Papirüs Aylık Kültür Sanat Dergisi, 23. sayısının (Ocak 1999) kapak konusu olarak "Sanatta Yükselen Değer-Eşcinsellik"i seçmiş. Açıktır ki "yükselen değer" nitelemesi kapağı çevirmeye gerek bırakmayan bir olumsuzlamayla karşılaşacağımızı gösteriyor. Papirüs yazarları heteroseksüel dünyadan bakmanın yol açtığı eksiklikler bir yana kaygı ve önyargıların beslediği kararlarını daha baştan verdikleri için "sanat ve eşcinsellik" bahanesi, eşcinselleri ve eşcinselliği dayak yiyen bağcı konumundan kurtaramıyor.

Tunca Arslan, "sistemin sövdüğü ve sevdiği çocuğu: eşcinsellik" başlıklı yazısında sinemada eşcinselliği özetliyor! Günlük bir gazetede film eleştirilerini okuduğumuz Tunca Arslan, zaten herkesin bildiği üç-beş filmle yetinmeyerek, tamamen subjektif yaklaşacak bile olsa, "sinema ve eşcinsellik" gibi kapsamlı bir dosya hazırlamış olsaydı kendisine minnettar kalırdık. Tunca Arslan'ın ele aldığı filmlerle (Örümcek Kadının Öpücüğü, Kuş Kafesi, Aşkımın Hedefisin, Vücut Dili, Dönersen Islık Çal, Hamam…) ilgili yazdıklarına biz de katılıyoruz. Fakat bir film eleştirmeni olan Tunca Arslan'ın, eşcinsellik sözkonusu olduğunda, filmler umurunda bile değil!

Tunca Arslan, denklemi bilerek yanlış kuruyor: "Sistemin Sövdüğü ve Sevdiği Çocuğu: Eşcinsellik" Eşcinselliği çıkarıp yerine "sol" dahil istediğiniz herşeyi koyabilirsiniz; farklı dönem ve koşullarda aynı sonuçla karşılaşırsınız. Örgütlü sanatçı Tunca Arslan, öyle sanıyoruz ki bunu eşcinsellerden daha iyi bilir! Tunca Arslan ya yanlış okuyor ya da bilerek çarpıtıyor: "Eşcinsellik daha iyidir". Hayır "daha" iyi değildir; sadece iyidir. Arslan'ın da içinde bulunduğu heteroseksüel blok tarafından özgüveni ve onuru gaspedilmiş eşcinseller için bu sözün ne anlama geldiği ortadadır. "Eşcinsellik otoriteye başkaldırıdır." Otoriteye başkaldıran eşcinseller vardır. Kendine söven sistemi yeniden üreten eşcinsellerin olduğu gibi. Ama eşcinsellik otoriteye olmasa da onun bir uygulaması olan zorunlu heteroseksüelliğe bir başkaldırıdır. Eşcinsellik "alternatif" değildir; biz heteroseksüelliğe değil, heteroseksizme karşıyız. "Kadınların kurtuluşu, eşcinsel erkeklerle birlikte olmalarından geçer."!!! Tunca Arslan dayanışma ile "birlikte olma"yı birbirine karıştırıyor! Kadınların onca mücadelesine rağmen Tunca Arslan hâlâ erkek egemeni tırnak içine alıyor. Tunca Arslan Hollywood ya da bir başka kurum ya da yapının çalışanlarından bağımsız kendi iç mekanizması olduğunu bilmez mi? Tunca Arslan'ın, oyuncuların neredeyse üçte biri eşcinsel olan Hollywood'un neden eşcinselliğe rağmen filmler ürettiğini anlayabilmesi için erkek egemeni tırnak içine almayacağı günleri beklemek gerekiyor herhalde.

Leman çevresinin çıkardığı L-Manyak adlı mizah dergisinin Ocak 1999 sayısında Kemal Kenan adlı yazar okurlarını bilgilendirmek için "domalma sanatı" olarak adlandırdığı eşcinsellik'i yazmış. Eşcinseller olarak (ve kendisinin diğer yazılarını okumamış olmamızın da etkisiyle) mizahının her zaman bu kadar boktan ve beceriksizce mi olduğunu anlayamadık doğrusu. Sol gösterip sağ vurmak böyle bir şey olmalı herhalde. Yazdıkları üzerine cevap vermek, kendisini ciddiye almak demek olacak ki, gerçek bir mizah yazarını ciddiye almak gerekir, ama belirttiğimiz gibi bu yazının mizahi bir yönü, yazarının ise mizahçı bir yanı yok. Tunca Arslan'ın yazdıkları da aynı heteroseksizmin ürünü ama onlar kendi çapında işini biliyor. Bu arada kendini "kültür-sanat" dergisi olarak adlandıran Papirüs de işini biliyor olacak ki başlığın altını doldurmayarak "Aktüel" türü yayıncılığa soyunmuş olmakla kalıyor.