Kan Şulesi

     Zehra Hilal

cesareti dorukta tanımlayan kelime
göster esirgediğin mutluluğu zamana
boşlukta kayıp giden söz dokunur elime
ülfet et sezdir kendini bağrındaki ummana

güllerim var gülşende şairan andığında
devşirirken musiki ayçasında eyvahın
yola düşmüş nurevşan bakışın yandığında
samanyolu örülür bestesinde her ahın

yüreğim nöbet girdabında düşlerim
imbik imbik büyüyen miracın çizgisinde
göçtükçe hazin durur her mevsim gülüşlerim
yarıda kalan gündür bu firak ilgisinde

söz tenhalara düşer şiirin ikliminde
sahralardan süzülen şebnem kan şulesidir
konuşturulamayan aşk hasretin iminde
yalnızlık ezgileri izdüşüm hullesidir

aynalar çizdiriyor yüreğime sevdayı
feveranımı sakla hıçkırığın ağında
tedavülde bengisu bilmek aşk-ı hüdayı
ağladım, susamadım zulmetin şakağında

<-Geri->