| 13 Curros Enríquez Manuel Curros Enríquez (Celanova, 1851 - A Habana, 1908), xornalista e poeta, Premio día das letras galegas 1967, é un dos tres grandes autores do Rexurdimento. A Virxe do Cristal (1887), unha lenda mariana, é un poema mesturado de romantismo e realidade na descripción dos personaxes. Curros era moi relixioso mais á vez, anti-clerical. Seguía as correntes progresistas da súa época, e por escribir unhas obras ofensivas para unhas sensibilidades, coma O divino sainete (1888) unha parodia da Divina Comedia que satiriza certas persoas da súa época, tivo de emigrar á Habana, onde morreu no centro de saúde do Centro asturiano, por ser dobremente desterrado- en primeiro lugar de Galiza e no segundo, polos galegos da Habana. Outra grande antoloxía poética de Curros é Aires da miña terra (1880). O seguinte texto vén de A Virxe do Cristal Ed. Castrelos, Vigo 1969, p 25- 26. Entón, unha Señora Das orellas pendurados toda de luz rodeada, leva uns aretes de lume, de estreliñas coroada e por galego costume, que como diamantes son, dengue de pano sedán, cun mantelo na cabeza zoquiños de pau de amendoeira de pano negro, moi lindo, nos pés de feitura enana, caladamente, sorrindo, e ao cinto unha muradana entrou pola habitación, con pregos que xenio dan. Nunca se viu neste mundo Pasiño a paso, chegouse mais feiticeira criatura, á cama en que dorme Rosa, nin para tan gran fermosura e botándolle graciosa comparación pode haber; unha mirada de amor, por ollos ten dous luceiros, díxolle con tono brando, por dentes perlas dos mares, que música parecía: por greñas raios solares, "Rosiña, a Virxe María por risa... un amañecer. traeche consolo e favor... |