10 Cabanillas   

Ram�n Cabanillas (Fefi��ns, 1876 -  Cambados,1959) Premio d�a das letras galegas 1976, era o poeta da causa agrarista nos principios do s�culo XX, que na s�a li�a combativa animaba ao combate en poemas coma  A Basilio �lvarez  (en No desterro, 1913),  Acci�n Galega  e  Lume no pazo ( en Vento mareiro, 1915), mais tam�n era poeta costumista, que co�ec�a ben os mari�eiros e as tavernas do mar.  Escribiu O mariscal, a s�a obra teatral m�is importante que  fala da loita dos galegos contra a nobreza castel�. Coma Pondal, Cabanillas avanzou as ideas do celtismo galego e en  Na noite estrelecida (1922), o primeiro poema �pico escrito en galego, versa a historia do Rei Arturo.  Foi integrante nas Irmandades da  fala, un grupo fundado en 1916 para defender a lingua galega.  Pasou anos  en Cuba e   tam�n canta a morri�a do emigrante nas s�as poes�as. O seguinte texto v�n de  Cabanillias, Obra completa  ed. Galicia, Buenos Aires 1959, p 153

Leste duro                                                                        O patr�n unha man aferrollada
      Mar bravo.                                                                 na cana do tem�n, outra na escota,
Curiscadas da choiva.                                                       leva os ollos chantados  
      A noite vai rubindo                                                       nos cons ergueitos da afastada costa.
      cabaleira na sombra.                                                         Ferve o mar, brua o vento..
      As fortes �s tendidas,                                                       �Pobre da dorna!
inquedadas, sen rumbo, silenciosas,                               Un refacho asubiante
      levadas polo vento                                                   abate a verga e    tronza o palo, as cordas
      d�ixanse ir as gaivotas.                                             estalan, e   un instante �brese a vela
Salseada e   batida das escumas,                                     e    cae o plan no mar..
de lombo a lombo das inchadas ondas,                                  Galgan as ondas
a vela a catro rizos, bolinando,                                      ouveando roucas, como cans famentos
coa quilla ao descuberto, vai a dorna!                            en asalto dos cons...
A dorni�a polbeira                                                                 �Pobre da dorna!

durmir�  mar afora...
Unha Dorna, Museo do pobo galego, foto 25-vi-2002
Hosted by www.Geocities.ws

1