Senelerce önce, orta okul ikinci sınıf öğrencisi iken arkadaşım Muhsin, kısa pantolonumun paçalarından elini tüysüz baldırlarıma daldırarak bacaklarımı okşamış, hiç tepki vermediğim hatta hoşlandığımı da anlayınca cesaretlenerek elimi düğmeleri çözük pantolonu içine sokarak penisini tutturmuştu.

Birden şaşırmış amma çok da hoşlanmıştım.

İlk defa böyle bir durumla karşılaştığım için ne yapacağımı bilememiş, Muhsin’in penisinden de çok hoşlanmıştım.

Ben on dört Muhsin’se onbeş yaşlarında iri yapılı, kumral, Bulgar göçmeni bir ailenin çocuğu idi.

O güne kadar bazı okul arkadaşlarım çaktırmada hafifçe bacaklarımı ellerler, sulanırlardı.

Amma bu seferki durum bambaşka bir şeydi. Yavaşça kulağıma; istersen eve gidelim. Annemle babam Silivri’ye gittiler, yarın gelecekler, demesi ile kendimizi Muhsin’in bomboş evinde bulmuştuk. Evvala Muhsin pantolonunu, donunu çıkarmış, sonra da ben. Önlerimiz dimdik.

Sedirin kenarına yan yana oturmuş, birbirimizin bacaklarını, penisini okşamaya başlamıştık. Muhsin iki sene evvel kadar sünnet olmuş, bense Hristiyan olduğumdan sünnetsizdim. Sünnetli bir penisi okşayıp sıkmaktan ne kadar zevk alıyordum ah bir bilseniz. Bir ara Muhsin parmakları ile anüsüme dokundu, okşadı. Sonra da parmağını ağzına sokarak ıslattı. Hafifçe anüsüme bastırdı.

Birkaç saniye sonra ikimiz de dizlerimizin üzerine boşalmıştık.

Çok toy ve tecrübesizdik. Anlattığına göre Muhsin daha evvel kendinden büyük arkadaşları ile bazı serüvenler yaşamış, bense bu basit sevişmeyi ilk kez tadıyordum.

İleride anlatacağım öykülerin temeli böyle atılmış, eşcinselliğe tırmanılan merdivenlerin ilk basamağına ayağımızı basmıştık.

…………

Aradan uzun bir zaman geçmiş, yaz tatiline girmiştik. Münasip zamanlarda buluşuyor, zevkle sevişiyorduk. Ama içimizde hep bir korku vardı. Tedirgindik. Yaptığımız bu kadar güzel ve hoş şeyin korkunç bir suç sayıldığının farkına varmıştık.

Bu çok büyük kabahatin bir vesile ile ortaya çıkmasından çekiniyor, çarpılacağımız korkunç cezaları düşündükçe irkiliyorduk.

Her sevişmemizden sonra bir daha bu işi yapmayalım, desek de, münasip bir fırsat elimize geçtiğinde hemen bu korkunç günahı!… tekrar tekrar işliyorduk.

Bu işten vazgeçemeyeceğimizin bilincine varmıştık. Eğer bir gün iş üstünde yakalanırsak bizi kesseler bile hiç konuşmayacağımıza dair yeminlerle sözleşmiştik.

Birbirimizden ayrılmamaya da kararlıydık.

Galiba biz iki küçük çılgın aşk hastalığına yakalanmıştık. El ele tutuşsak, elektriklenir heyecanlanırdık. İçtiğimiz su sanki ayrı gitmezdi.

Ne biçim bir işti bu.

…………

Birgün anüslerimizi parmaklarken penislerimizi de değdirmiş, çok da hoşlanmıştık.

Penislerimizi bebek olur korkusu ile içimize alamıyorduk. Bu korku uzun bir zaman devam etmiş, sonra böyle bir şeyin doğru olmadığını öğrenmiş rahatlamıştık.

Artık usul usul içimize alıyor, rahatça anüslerimize boşalıyorduk. Ne güzel şeydi bu cinsellik.

Bizi tanrı yarattığına göre, günah olan bu eşcinsel duygular ruhlarımıza nasıl olup da yerleşmişti.

O günlerde gazetelerde bir haber çıkmıştı. Paris’te 21 yaşında bir genç erkek ameliyatla kadın olmuş, sonra da bir erkekle evlenmiş, çok da mutlu imişler.

Herkes hararetle bu mevzuyu konuşuyordu. Tanrının erkek yarattığı bu genç nasıl kadın olur, hiç duyulmamış bir şeydi.

Bu mevzu dallanıp budaklanmış, neticede doğru olduğu, insanların cinsiyetini değiştirebileceği kanıtlanmıştı.

Muhsin’le bu mevzuyu hep tartışırdık. Acaba ben de kadın olabilir miydim. Ne güzel olurdu. Sonra Muhsin’le evlenir, mutlu olurduk.

Galiba ben kadınlığı da seviyordum.

Bu ne mutluluktu. Artık rollerimiz belirlenmişti. Ben kadın Muhsin kocam olabilirdi…

………………

Başka birileri arasında şöyle bir konuşma geçmişti:

Gül gibi karısı var, iki de çocuğu. Göt vermekten utanmıyor. Gece karanlığında bir otomobilde şoförle düzüşürken bekçiler yakalamış, karakola götürmüşler, herkes duymuş. Şimdi karısının yüzüne nasıl bakacak, ne ayıp, ne ayıp.

……………

Mahallemizdeki dişçinin üniversite talebesi olan oğlu İlker ibne imiş, arkadaşları hep sikiyorlarmış. Saçlarını kızlar gibi uzatmış, babası da hiçbir şey söylemiyormuş.

Birgün de tüylerim ürpererek şunları dinlemiştim: İbnelerin siki küçük olur, kalkmaz, belleri de hiç gelmez. Erkek erkeğe iş tutulur mu? Kadınlar niye yaratılmış? Böyle ters iş yapan sapıkların cezası cehennemde kızgın katran kazanlarında yanmakmış.

Ama bu sözler kimler için konuşuluyordu. Bu soruların yanıtını bulamıyorduk. Hele ibne kelimesi çok kullanılıyordu ama ne biçim bir şeydi bilemiyorduk.

Orta okul bitmiş, liseye başlayacaktık. Elektrik mühendisi olan Muhsin’in babası İzmir’de iyi bir iş bulmuş, taşınmaya karar vermişler.

Nitekim kısa bir zamanda eşyalarını kamyona yükleyip İstanbul’dan ayrıldılar. Giderlerken göz yaşlarımızla birbirimize sarılmış, öpüşmüş, koklaşmış onları uğurlamıştık. Bayramlarda, tatillerde İstanbul’a geleceklerine dair sözler vermişlerdi.

Hiç ayrılamam derken

Kavuşmak hayal oldu.

Sanki bizim için bestelenmişti. Yemekten içmekten bile kesilmiştim. Onsuz yaşayamazdım.

Tatlı bir müzik sesi bana onu hatırlatır. Hislenir, göz yaşlarına boğulurdum. Annem, teyzem, evli ablam, komşular bendeki bu ani değişikliğin hemen farkına varmışlardı. Ama ellerinden hiçbir şey gelmezdi ki. Zaten nedenini de bilemezlerdi.

Mahallede bizi tefe koyarlar. Kimsenin yüzüne bakamaz, insan içine çıkamazdık. Bu onulmaz dert, bu ızdırap ne zamana kadar devam edecekti? Muhsin’i düşündükçe burnumun direği sızlıyordu.

Muhsin’den ve annesinden ilk mektup gelmişti. Yakında lise tahsiline başlayacağını, İzmir’e hiç alışamadığını, bunalımlara girdiğini, sık sık ağlama krizleri geçirdiğini ve beni çok özlediğini yazıyordu.

Anlaşılan Muhsin de aynı benim durumunda idi. Canım Muhsin’im. Tatlı Muhsin’im. Vah Muhsin’im. Neydi bizim bu kötü kaderimiz.

………………

Okurlar, kurşun dökerler.

Mektuplarımı hemen cevaplamış. On gün sonra da ikinci mektubu gelmişti.

Muhsin’in babası kültürlü adamdı. Annesi ise cahil köylünün teki idi. Mektuplarında Muhsin’e kötü cinlerin musallat olduğunu anladıklarını, okuyup üflettiklerini, bir de kurşun döktürdüklerini yazmışlar!…

Evimize kahve içmeye gelen komşumuz Emine nine de bana bir güzel okumuş, üç defa da uzun uzun yüzüme üflemişti. Ne çare hiç bir değişiklik olmamıştı.

Nereden bilsinler. Biz Muhsin’le birbirimizi bir üfleyebilsek içimizde ne cin kalırdı ne şeytan.