Ben Nazım’ın New York’undaki “Merhaba”sında yalnız

Kendimi göze almak için süzgeç ve zamana

Şarap ve kaleme sarıldım

Ben ayrık iki dişin altındaki yarık alt dudağa tutsak

Breugel’in Cehennem’inde Margot

Keşke tanısaydım René Magritte’i

Ensesinden öperdim bıyıklarımla onu deli ederdim

Çırağı olsaydım Leonardo’nun, isterse zevcesi

Amma ille de önüne geçseydim

Önüne geçseydim de Lorca’nın

Kurşunları ciğerime ben yeseydim

Ben gece tutku, gündüz pişmanlık

Ben Müzede Bozar’ın bekçisi

İkarus

Şarmut A. İKARUS/ANKARA