Gürler aradı telefonla, hoşçakal demek için, İzmir'e gidiyormuş. Nedenini sordum, dün akşam bizden ayrıldıktan sonra evde ailesi gözündeki kalemi farketmiş, homoseksüel olduğunu söyleyip diretince de abisi sen homoseksüel olamazsın, bizim gibi erkeksin diyerek vücudunda morluklar olacak şekilde dövmüş, Gürler de, tamam homoseksüel değilim, diyerek erkekliği kabul etmek zorunda kalmış. Dayağın ertesi günü İzmir'e, halasının yanına göndermeye karar vermişler. Gitmemek için neden diretmedin, dedim. Ailesi soylu bir sülaleden geldiği için adlarına leke getiremezmiş, ayrıca bir kız bulup evlendireceklermiş. Evlilik sana mutsuzluk getirmez mi diyorum. Değişeceğini söylüyor, kendini kandırma diyorum. Göreceksin, çocuğum bile olacak diyor. Kendini bu kadar kandırana ne diyebilirdim ki? Psikoloğa gideceklermiş, eşcinsel kimliğinden sıyırmak için, eğer ailen bir psikoloğa görünmezse senin psikolojini daha da bozacaklar diyorum (zaten bozuktu).

Daha önceden Gürler'in söylediğine göre ailesi onun eşcinselliğini kabul etmişti ve dışlamamıştı. Ama kabul etmeden önce de psikoloğa, hormon tahlili için labaratuvara, hatta anal ilişkiye girip girmediğini öğrenmek için de anal muayeneye bile götürmüşler. Gürler'in de birkaç intihar teşebbüsü olmuş, aile içi eşcinsel huzursuzluğu yüzünden. Ailesi belki de kabul etmek zorunda kalmıştı çocuklarının eşcinselliğini, doktorlar bile değiştiremediği için. Ama cinsel ilişki yaşamamalıydı ve efemine davranışlarda bulunmamalıydı Gürler. Gözüne sürdüğü boya ise bardağı taşıran son damlaydı. Eşcinsel bir çocuğun ailesi olamazdı onlar, elalem ne derdi sonra, gitmeliydi Gürler. Tanıdıklarının göremeyecekleri uzaklara, hem de eşcinselliğini yanında götürmesine bile izin vermeyerek, yine doktorlar tutulacak, bir kız bulunup evlendirilecek ve eşcinselliğinden kurtarılacak, çünkü eşcinsellik çocuklarına bir başkasından bulaşmış hastalık gibi onlar için, gerekirse çocuklarını eşcinselliğe yönlendiren kişileri bulup hadlerini bildireceklermiş.

Bir gece yarısı Gürler aradı beni telefonla. Şu anda Denizli'deymiş. Ailesinin olmadığını fırsat bilerek aramış beni, çünkü ne telefon açtırıyorlarmış, ne de gelen telefonlara cevap verdiriyorlarmış. Cumhuriyet Bayramı nedeniyle gelmiş Denizli'ye, İzmir'de yurtta bunalıyormuş. Sabah 5'te kalk, namaz kıl, ders çalış, okula servisle git, servisle dön, saat 10'da yat... giderken bana değişeceğini, eşcinselliğini unutacağını söylemişti. Değişemeyeceğini anlamış, yurttaki kurallar değil de cinselliğini yaşayamamak kahrediyormuş onu…