılanacağımızı bilmiyoruz. Buna rağmen (yaşadığımız dünyaya ait sorunlarla birlikte) yayınlanan dergilerle sürekli bir iletişimin alt oluşumunu bulmaya çalışıyoruz. İlişkileri öznelleştiriyor ve gerekli olan diyaloğu bu yolla edinmeye çabalıyoruz. Sizleri ikna edebilmede sözcüklere asıl anlamını veren kuvvetin "yoksunluk" olduğunu belirtmeme izin veriniz.

Sizlere ilk başvurumuzun ardından derginizi ulaştırmakla düşünsel çevrenize bizleri de dahil etmiş olacaksınız. Kabul edersiniz ki faaliyetlerdeki kutupluluk daha yoğun üretkenliğin yaşandığı bölgelere oranla taşra kalabilmektedir. İrili ufaklı her çabanın okunabileceği, aydınlatabileceği ve genişletebileceği olgusu; çeşitliliğin, farklılığın olduğu bir yelpazeyi okumayı ilgi çekici hale getirmektedir. Men edildiğimiz "kültürel tad"dan sizler aracılığıyla faydalanmak istiyoruz.

İçimizden bazı kişiler aydın olduğunu belirtip de fakat o sorumluluğu taşıyamayan veya o bilince erişmemiş örümcek beyinli aydın kişilikli insanlar çevremizde, bazen yanıbaşımızda bitiveriyor.

Sadece birkaç tane kitap (Lenin, Marx vs.) okuyup da kendisini aydın veya devrimciyim diye tanıtan insanlar kendilerini geliştirmekten aciz ve yoksun olarak diğer insanların hak ve kişiliklerine rahatça ve utanmadan, pervasızca saldırıp, kendilerini haklı göstermeleri bizler için çok acı ve utanç verici bir olgu. Ve sözde, bizlerde insan ayrımı ve yayın ayrımı yok deyip gay ve lezbiyen yayınlarını ayırt etmeleri çok utanç verici. Gay olanlar gay yayınlarını takip ederler veya izler diye söylenmesi çok ayıp. Gayler, gay yayınların dışında kendilerini geliştirmek ve her konuda az çok bilgi sahibi olmak için devamlı okuyup bir adım daha ileride neler yapabileceğimizi konuşup tartışıyorlar. Aydınım diyen bir kişinin gay veya lezbiyen dergisi okuması şarttır. Her konuda bilgi sahibi olmak istiyorlarsa, en azından okumayı bir denesinler bu yayınlardan. Kendilerine herhangi bir şey bulaşmaz. Bundan emin olsunlar. Aynı kafada devam ederlerse ellerine hiçbir şey geçmez. Sadece kazanacakları çevrelerindeki insanları kaybederler o kadar. Ben gay veya lezbiyenim, bu hiçbir aydın insanı ilgilendirmez. Çünkü gaylik benim cinsel yönelimimdir. İnsanların gayliğini yargılamadan önce kendi düşünce sistemlerini ve kendilerini yargılasınlar ve insanları sen gaysin veya lezbiyensin diye ayırt etmesinler. Önce kendi örümcek beyinlerini aydınlatsınlar. Tüm insanlar düşüncede ve cinsellikte özgürdür.

Bu ay yaşadığım olaylar herhalde ömrümün birkaç yılını götürdü. Beni hayatımdan bezdirdi diyebilirim.

Herşey, Kaos GL'nin çantamda bulunmasıyla başladı. Ardından ben en büyük salaklığı yaptım, mektuplarımı iyi saklayamadım ve onlar da bulundu. Ve hepsini de okumuşlar. Buraya kadar annemin hiçbir şeyden haberi yoktu ben de hepsini inkâr ediyordum. Çünkü mutlu olmak zorundaydım ve bu mutluluğumu bozacak hiçbir şey diyemezdim. Her şeyi tam yerine oturtmuştum ki en yakın arkadaşım da mektuplarını yakalattı. Üstüne üstlük posta kutum olduğu anlaşıldı ve baskılar arttı. Bu arada hayatımın en laçka günlerini yaşadım. Ne ders çalışabiliyordum ne de başka bir şey yapıyordum.

Eve saat 24 suları gelmiştim. Herşeyi anlatmak zorunda kaldım ve arkasından annem bir sinir krizi geçirdi. O an öleceğinden çok korktum ve ne yapabilirim ki diye düşündüm. Annemi biraz rahatlattım ve en başından itibaren herşeyi anlattım. Bunları anlatmam oldukça zor oldu. Ama üstümden de büyük bir yük kalktı. Ama yine de istemediğim şeyleri yapmakta zorluyorlar. Çünkü kalpten psikiyatriye gitmek istemiyorum. Sırf onlar mutlu olsun diye... ve bana o kadar etki edeceğini sanmıyorum.

Kaos GL gibi bir derginin olabileceğini bile akıl edememişken oldukça da düzeyli bir yayınla karşılaşmak beni hem sevindirdi hem bir kez daha "uğraşanlar yapıyor" dedirtti.

Adana'da insanların bir araya gelmesinin çok zor olacağını düşünüyorum. Çünkü bazı insanlar örgütlü mücadeleye inanmıyorlar. Bazıları ise bu tür toplantılara katılan kişilerin asıl amaçlarının yeni bir arkadaş bulmak olduğunu söylüyorlar. Üstüne üstlük bunu söyleyenlerin bir kısmı da eğitilmiş. Yine de baharda Ankara'da yapılacak olan toplantıya katılmak konusunda istekliler.

Mektup-lar-dan köşesine kişilerin başından geçen kötü veya güzel olayları yazması çok güzel. Pırıl pırıl kendini yeni keşfetmiş genç insanların da aynı duruma düşmesini engellemiş oluyor. Tabi okuyan, kendini yetiştiren insan için geçerli. Erkekleri görünce aklına seksten başka bir şey gelmeyen insanlardan bahsetmiyorum.

Kimbilir hangi yatakta uyuyor şimdi, hangi bozgunumda terketti beni Cuma'ya iki gün var şimdi. Hayallerimi, benliğimi, beklentilerimi bir dureks condoma yükleyip korumaya almalı.

Hafta sonları transparanlarımızı giyip vücudumuzu cesurca sergilemeli ama beynimize ve yüregimize tesettürü giydirmeyi sakın unutmamalı. Ne de olsa hafta sonu one night stand olayı. Bu kadehi bizi kendi isteğimizle sömüren ve sadece kendilerini palazlayan tüm gay bar sahiplerine kaldırıyorum. Bu kadehi de sentetik 40 m^2'yi aşmayan sadece biz burjuvalığını gizlemiş güleryüzlü sosyalistlerin gidebildiği özgürlük ülkemize kaldırıyorum.

Derginizin posta kutuma gelmesiyle bende çok şey değişti. Ben, tamamen aktif bir erkeğim diyebiliyordum. Fakat derginize göz atınca ben bir gayim diyorum. Pek çok hemcinsim ile ilişkim oldu ve ben hep aktif, onlar hep pasif oldular. Ama onların duygularını ve cinsel zevklerini ben anlayamamışım bu dergiyi okuyana kadar.

Cinsel tercihim erkeklerden yana yüzde 70, bayanlardan yana yüzde 30 kullanıyorum. Ama daha hiç anal ilişkiye girmedim. Girmeyi ileride düşünüyorum. Çünkü onun da inanılmaz bir zevki olduğuna inanıyor ve de olması gereken olarak görüyorum.

İçimden buradan ayrılmadan önce son bir kez bir şeyler yazmak geldi. Neler hâyâl etmiştim, ne umutlarla gelmiştim bu şehre. Artık üniversiteliydim, hayatım değişecek, bir sürü İNSANLA tanışacaktım. Belki onlarla sanat, politika konuşacak, gülecektim. Belki aşık olacaktım. Olmadı! Acaba çok mu şey istemiştim? Sanmıyorum! Çok olsa bile artık hiçbir önemi yok. Önce ailem hayallerimin şehri İstanbul'da yaşamama izin vermedi. Martılar şehrim, saatlerce sokaklarında yürümekten, denizi izlemekten bıkmadığım şehrim elveda. Olsun dedim! Ankara da güzeldir. Hep bir şeyler ümit ederek geçti hayatım. Hep aslında insanlar ve hayat değişecek diye bekledim. Ama hiçbir zaman hiçbir şey değişmedi. Yoruldum artık! Yoruldum, beni anlıyor musunuz? O kadar yoruldum ki artık hayatın, insanlığın, cinselliğin hatta İstanbul'un bile değeri yok gözümde. Sürekli rol yapmaktan bıktım. İstediğim sadece insanca bir yaşam ve biraz özgürlüktü! Ne garip, hâlâ insanlar benim ne kadar eğlenceli, hayat dolu olduğumu söylüyorlar. Hâlâ kızlar, erkekler benim ne kadar yakışıklı olduğumu söylüyor. Bense her aynaya baktığımda ağlamak istiyorum.