| 6 Texto literario: Memorias dun neno labrego de Xos� Neira Vilas TEXTO LITERARIO Memorias dun neno labrego, Xos� Neira Vilas Xos� Neira Vilas ( Gres, 1928 - ) tivo unha nenez t�pica dun rapaz campesi�o da �poca posguerra- unha vida coma a de Balbino, o rapaz protagonista de Memorias dun neno labrego (1961), de que v�n o seguinte texto (ed. do Castro, Coru�a, 1968, p 70). Traballou na terra e estudiou contabilidade, mais emigrou a Buenos Aires en 1949, e a Cuba en 1961. Escribiu as s�as obras f�ra de Galicia, pero nunha linguaxe aut�ntica do pobo, que trata de temas coma o de xentes marxinadas, v�ctimas dunha opresi�n inxusta, ou o da emigraci�n. Al�n de Memorias dun neno labrego , a obra en galego m�is lida de todos os tempos con m�is de cen mil exemplos publicados, escribiu Xente no rodicio(1965), Historias de emigrantes (1968), entre outros moitos libros de relatos, poes�a, testemu�as, traducci�ns, e colaboraci�ns nuns xornais actuais. Alg�ns vici�os t��anme preguntado por que deixara de ir � escola. -Tanto como che gustaba ler. -Tan boa memoria que ti�as. -Xa deprend�n todo. Non hai m�is para onde ir - dic�alles eu en xoldra para que calasen. Hai cousas que non entendo. Tal vez te�a que medrar para entendelas. Cousas que van aparecendo en min, que vou sentindo segundo pasa o tempo. Non sei por que, pero d�me vergo�a falar delas na casa. L�mbrome do d�a que cheguei por primeira vez � escola. Levoume mi�a nai pola man. Don Alfonso, o mestre, apuntou nun papel o meu nome, f�xome varias preguntas e sentoume nun banco con outros dous rapaces. Eu sab�a algunhas cousas. Co�ec�a a Folla dos cristos e sumaba. Esas pequenas ventaxas gust�ronlle a don Afonso, quen me puxo a estudiar de seguida. Non tardei en pasarlles diante a todos (...) � grande a escola, pero est� case sempre baldeira. Van poucos rapaces. �s veces non vai ning�n. "Con que adeprendan a po�er o seu nome, para fozar na terra ab�ndalles", di a xente. Don Afonso era ru�n. Explicaba pouco e zoscaba arreo. �Que maneira de mallar e turrarnos das orellas! A madri�a di que "a letra con sangue entra", ou sexa, que d� por ben feito o noso amolecemento a xostregadas. Moitos rapaces lataban; non �an � escola porque ti�an medo. e porque non entend�an o falar de don Afonso. Disque vi�era da Andaluc�a. A min tam�n me costaba entendelo. Bul�a moito e botaba as palabras polo atallo. Para m�is, era roufe�o. El tampouco entend�a a nosa fala. Por iso se ergu�a das cu�as, alporizado, e berraba coma se tivera o boub�n. |