Her yerde kadınlar var. Kadınlarım. Gözlerimde, ellerimde, dudaklarımda, memelerimin arasında, vajinamda, yastığımın altında, biramın içinde, ojelerimde, yüreğimde, bütün hücrelerimde. Büyük bir tesadüfle esmer kadınlar. Yüreklerinden, gözlerinden, alınlarından, avuç içlerinden öptüğüm, hayatımı anlamlı kılan, çoğunlukla maddesellikten arınıp ruhlarına nüfuz ettiğim yaban çiçeklerim. Onlarla orgazmı demleyip içerken iştahla hayata saldırıyoruz. Kana susamış vampirlerin boyun dişlemeleri gibi gözyaşına terine, vajina salgısına susayarak vücutlarımızı sevecenlikle, acıtmadan ve ruhlarımızı çarmıha germeden dişliyoruz. Beynimize mayın döşemiyoruz, benliğimizde asla el bombası patlatmıyoruz. Çünkü biz kadınız. İki kadının sevişmesinin kimyasını biliyoruz. (Bilmeyenler hemen öğrenmeli).

Tarzı kötü olanlar hemen tarz değişikliğine gitmeli. Yağcılık yapmaya gerek yok. Bundan sonra benden küçük kadınlar asla kardeşim değil, benden büyük kadınlar da asla ablam değil. Esmer pisi pisim kolleksiyonumun en güzel parçası olan vajinanın kılını maalesef kaybettim. En kısa zamanda bir tane daha almaya geleceğim. Merak etme seni aşk anlamında asla sevmeyeceğim, çünkü bunu istemeyen sensin. Sen ve diğerleri benden ne isterseniz onu alacaksınız. Bakalım duygusuz bir Duygu hoşunuza gidecek mi? (Bu arada duygusal lezbiyenlerden af diliyorum).

Sözüm bir kısım lezbiyenlere: Cinsellik anlamında lezbiyen olmanız yetmiyor; dişinizle, tırnağınızla, yüreğinizle, beyninizle lezbiyen olun. Vücudunuz lezbiyenken, ruhunuz maço bir erkek olmasın lütfen. Yani, lütfen kendinizden bıktırmayın beni. Ben iyiyimdir, güzelimdir, yurdumu ve milletimi özümden çok sevdiğim gibi büyüklerimi de sayarım. Ne mutlu Duygu Zafer'im diyene.

Ben İstanbul'da yaşayan bir lezbiyen olarak, İstanbul'da lezbiyenliğin çok olmalarına karşın ortalıkta neden bu kadar az olduklarına şaşırıyorum. Neden bir kopukluk var, neden bir kutuplaşma var, neden çoğunluk olan sığ heteroların yaptığı gibi duygudan uzaklaşmak ve sadece eğlence insanı olmak için uğraşıyorsunuz. Ben Lambda'ya katılan lezbiyen olarak İstanbul'daki bütün lezbiyenleri pazar toplantılarında görmek istiyorum. Dünyayı kurtaralım demiyorum ama, bir yürek bir nefes olursak bu heteroseksist bir toplumla mücadele etmemiz kolaylaşır. Gelin, tanışalım, konuşalım, tartışalım, kaynaşalım. Haydi, bir adım daha öte bir şey olarak birbirimize kolleksiyonlarımızı gösteririz. Benim vajina kılı kolleksiyonum ve telefon numarası kolleksiyonum vardır (!). Bu arada ben güzel mantı açar, börek yaparım (!). Kızlar ciddi ciddi gelin ya! (Belen Karadağlı arkadaşımı özellikle bekliyorum. Lezbiyen kültürünün onun gibi duygusal birine ihtiyacı var bence ). Kızlar gelin ve lezbiyenliğin türküsünü yazalım. Lezbiyenliğinizi yatak odasına kapatmayın. Çığlıklarımızı kendimiz atıp, kendimiz duymayalım. Herkese duyuralım.

Sevgili kadınlarım sizinle benim arama lütfen vibratör gibi tuhaf bir aleti sokmayın. Artık biraz öze ve gerçeğe dönün. Toplumun bize yakıştırdığı asılsız bazı şeyleri asıl hale getirmeyin.

Kadınlarım, güzel kokulu, baldan bile tatlı olan kadınlarım sizlerle her seviştiğimde yaşam dolu oluyorum. Güzel oluyorum, kadın oluyorum. Gelin. Alın beni. Yaşam doldurun damarlarıma. Güzel olayım. Kadın olayım. Sevişelim kadın olalım. Acıkalım. Birbirimizle doyalım.

Evet. İnsanım. Kadınım. Lezbiyenim. Mutluyum ve bir kat daha insanım.