Wanneer je eens echt de natuur ervaren wil, ga je naar een groot natuurgebied. Bijvoorbeeld de bossen op de Heuvelrug of de Veluwe. Daar kan je dan lekker inspiratie opdoen of een heerlijk vrij gevoel en stilte ervaren, even tot rust komen of belangrijke dingen in het leven overpeinzen.
Wandel maar...
Wanneer je een "grote" wandeling gemaakt hebt, waan je je slechts omringt te zijn met natuur. Maar opeens hoor je een vliegtuig en plots stuit je op een weg en in de verte hoor je verkeer aankomen.
Ploep, weg.
Illusie
Waar je naartoe wilde, wat je wilde ervaren, is weg. Even leek het erop maar het bleek een illusie. Je was niet diep in het bos, met z'n specifieke rust, flora en fauna. Je bent weer aan een rand, een (kleine) barri�re naar een volgend natuurgebied. Maar je beseft wel dat je niet zo diep de natuur in bent.
Onbereikbaarheid
Door de toegankelijkheid van de natuur is de natuur zelf onbereikbaar geworden.
...! In een natuurgebied waar je het geluid van verkeer rondom nog goed kan horen, is het nog duidelijker dat het natuurgebied eigenlijk maar klein is.
Nederland is vol?
Wat kan je anders concluderen dan dat Nederland te vol is, voor zoiets? Is dit de "onbewuste beleving" van de vele versnipperde natuurgebieden?
Maar niet per se nodig! Het is best mogelijk om stilte en rust te maken. Verkeer en Leefomgeving wil eraan werken. |
