| 14 Eduardo Blanco Amor Eduardo Blanco Amor (Ourense, 1897 - Vigo, 1979) Premio D�a das letras galegas 1993, xornalista, ensa�sta, novelista, dramaturgo, empeza a s�a carreira art�stica na Arxentina e publica obras de poes�a Romances galegos (1928) e Poema en catro tempos (1931). M�is tarde publica as s�as novelas m�is importantes que a�nda hoxe en d�a son reco�ecidos coma obras mestras da literatura galega- estas son A esmorga (1959), Os biosbardos (1962) e Xente ao lonxe (1972). O seguinte texto v�n de A Esmorga ed. Galaxia, Vigo 1970, p. 45. As� o fixemos... Al� na galer�a, que ti�a unha das vent�s erguidas, v�ase a m�is belida muller que nin pintada eu ti�a visto. Luc�a mesmamente coma a Virxe do ceo, sen ofender a ningu�n. Era branca, branca, co cabelo negro... Ti�a os brazos nus, cheos de alfaias, botados para f�rada fie stra, como se quixese que se mollasen coa auga da chuvia e ti�a posto un vestido, branco tam�n e levi�n para o tempo que fac�a, como se non lle importara ren do fr�o. e polo medio da cabeza v��alle un manteli�o ou un veo de cor azul, e os cabos del sa�an pola fiestra e arrande�banse co vento, e como a dona estaba tan queda, semellaban ser a �nica cousa que ti�a vida de seu. Sorr�a, fitando para onde n�s estabamos, pero sen pestanexar, cos ollos mouros, grandes e moi abertos, que a�nda po��an seu aquel medo... Nesto, ao traveso dos cristais embazados, viuse vir pola galer�a un vulto de home, e acurruch�monos de novo sen deixar de fitar. Dapouco, cheg�use � fiestra e p�xose � par da se�ora un cabaleiro alto, moi fraco, de barba vermella e comprida, fardado cun capild� coma de crego ou de frade. |