Fransız düşünür Michel Foucault eşcinsellik ve eşcinsel yaşam tarzları üzerine kafamızda yeni soruların oluşmasına katkıda bulunuyor: “Yalnızca seks yapabilmek amacıyla -ki bu çok kolay- kurulmuyor ilişkiler tersine, insanlar tam da dostluklar üzerinde yoğunlaşıyor. Cinsel pratikler yardımıyla bir ilişki biçimi nasıl oluşturulabilir? Eşcinsel bir yaşam tarzı geliştirmek mümkün müdür? Yaşam tarzı kavramı bana önemli geliyor. Artık toplumsal sınıflara, meslek gruplarına ya da kültür düzeylerine bakılarak değil, bir ilişki biçimine, yani “yaşam tarzına” göre belirlenen, daha incelmiş ayrımların yerleştirilmesi gerekmez mi? Bir yaşam tarzı, yaş, statü ve soyal etkinlikleri bakımından farklı olan bireylerce paylaşılabilir. Kurumlaşmış hiçbir ilişkiye benzemeyen yoğun ilişkilerin oluşmasını sağlayabilir. ve inanıyorum ki, bir yaşam tarzı, bir kültürün ve etiğin doğmasınım sağlayabilir. “İbne” olmak, eşcinselliğin psikolojik özellikleriyle ve gözalıcı maskeleriyle özdeşleşmek anlamını taşımaz. Bu bir yaşam tarzı belirlemek ve onu geliştirmeye çalışmak demektir.”

Alexander Vine, gündüzleri New York'un Dört Mevsim lokantasının iki numaralı kapıcısı olarak çalışır, zenginlere taksi çağırıp onların bahşişlerini cebe indirir, bunlarla karnını doyurur. Geceleriyse kenti arşınlar; raslantı, tehlike, cinsellik ve kurmacanın yurdu olan Kent'i. Jonathan Ames'in Kuzey Amerikalı "Aylak Adam"ında, Gece Gibi Geçiyorum'un genç erkek kahramanında dünyanın bütün kentlerinde yaşayan genç erkek ve kadınlardan bir şeyler var. Belki de daha fazlası: Karşıtlıklar ve onların zenginliği. Cinselliğin karmaşası ama onu algılayıştaki mutlak doğallık, her şeyi anlatırken takınılan inanılmaz serinkanlılık ama köklerinden kesinkes kopmuşluk ama gene de kopamayış...

Toplum dışına hatta yeraltına saklanmak zorunda bırakılmış gizli bir kültür üzerine, belki de aşk ve yaşam üzerine yazılmış küçük bir kitap. "Ne kadar geriye, hatta zihnin henüz duyuları etkilemediği yaşlara gidersem gideyim, oğlanlara duyduğum aşkın izlerine rastlıyorum. Güzel cinsellik olarak adlandırmayı meşru bulduğum güçlü cinselliği her zaman sevdim. Ender olanı bir suç olarak mahkum eden ve bizi eğilimlerimizi yeniden biçimlendirmek zorunda bırakan bir toplumdan geldi mutsuzluklarım... Aşk beni yıkıma uğratıyor. Sakinken bile bu sakinlik sona erecek diye titriyorum ve bu kaygı herhangi bir tatlılıktan zevk almamı engelliyor. Herhangi bir pürüz her şeyi silip süpürüyor. Her şeyi en kötüsüne bağlamamak olanaksız. Yalnızca bir yanlış adım sözkonusuyken, hiçbir şey ayaklarımın yerden kesilmesini önleyemiyor. Beklemek bir işkence; sahip olmak da, elimdekini kaybedeceğim korkusu yüzünden bir başka işkence."

İki erkek arasındaki adı kon(a)mamış aşk. Korkular. Korkular yüzünden kesişebilecek hayatların asla buluşamaması. Tennessee Williams bize aşkın asla normal olamayacak kadar ender rastlanan bir şey olduğunu söylüyor. "İki insan arasında sahte olmayan her şey normal olamayacak kadar enderdir."

Sayısız renkle yanan

Ne günlerdi onlar.

Alevi yükseliyor ve sönüyor

Uyuklamam bölündü

Bir daha öp beni

Öp beni

Bir daha öp beni

Bir daha

Yetmiyor hiç

Obur dudaklar

Veronika mavisi gözler

Mavi gökler."