ŞİİRLER
GÜRKAN/
İzmir
ADIN ADIM
Varacaksam bir sonrana
Adında adımı ezberledim
Sezdim.
Ademoğlu dertli Havva’ya
Ki Havva sorgusuz fukara.
Her yol aynı olsa da
Bunca kol ayrı yolda
Şeytan kıskaç,
Kıskanmaya müzmin aç!
Hadi söyle, söyle bir fark bana
-Ki tek fark ilk adımda
Senin adında.
Sınırlıysa şeytana rağmen
İstekler olanaklarla,
Olası isteklerim hep gözardında.
Çırılçıplaklık suskunluktaysa;
Tek günah incir
yaprağında.
YÜZME
Fışkırana dek kopa geldi mi
Yüreğin ödünden,
Destur’a yenik düşüp
İzlemek lazım kopuk kenarı
Kızıl toprağı.
Yağmuru bilmeden ıslanmaya koşmalar
boğulma korkusundan olsa gerek.
Rüzgâr şişirse de gömleğini serinliğiyle
kızıl toprağın seyirtiğini görürsün dizlerine…
O denli direnir ki damarların kana
Ve
Şah-ı damarının direnir yuvalanmış Ar’ına.
Ardından kopup gelen yürek sillesi,
Ensende öd putluğu sarı irin,
Beyninde toprak kızılı…
Kıskan id’im kıskan
Yarına varmadan
Ve
Aç
madan güneşKıskan kıskana bildiğin kadar
Boğulmaksa korkun
Oğul
Çek besmele
BOĞUL!..