Ahlaki, manevi, insancıl değerlerin süratle önemini kaybetmesi, insanlar arasında paranın tek ölçüt olması, gelir dağılımındaki bozukluğun giderek daha da artması, siyasetin kirlenmesi, hatta kirlilikten beslenmesi, çetelerin-mafyaların ortalıkta cirit atması, hatta devletin bile bir çeteler yumağı olduğunun söylenmesi, alt yapısı yetersiz büyük kentlere hızlı göçün ve yüksek enflasyonun devam edip gitmesi…

İnsanlar cinnet geçirebilir veya sosyal patlamalar olabilirmiş. Bir an gözümü kapatıyor ve hayal ediyordum. Hıncahınç kalabalık bir otobüste bir insan, aniden yanındaki insanın kolunu mu ısıracak? Ya da, volkan patlaması gibi, insanların en yoğun olduğu noktalarda, meydanlarda zemin yarılacak, topraktan insanlar fışkırıp, zaten kalabalık olan insanların üzerine yine insanlar mı yağacak? Hayali komik gelirdi bana. Anlamazdım. Yani nasıl olacaktı bu cinnet veya neydi sözü edilen sosyal patlamalar?

Bir insan otobüste, vapurda, parkta ya da yolda henüz yeni tanımış olduğu insanın evine gider ve oturup müzik dinlemek, sohbet etmek veya bir kahve içmek yerine, o insanın paralarını zorla almak isterse… Bunun için ona şiddet uygulamayı, hatta cinayet işlemeyi bile olağan bir komşuluk ilişkisi soğukkanlılığıyla yaparsa, üstelik bunu yaparken, “Yahu bak bu insanın kedileri de varmış. Bu adamın parasını zorla alırsam veya onu kesip doğrarsam, kedileri aç kalmaz mı? Bak kütüphanesinde dolu kitap dizili, birkaç tanesi yerde halının üzerinde. Ya o birkaç kitap, bu insan tarafından okunmayı bekliyorsa? Bak pencerenin önünde irili ufaklı, rengarenk saksı çiçekleri. Ben onlara su veren bu insana zarar verirsem, o çiçekler bana kızgın gözlerle bakmaz mı, bana darılmaz mı? Ben bu insana zarar verirsem, annesi ona bu akşam telefon açar ve cevap alamayınca kadıncağız endişelenmez mi, üzülmez mi? Bu insanın anıları yok mu ya da gelecekle ilgili hayalleri; sevinçleri olmamış mıdır bu insanın, ya da acı çekmemiş midir bazen benimki gibi? Yoksa insan değil midir karşımdaki ya da bu kadar ucuz mudur insanın hayatı” diye düşünmeyen insanlara rastladıkça ve onların varlığını duydukça…

Köşk sinemasında, tam da filmin en pornografik anında, koltukta oturan birisi yanındaki adamın sertleşmiş penisini tuttu. Adam kalkıp onun yüzüne birkaç şiddetli yumruk indirdi. Etraftakiler başlarını çevirip onlara bakarken herkesin elinde erekte olmuş, çıplak, kendi penisleri vardı. Sonra başlar yine beyaz perdedeki görüntüye çevrildi. Dayak yiyen de, dayak atan da zaten birbirlerini hiç tanımıyorlardı, olaydan sonra da tanışmadılar. Dayak yiyen kalktı arka koltuklara geçti, dayak atan ise koltuğunu değişmedi.

Bir eşcinsel Taksim parkında tanıdığı iki kişiyi alıp, Cihangir’deki evine götürdü. Gecenin bir saatinde eşcinsel uyurken misafirlerden birisi, eşcinselin boynunu ve göğsünü bıçakla kesmeye başladı. Güzel bir rüyadan acılar içerisinde, kanrevan içerisinde uyanmanın nasıl bir duygu olduğunu sormadı misafirler. Sordukları ve istedikleri sadece paraydı. Genç eşcinsel, kalabalık kentin yalnızlığını paylaşmak için evine getirdiği bu iki insanın, gecenin ortasında vampirleşeceğini bilememişti. Onlar parayı alıp parka yeni insanlarla tanışmaya giderken eşcinsel, Taksim ilkyardım hastanesine kaldırıldı.