Yazar belli ki oturduğu yerden kütüphanesindeki bütün KAOS GL dergisinin sayılarını özetleyerek, onlara üç beş kitaptan aldığı alıntıları da ilave ederek bir kitap yazmış. Farklı kaynaklardan aldığı bilgileri kitaba koyarken bunları ortak bir mantık süzgecinden geçirmemiş. Üstelik kaynaklardan, verdikleri bilgilerin değerine göre, orantılı bir alıntı yapmamış. Çok yanlış bir kaynaktan uzun uzun alıntılar yaparken, aralara kısa güzel alıntılar da serpiştirmiş. Yani yazar kütüphanesinde ne varsa onları özetleyip kitap yapmış, özel, yeni bir çaba harcamamış. Böyle yaparak yazar konuya yabancı okuyucuları doğru olan bilgiye yönlendirici olamamış.

Örneğin: Kitabın 1. bölümünde Tıbbi Yaklaşım adı altında homoseksüelliğin bir sapıklık olduğu bize, sayfalarca anlatılıyor. Oysa bugün Çapa Tıp Fakültesi'nde Prof. Dr. Şahika Yüksel'in yazdığı ve ders kitabı olarak okutulan psikoloji kitabında her toplumda %10 oranında görülen homoseksüellik sapıklık değildir, diyor. Fakat, alaylı gazeteci bu tıbbi yaklaşımdan habersiz çünkü, geniş bir araştırma yapmamış.

Lezbiyenler konusunda Ali Kemal modaya uymuş ve hetero gazeteciler gibi, sanki başka bir lezbiyene ulaşılamıyormuş gibi, Güneş K. Göker'in görüşlerini yansıtmış. Güneş'e itirazım yok ama Lambda'dan, Venüslülerden bir lezbiyenin ya da yazılı eşcinsel tarihi Kaos GL'nin kuruluşunda imzası olan Yeşim T. Başaran'ın ya da bir başkasının niçin görüşleri alınmamış? Çünkü Ali Kemal'in kütüphanesinde sadece Güneş'le yapılmış eski bir röportaj vardı. Yeni bir çalışmaya gerek yoktu!

Herkes kendi özelini ve anılarını yayınlama hakkına sahiptir ancak, kendi özelini bütün hemcinslerinin özeliymiş gibi anlatmak insanları yanıltmaktır.

Çok özel mekanlarda çok özel argo sohbetler kadınlar arasında da, hetero erkekler arasında da ve eşcinseller arasında da olabilir. Ama bu kitapta bu argo sohbetler altı çizilerek, bunun genel bir eşcinsel sohbet tarzıymış havasında verilmesi yanlış. Üstelik yazarın kendisi de yazdıklarının yanlış olduğunu biliyor olmalı ki, gençliğinin bir bölümünün geçmiş olduğu bu mekanlarda "yok yahu ben sadece araştırma amacıyla bulunmuştum oralarda" diyor.

Kitapta "sık eşdeğiştiren geylerin partner bulma mekanları" başlığı bence bir skandal. Eşcinsel ilişki iki insan arasında, iki insanın yüreğinin coşmasıyla oluşan çekimle başlayan bir beraberliktir. Bunun için asgari olan iki erkek veya iki kadının aynı ortamda bulunması ve birbirlerinden hoşlanmasıdır. Yani insanın yaşadığı, toplumun herhangi bir noktasıdır. Yani eşcinsel ilişki ve partner (eş) bulmak için özel birkaç mekan ismi vermek 70'erden kalan yanlış bir söylemdir. Eşcinseller toplumun her noktasında olabilirler ve gönül prensine herhangi bir mekanda rastlayabilir. Yazar, eşcinseller için Taksim, Aksaray ve Beyazıt'ı mekan gösteriyor, çünkü kendi yaşamı bu üç mekanda geçmiştir. Sanki çok özel bir bitki veya böcekten bahseder gibi Türkiye'de sadece bu üç mekanda eşcinsele rastlanır demek, bizim için çok komik, alaylı gazeteci içinse bir hazindir.

Bu kitap, doğrularla yanlışların içiçe girdiği, özelin genellendirilip, bir kişinin yaşam kaderinin, bütün hemcinslerinin kaderiymiş gibi gösterildiği bir kitap. Sadece yazarın özelini anlattığını itiraf etseydi ve bu özeli genelmiş gibi vermeseydi kitap için "başarılı" denilebilirdi.

Bir de, eşcinsel de olsa, eski kuşak neden eşcinselliği sadece gariban, ezilen, ağlayan ve fuhuş yapan insanlar olarak algılar, anlayamıyorum. Bilimin, kültürün, ekonominin ve siyasetin önsaflarındaki eşcinsellerin varlığı niçin hiç düşünülmez?

1986'da, üniversiteye kaydımı yaptırmak için Ankara'ya gelmiştim. Kaydımı yaptırdıktan sonra aynı gün geri dönmek için, artık boşaltılmış olan, eski otobüs terminalinde kalkış saatini beklerken, terminaldeki kitapçıda poşetli bir kitap dikkatimi çekmişti. Henüz 16 yaşındaydım ama hiç tereddüt etmeden bu kitabı almıştım. Birileri poşete koymuş olsa da, saklamadan, gizlemeden köyüme götürdüğüm bu kitap, artık çoktan miadını doldurmuş olan "Türkiye'de Eşcinsellik-Dün, Bugün" başlıklı Dr. Arslan Yüzgün'ün kitabıydı. Daha sonra 1991'de Pınar Çekirge'nin "Yalnızlık Adası'nın Erkekleri/Psiko-sosyal Açıdan Eşcinsellik" adlı çalışması yayınlandı. 1995'te "Müslüman Toplumlarda Erkekler Arası Cinsellik ve Erotizm" geldi. Şimdi sırada, dönem dönem KAOS GL'de de yazıları yayınlanan Ali Kemal Yılmaz'ın "Erkek ve Kadında Eşcinsellik" başlıklı kitabı var. Ekim 1998'de yayınlandı. Yeni çıkan bu kitabı tanıtmak, eleştirmek için birşeyler yazmak istiyorum; çıkacağından önceden haberdar olduğumdan merakla bekliyordum fakat önümde duran bu kitap da, kitapla ilgili yazacaklarım da bana heyecan vermiyor. Maalesef!

Ali Kemal Yılmaz, çalışmasının, "Türkiye'de erkek ve kadın eşcinselliği konusunda kaynak kitap" olması için iki yıl çalıştığını yazıyor. "Araştırma-Derleme" olarak adlandırdığı kitabı için tüm kaynaklara ulaşmaya çalışmış, hatta lezbiyen arkadaşı Mehtap K. kaynak konusunda çok yardımcı olmuş! Hadi KAOS GL dergisini geçelim; geriye üç-beş kitap ile ERO Cinsel Yaşam Ansiklopedisi kalıyor. Pınar Çekirge'nin kitabı ile Arslan Yüzgün'ün kitabını anma gereği bile duymayan (Pınar Çekirge de Arslan Yüzgün'ün çalışmasını anmıyor!) Yılmaz, kaynak konusundaki sözleri adettendir diye yazmadıysa (her yıl binlerce tezin hazırlandığı üniversitelerde, bazen haklı olarak, çoğu zaman da adettendir diye böyle şeyler yazılır!) okuyucu ile dalga geçiyor olmalı. Kendisi zaten derleme olan bir ansiklopediden (ERO) tam 9 yazı yeniden derlenmiş. 'Yok denecek kadar az' kaynaklardan biri olan "ERO Cinsel Yaşam Ansiklopedisi" 90'ların başında Boyut Yayın Grubu tarafından bir İtalyan Ansiklopedisi'ne Türkiyeli yazarların katkısı da eklenerek yayınlanmıştı. Aynı alandaki diğer ansiklopedilere benzemeyen, gerçekten başarılı bir çalışmaydı. Yılmaz, bu ansiklopediden bazı yazıları derlerken kaynağını anmamış. Örneğin Murat Bardakçı, kaynaklar bölümünde anılmayan kitabından ERO'ya bir derleme veriyor, Ali Kemal Yılmaz bu metni ERO'dan tekrar derliyor! ERO Cinsel Yaşam Ansiklopedisi'nden "derlenen" yazılar dahil, derleme yazıların pek çoğu kendi içinde önemli ve anlamlı metinler; bu, açık. Bununla birlikte bu araştırma-derleme çalışmasının tekniğini ve yöntemini anlamak güç!

Dr. Andre Morali-Daninos'un "Cinsel İlişkiler Tarihi" (Türkçe'si S. Tiryakioğlu, Varlık Yayınları, İstanbul, 1974.) adlı kitabı meğer ne önemli bir kaynakmış! Aynı değerli kaynaktan (!) daha önce Arslan Yüzgün ve Pınar Çekirge de yararlanmışlar. Ali Kemal Yılmaz, bu kitaptan tam sekiz sayfa derlemiş. 1974, kitabın Türkçe'deki ilk baskısı mı bilmiyorum ama anlaşılan o ki bu kitabın orijinali batıda en azından 1969'dan önce yayınlanmıştır. Böyle bir kitap, eşcinsel kurtuluş hareketinin ortaya çıkmasından sonra yayınlanmış olsa, belki eşcinsel düşmanları "kaynak" olarak kullanabilirler ama "ormanın içinden biri" olsa olsa ibreti alem için kullanır. Büyük bir kitapçı, bu kitabı sahaflarda belki bulabileceğimi söyledi. Bence bir kayıp değil, eksik olsun!

Öyle sanıyorum ki kitaptaki teknik hataları sıralamanın bir anlamı yok. Ayrıca uygulanan anket tekniği ve sonuçları üzerine yorum yapmak da anlamsız. Türkiye eşcinsel hareketi geliştikçe "ormanın içinden" ya da "dışından" pek çok çalışma ortaya konacaktır. Ali Kemal Yılmaz'ın kitabını da bunlardan biri olarak ele alabiliriz. Ama örneğin 80'lerin ikinci yarısında, kendisinin de doğrudan içinde yaşadığı dönemi daha ayrıntılı ve belgesel bir döküm olarak sunsaydı eline sağlık der ve minnettar kalırdık.

Kitabın I. bölümünde yer alan "Osmanlı'da Eşcinsellik" başlığı altındaki bilgiler, bu alanın üstadı sayılabilecek olan Murat Bardakçı'dan biraz kısaltılarak alınmış. Burada kısaltmanın dışında yazarın (A. K. Yılmaz) herhangi bir "katkı"sı söz konusu değil. Bu kısaltmaların bile Yılmaz'ın tasarrufuyla mı, yoksa, Bardakçı'dan yararlanan ikinci el kaynakların tasarrufuyla mı yapıldığı konusunda şüpheye düşüyorsunuz. Oysa Bardakçı'nın kitabı piyasada kolayca bulunabilecek bir kitaptır ve 6 baskısı yapılmıştır.

Kitabın bu bölümü, sadece İslâm'a Göre Cinsel Hayat" adlı kitaba dayalıdır. Bu bölümde Ali Rıza Demircan'ın bu meşhur kitabı esas alınmakla birlikte, yazar(!) özetleme yoluna da gitmiş. Fakat bu özetleme esnasında göze çarpan bazı bilgi yanlışları yapmış. Örneğin Demircan'ın metninde bir kitap ismi olarak geçen "Ed-Dürrü'l-Mensur" Yılmaz'ın metninde "Peygamberin yaşadığı dönemlere tanıklık edenlerden (sahabe)" birinin adı diye zikredilmektedir (s.31). Bu bilgi yanlışını kitabın aslını görmek isteyen bir okuyucu kolayca farkedecektir.

Bu bölümde uzun alıntıların arasında Yılmaz'ın (veya yararlandığı ikinci el kaynakların) bazı ufak değerlendirmeleri de var. Demircan'ın dipnotlarda gösterdiği kaynakları metin içine alarak gösteren Yılmaz, bu duyarlığı dipnotları doğru alıntılama konusunda göstermiyor. Örneğin 131. sayfada yapılan bir alıntının kaynağını "a.g.e." diyerek gösteriyor. Demircan'ın metnine baktığımızda orada dipnotun bu şekilde verildiğini görüyoruz. Bu durumda bir önceki dipnota bakmak, bu "adı geçen eser"in hangisi olduğunu anlamamıza yetiyor. Oysa Yılmaz bu kadarcık bir zahmete katlanmamış ve ortaya komik bir durum çıkmış. Bu tip hatalar ortaokul-lise düzeyinde öğrencilerin yıllık ödev yaparken düştükleri bir hata cinsidir. Ciddi bir araştırmaya yakışmıyor.

Burada kolaycılığa kaçıldığını düşünüyoruz. Evet, Demircan'ın kitabı, alanında en derli-toplu kitap sayılabilir. Ama sadece bu kitaba başvurarak İslam'ın eşcinselliğe bakışını yansıtabilmek mümkün müdür? Yılmaz'ın alıntılama konusundaki savrukluğu, bu tür yetersizliklere eklenince, kolaya getirilmiş ve el çabukluğuyla kotarılmış bir bölüm (hatta bütünüyle kitap) çıkıyor karşımıza. Oysa bu temel hataların hiç olmaması gerekirdi. Bu bir yana, Demircan'ın söyledikleri iyice analiz edilmeli, diğer kaynaklarla karşılaştırılmalı ve İslam'ın kutsal kitabında ve fetva külliyatında yer alan hükümlerle, İslam toplumlarında var olan durum ve uygulamaların ne olduğu ortaya konulmalıydı. (Örneğin bakınız A. Udeh, Mukayeseli İslam Hukuku ve Beşeri Hukuk I-IX, Çeviri: R. Özcan-A. Şafak, 1. basım, Ankara, 1990)