|
Zaman
Bu zaman benim kırılgan bir zaman
Bende farklı duruyor tüm uzaklıklar
Yıllar oldu durdu kan sindi çocuk gölgeme
Yoruldu geniş alnım yoruldu uzak annem
Sesim çabuk yoruldu duracak hatırda kaldım
Acemi
Sensiz ağır oldu ağır oldu gurbetim
Aradı dudaklarım çok ıssız bir rüzgarı
Telaşsız adımlar yaprağın damarları
Uzaklık üşüdü de bu acemi ağır
Kıyıdaki acemi ellerin nerde senin
Düş
İlk uzak gün ağaçlı yola ilk bakmalar
Dehşet sensiz dehşet sustum nerdesin
Geldiğim ilk gün sen gördüğüm son düştün
Rüzgar işledi beni yorgun düştüm nerdeyim
Ses
Yorgun sise direndim uzaktan geldim
yorgun
Tedirgin bir yoldan çok anlamsız üşüdüm
Nefesin sıcak toprak sıcak papatya
Sesini bu yerlerde titreyerek dinledim
Akşam
Karanlığım benzemedi
denizler uzağına
Akşam olduğunda çekildi kan damardan
Eller haşindi nemli toprak durgun su
Bir duman savruldu titreyen dudaklardan
Sensizlik
Bendeki dinmez kargış bendeki
ince yara
Yenilmiş bir ordu oğlundan uzak ana
Bu bendeki sessizlik yağmurda savrulan gül
Issız bir güz kesiti bendeki bu sessizlik
Ürkek
Aceleci ellerim seni ürkek arayan
Bir geçmişte acıyan bana uzak yüreğim
Eğilen ağaçlarda dinmeyen bir dalgınlık
Acemi acemi bu ne büyük yalnızlık
Ürperme
Uğultu
Uğultu
Buna bir son vermek gerek
Hudutsuz dalgınlıklar
Hudutsuz ürperme sen
Yol
Gözlerim hep yol çekti hasretimin
sonu yok
Sağanak sağanak ıssızlık ölme vakitlerinde
Sensizlik yokluk demek sensizlik sessiz gemi
Nerdesin en uzak kız bak gurbet yüreğimde
Sevgili
Her özleyiş vaktinde o yıldıza
baktım ben
Gece sensiz gelince yok gece sensiz gelince var
Yıkılma ayakta kal sesime gel derinden
Sensizlik uzun ölüm sen çok uzak sevgili
|