| Een tweeluik
Het uitzicht is verrassend vanuit het hotel. Ik zie een glinsterend lint van witte puntdakjes langs de heuvel omhoog kronkelen tot aan het congresgebouw. Aan het gebouw zelf hangen grote reclamedoeken van mobiele telefoonmaatschappijen en bierbrouwers. Door de vochtige lucht klinken zacht dreunende basklanken. Deze week is Promote, een internationale bedrijvenbeurs in Yaound�. Meer dan 900 bedrijven presenteren er hun kennis en kunde. Ik heb er de afgelopen dagen met grote ogen lopen kijken naar een indrukwekkend aanbod van satelliet schotels, computers, gesofisticeerde machines, ingenieus getransformeerde landbouwgewassen, schitterend handwerk en lokaal gemaakte kaas. De cr�me de la cr�me van het Kameroenese bedrijfsleven laat zien dat ze veel te bieden heeft. Aan beziekers geen gebrek. Elke dag staan duizenden mensen in de rij om binnen te komen. Ook de Kameroenese elite presenteert zich in vol ornaat. Ze laten zich in hun luxe auto�s tussen de kraampjes naar boven rijden. Al met al geeft deze beurs aan wat voor een kracht, kennis en kapitaal er in een ontwikkelingsland als Kameroen aanwezig is. Het raam aan de andere kant van de kamer heeft uitzicht op een ziekenhuis. In dit ziekenhuis is gisteren een bevriende Promote-exposant, David, opgenomen na een nacht van hoge koorts en bloed overgeven. Hij heeft AIDS en het harde werken deze week heeft hem geveld. Wanneer we hem in het ziekenhuis opzoeken wordt er bij de ingang een zichtbaar zieke oude vrouw de toegang geweigerd onder hoongelach van het personeel. Haar familie heeft haar waarschijnlijk voor de ingang van het ziekenhuis afgezet, omdat ze geen geld voor de rekeningen hebben. We vinden David in een zaal afgeladen met vrienden en familieleden van overige pati�nten. Voedsel is er niet te krijgen en moet dus zelf worden meegebracht. Het stinkt, het is er chaotisch en de dokters of verplegers zijn onvindbaar. Wanneer uiteindelijk een diagnose is gesteld moet er veel medicijnen worden aangeschaft soms tegen betaling van extra steekpenningen. Tijdens ons bezoek sterft een van de pati�nten in de zaal. De verplegers komen het lichaam halen, maar een uur later ligt het lijk nog steeds op de gang. Die nacht sterft er nog iemand. Wanneer we naar huis gaan stoppen we geld in David�s ondergoed in de hoop dat dit niet gestolen wordt. We beloven hem dat we hem de volgende dag naar het beste ziekenhuis van de stad overplaatsen. Hier is vandaag een andere diagnose gesteld en David reageert inmiddels goed op de medicatie. De erbarmelijke omstandigheden in de Kameroenese gezondheidszorg doen begrijpen waarom Kameroenezen experts zijn op het gebied van zelfmedicatie en er alles aan doen om uit het ziekenhuis te blijven. Twee ramen, twee verschillende werelden, maar ze komen op een verschrikkelijke wijze samen. Veel deelnemers aan de beurs die nu hun kennis tentoonstellen en dus het land aan het ontwikkelen zijn, zullen over een paar jaar niet meer in leven zijn als gevolg van Aids en een belabberde gezondheidszorg. Dit geldt ook voor velen van hun klanten die deze week glimlachend vlaggetjes, folders en stickers verzamelden. Wat een onmenselijke manier van kapitaalvernietiging. |