| I. Carlos Casares Carlos Casares (Ourense, 1941 - 2002 ) xornalista, profesor, director de editorial Galaxia, director da revista Grial, membro da Real Academia Galega. A s�a primeira obra de relatos breves � Vento ferido (1967), seguida polas novelas, Cambio en tres(1969), Xoguetes pra un tempo prohibido (1975), Ilustr�sima (1980), Deus sentado nun sill�n azul (1996) entre outras. Cultiva a biograf�a, a narrativa xuvenil, o teatro e unha colecci�n da s�a obra xornal�stica publicouse en 1994 Na marxe de cada d�a. O seguinte texto � de Vento ferido ed Galaxia, Vigo 1967 p 67. A Tronada Sa�u � porta e mirou para o ceo. Estaba azul. Algu�n lle preguntou desde dentro: -�Que tal fai? -Inda non se ven nubes- respondeu. Pero el estaba seguro. Ti�a que vir. Do�alle unha perna e sent�a coma un ni�o de av�sporas no coraz�n. -Vas quedar mal. Meteuse para dentro e pensou: "Non vou quedar mal, non". Sentouse nun banco e pediu outro vaso. As moscas fac�an un ru�do coma de rezos. El lembraba unha tronada do ano corenta. Non se colleitara nin para a semente. Fora tam�n por este tempo. E vi�era igual: unha dor na perna esquerda e nin cacho de nubes. O ceo era azul coma hoxe. Despois f�ronse xuntando uns nubarr�ns negros por riba do Pico do Mediod�a ata que comenzou aquel ru�do xordo todo seguido, que durou deica a noite ben entrada. Non quedara nada. O taberneiro di: "Vir� con pedra" -Vir�. -Non convi�a. Non ti�a ganas de falar. Agora do�alle tam�n a cabeza. Dentro de d�as ou tres horas - sab�ao ben-, doer�alle a caluga. Ent�n non lle quedar�a m�is remedio que rirarse debaixo do alpendre, sobre da herba, a se emborcallar coma un can adoecido. E aguantar as� toda a noite, sen pechar ollo, para amencer � ma�� seguinte coas p�lpebras inchadas e a frente adormecida. |