KANDIDAAT PROVINCIERAADSVERKIEZINGEN VLAAMS BRABANT DISTRICT HALLE GEMEENTE TERNAT
STANDPUNTEN
STANDPUNTEN
De oplossingen van de dagelijkse problemen bepalen mee de kwaliteit van het samenleven tussen de verschillende inwoners, jong en oud, autochtoon en allochtoon, mannen en vrouwen, kansrijken en kansarmen, gelovigen en vrijzinnigen,� Steeds vanuit het respect voor ieders eigenheid. Die verscheidenheid maakt immers de rijkdom uit van onze samenleving.
Het scheppen van gelijke kansen voor iedereen en het wegwerken van ongelijkheid, is zonder twijfel een werk voor onze gemeenten en provincies, de beleidsniveaus die het dichtst bij de mensen staan.
Iedereen moet gelijke toegang krijgen tot alle facetten van de lokale en provinciale gemeenschap, tot huisvesting, kunst, cultuur, sport, onderwijs, vorming en opleiding, jobs, veiligheid, gezond milieu, �
Het lokaal bestuur is er voor iedereen en voor iedereen evenveel.
Ook zonder auto moet iedereen zich betaalbaar, veilig en comfortabel kunnen verplaatsen. Gratis openbaar vervoer is een must. Meer dan de helft van de autoverplaatsingen is korter dan vijf kilometer, een afstand ideaal voor de fiets, maar dan moet het fietsen veiliger en leuk gemaakt worden voor iedereen: met aaneengesloten fietsroutes, aangepaste kruispunten en veilige rotondes, een sneldienst voor het herstellen van kleine beschadigingen aan fietspaden, bewaakte fietsstallingen, enz�
Gezien de kwetsbaarheid van de kinderen in het verkeer, is het nodig dat de gemeente een specifiek plan uittekenen om niet alleen de schoolomgeving verkeersveilig te maken, maar om ook de belangrijkste wegen naar de scholen te voorzien van degelijke en veilige fiets- en voetpaden. Ook de provincie dient op de provinciale wegen te zorgen dat er aangepaste en van het wegverkeer gescheiden fietspaden komen en deze dienen goed onderhouden en herstelt te worden.
Enkele pertinente vragen.
Hoe is het in elke wijk gesteld met de voetpaden en de wegen, de openbare verlichting, de pleinen en parkjes? Hoe zit het met de spreiding van het dienstencentrum van het OCMW, de buurt- en jeugdhuizen, de speelpleintjes, de kinderopvang, de sportvelden en de sportaccomodaties ?
De bewoners dienen betrokken te worden bij de leefbaarheid in en van hun buurt, zodat men een goed zicht krijgt op de voorzieningen die overal nodig zijn.
Groengebieden en valleigebieden moeten hun natuurlijke functie van groene long voor de gemeente bewaren en mogen niet verkwanselt worden als industriegebied aan de meest biedende.
Even samenvatten:
Een tekort aan betaalbare bouwgronden voor onze inwoners
Een tekort aan betaalbare woningen voor gezinnen met een bescheiden inkomen
Een tekort aan betaalbare woningen voor jonge gezinnen
Een tekort aan betaalbare woningen voor alleenstaanden en eenoudergezinnen
Een tekort aan aangepaste woningen voor 65- plussers
Een tekort ...
Ook investering in de woonkwaliteit van oude woningen dient voorzien te worden.
Wie voor veel huisvuil zorgt, heeft meer zakken nodig en betaalt dan ook meer. Wie voor minder vuil zorgt, betaalt minder. Dat is een gezond principe. Dat is jammer genoeg niet het geval voor de forfaitaire huisvuilbelasting: dat is een vast bedrag dat voor iedereen in de gemeente hetzelfde is. Hier betalen grote vervuilers evenveel als kleine vervuilers, dat is ecologisch niet verantwoord. Maar ook grote verdieners betalen evenveel als kleine verdieners. Dat is sociaal onrechtvaardig.
Maar het is niet aan de inwoners alleen ook de industrie moet meer milieubewust omspringen met onze bronnen en minder wegwerpverpakkingen produceren.
De stimulering van de 'sociale economie' moet voor hen nieuwe kansen scheppen (onder meer in de kringloopcentra, de biologische land- en tuinbouw, fietsateliers, strijkwinkels, sociale restaurants, enz�).
De bedrijfswereld moet haar sociale verantwoordelijkheid opnemen, en b.v. het peterschap nemen van projecten zoals hierboven vermeld ofwel, zelf zulke projecten opzetten, ook een rol voor de provincie, de gemeente en het OCMW, die ook werkgever zijn, is hierin weggelegd.
Om te beginnen zal er bij grote aannemingswerken en overheidsopdrachten een tewerkstellingsparagraaf dienen opgenomen te worden in de overeenkomst ter uitvoering van deze werken, waarbij de aannemer zich verbindt om bij de uitvoering van het werk een beroep te doen op ��n of meer langdurige werklozen.
Niet alleen aan buitenschoolse opvang en kinderopvang van kleine kinderen dient aandacht besteed te worden. Aandacht dient besteed te worden aan nacht- en weekendopvang en opvang van zieke kinderen. Voor jongeren tussen 12 en 18 jaar dienen tevens, na schooltijd, wanneer velen gedurende enkel uren alleen zijn, een aantal mogelijkheden voorzien te worden om hun energie kwijt te kunnen in hun eigen leefwereld. Culturele centra en openbare bibliotheken kunnen zich openstellen voor deze jongeren na schooltijd, door hen de mogelijkheid te bieden, muziek te beluisteren, te zappen, te surfen op internet, te lezen, te schilderen, hun fiets te herstellen of een video op te nemen, enz� Ook de uitbouw van een multifunctioneel jeugdhuis kadert hierin.
Even uit de bol gaan, zich ontspannen, vrienden ontmoeten, kan dit nog in onze gemeente? Niet iedereen kan terecht in een mega-discotheek, het is te ver weg (jonge verkeersdoden vallen er al meer dan genoeg) of je kan het niet betalen. Een jongerenhuis met een leuke bar, fuif- en repetitieruimtes waar georganiseerde en niet-georganiseerde jonge gasten onderdak vinden is een must.
Jongeren moeten ook zonder een verplicht clublidmaatschap kunnen sporten. Gemeenten , scholen, jeugdhuizen en buurtcomit�s moeten daarrond samenwerken. Straatprojecten zoals buurtvoetbal, volleybal, scating enz� kunnen voor heel wat animo zorgen in de eigen buurt en veel jongeren een amusante vrijetijdsbesteding bezorgen.
Ook ouderen moeten evenveel kansen krijgen als het gaat om informatie en communicatie, sport en cultuur, mobiliteit en verkeersveiligheid, integrale zorg en dienstverlening, goed en aangepast wonen. Samen met de uitbouw van een systeem van integrale thuiszorg op wijkniveau (met huisarts, thuisverpleging, poetshulp en sociale dienst), is vooral aangepast, veilig en betaalbaar wonen een uitgelezen terrein om ongelijkheden bij ouderen aan te pakken. De meeste ouderen willen vooral in hun eigen huis blijven wonen, dat vergt nogal wat aanpassingen en dat kost geld, hier zouden de gemeenten en de provincie maatregelen moeten nemen ter subsidie�ring. Wat de rusthuizen betreft; Voor ouderen met een bescheiden pensioen of een gewaarborgd inkomen, kunnen we maar beter komaf maken met de terugvordering bij hun kinderen van het deel van de verblijfskosten in het rusthuis dat door het OCMW betaald wordt. Het brengt een pak administratieve rompslomp mee, maar zorgt ook dikwijls voor onnodige spanningen en ruzies tussen ouderen en kinderen, die liever vermeden worden.
37% van de inwoners heeft vandaag vertrouwen in de gemeentelijke administratie. Ter vergelijking: 48% heeft vertrouwen in de politie en 74% heeft vertrouwen in ons onderwijs. Er is dus nog een hele weg af te leggen om de band tussen de inwoners en de overheidsdiensten te versterken.
Iedereen heeft recht op een vlotte en hoffelijke dienstverlening. Deze dienstverlening dient dichter bij de mensen gebracht te worden. Regels en reglementen moeten zowel op gemeentelijk als op provinciaal niveau verminderd, vereenvoudigd en duidelijker gesteld worden. Brieven en formulieren moeten voor iedereen begrijpbaar zijn.
Nieuwe technologie�n bieden nieuwe kansen, zij moeten voor iedereen toegankelijk gesteld worden. Dat gaat wel veel verder dan het openen van een interactieve website of alle inwoners een gratis internetaansluiting geven. Het menselijk contact is minstens even belangrijk.
Dit gaat over mijn gemeente en mijn wijk - de twee beken.
Dit gaat over de lijst GRAS.