| Verkeer en Leefomgeving |
 |
Bij een stadspark denk je niet meteen aan stilte. Maar een park kan wel een plek zijn van relatieve rust en natuurbeleving, te midden van de drukte van de stad. Dit is een essay hoe gebiedsgerichte geluidsbeheersing werkt. |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Laatst gewijzigd: juni 2006 |
 |
| Stiltebeheer en ons stadspark |
| Essay
Ons stadspark was vooral een plek om je hond uit te laten, en om even een frisse neus te halen. Er wandelden toch redelijk wat mensen door het park, maar vooral omdat er geen ander park, of iets dergelijks, is in de directe omgeving. Hoewel men het park mooi aangelegd vond was de waardering van het park laag, want het was over het algemeen niet prettig om er lang in te verblijven, te onrustig. Reden In het kader van de compacte stad, duurzame stedenbouw en intensief ruimtegebruik wilden we het park een meerwaarde geven, en omvormen tot een recreatief gebied voor de omliggende wijken. luisteren... Na een paar keer daar gekeken te hebben en geluisterd te hebben, besloten we het park aan te pakken met integrale gebiedsgerichte geluidsbeheersing. We lieten op drie plaatsen in het park geluidsmetingen verrichten. En er werd bepaald welke geluidsbronnen hiervoor verantwoordelijk waren. Dit was vooral het wegverkeer: langs het park loopt namelijk een redelijk drukke weg en een paar woonstraten. Ook bleek een klusbedrijf even verderop nogal wat geluid te produceren. Ook hebben we getracht uit te zoeken, wat de maximaal gewenste hoeveelheid achtergrondgeluid zou zijn. Via een wijkgerichte enquete kwamen we er achter dat de belangrijkste motieven zijn om dit park te bezoeken: rustzoekers en natuurbelevers, gezelligheidszoekers en hondenuitlaters. Behalve de hondenuitlaters, waren velen anderen teleurgesteld door de onrust die in het park heerste. |
| Aanpak met gebiedsgerichte geluidsbeheersing Uit onze analyse bleek duidelijk dat het park niet stil moest worden, maar dat wel de onrustigheid aangepakt moest worden. Het geluidsbeheer, integraal parkgebiedsgericht bleek hiervoor ideaal: niet de hoeveelheid dB(A)'s zijn maatgevend maar wat in het park gewenst is, is maatgevend. Daardoor werd besloten te onderzoeken wat aan de verschillende bronnen gedaan kon worden. Het klusbedrijf bleek, tegen onze verwachting in, geen groot probleem te vormen. Een andere opstelling van de meest geluidsintensieve apparaten bleek afdoende. Van de redelijk drukke weg langs het park bleken we echter niet in staat om de verkeersstroom te verleggen. Deze weg bleef aan die zijde van het park een behoorlijke geluidsveroorzaker. Een oplossing vonden we in een laag (1,20m) geluidsscherm, gecombineerd met een fontein om het overgebleven geluid te verbergen. Echter de categorie?n rustzoekers en natuurvrienden vonden een fontein te onnatuurlijk. Na overleg besloten we om een kleine fontein te maken voor gezelligheidszoekers en een kleine waterval om het verkeersgeluid op zo'n natuurlijk mogelijke manier te verbergen. Gelukkig konden we dit inpassen in de indeling van het park. Een andere weg langs het park bleken we niet alleen in staat te knippen, maar we ontmoetten zelfs een bewoner die het op prijs stelde dat het park tot aan hun tuin zou doorlopen. Op een voorziening voor voetgangers, fietsers en, hulpdiensten na, is dat gelukt. Resultaat Het park doet nu een stuk natuurlijker aan. Veel stiller is het niet geworden, daarvoor spelen er nu te veel kinderen. Al met al is het park beter in staat om te voldoen aan zijn functie als plek van ontspanning, ontmoeting en natuurbeleving. |
| oord aan park |