Yaşam, her an sürprizlere gebe... Kendinizi onun akışına serbestçe koyverip, öfkeyi ve memnuniyetsizliği bir kenara bıraktığınızda, o , sizi mutlaka ödüllendiriyor. Dostlarımla birlikte "Titanic" filmine bilet bulamayıp, "Alien-Diriliş"e girdiğimizde, hayat, ayniyle bu güzel oyunu oynadı bize: Biz üç gey arkadaş, Alien serisinin sonuncusunun tüm bilim-kurgu ve korku efektleri arasında gizil halde izleyenlerin bilinçaltına gönderilen cinsel kimliksizlik ve yer yer de homoseksüellik, mesajlarını salonda belki de en kolay algılayan ve algıladığından da en çok mutluluk duyan olmanın hazzını yaşadık.

Alien-Diriliş, bir yandan ellerinde pop-cornla sinemaya giderek dışarıdaki birbirlerine benzer dünyalarını tekdüzelikten kurtarmak üzere libidolarını hareketlendirmeyi uman "Hollywood sinemaları tutsakları"nın beklentilerini doyururken; öte yandan da kontrolsüzce ve antihümanist emellere hizmet edercesine gelişen (!) bilime meydan okuyordu. İnsanların tehlikeli ihtiraslarıyla birbirini yokettiği, canavarların insanları oluk oluk kan akıtarak öldürüp yediği, mide bulandırıcı her nevi ifrazatın dört bir yana fışkırdığı enstantanelerin ardından, sağ kalanların, masmavi denizleri ve yemyeşil ormanlarıyla cenneti andıran dünyaya dönüşleri sırasında beyaz perdeden yansıtılan huzur, YENİDEN DOĞAYA DÖNÜŞ'ün gerekliliğini vurguluyordu bir anlamda. Üstelik bu dönüş sadece mekansal (uzay gemisinden dünyaya) ve teknolojik (hızlı teknolojik gelişmeden doğal yaşama) bir dönüşü içermiyor; film süresince olduğu gibi, o harika, son sahnede de Sigourney Weawer ile Winona Ryder arasındaki cinsel çekimle ve iki erkek kahramanın dünyaya varışlarını beklenmedik ve ıslak bir öpücükle kutsamasıyla da cinsel bir dönüşü, yani üreme esaslı heteroseksüellikten 'haz' esaslı homoseksüelliğe geçişi de kapsıyordu.

Filmin bütünü gözönüne alındığında, kendi kendine doğuran kraliçe yaratık ve hem bir erkekle (ki onu daha sonra öldürüyor), hem de bir kadına Ripley (Sigourney Weawer)'le duygusal temas kuran, kısmen insana benzetilmiş yeni yaratık aracılığıyla androjen kimliğin; yine yeni yaratığın gerçekte annesi olan Ripley'le cinsel bir dil kurması yönüyle de ensest ilişkinin, en ucube görüntüler arasında seyirciye ulaştırıldığını söylemek mümkün.

Tüm bunların ardındaysa tek bir siluet yansıyor yüzüme: Kaslı, kemikli ve yapılı bedeniyle olduğu kadar hermafrodit bir çağdan arzular içeren bakışlarıyla "Alien-Diriliş" in yapımcı yardımcısı ve başrol oyuncusu Sigourney Weawer… Nam-ı diğer, Alien-3'ün bitiminde ölen ancak Diriliş'te acı, kan, sperm ve overium olmaksızın muhteşem bir dönüş yapan Ripley!