Zuid Afrika, Kaapstad Juni 2002.
 
Beste vrienden en familie,
 
Genade en vrede van God, de Vader en Christus Jesus, Zijn Zoon. Het is alweer een tijdje geleden dat jullie wat van mij gehoord hebben. Niet dat er hier niets gebeurd, maar het eerste semester van de School van
Bijbelse Studies waarin ik meewerk was een drukke en volle periode.
Bovendien gebeurde er naast het werk voor de school genoeg andere dingen.
Hieronder een verslag.
 
Werk
De school gaat goed. De studenten hebben het eerste semester afgerond.
Daarin zijn de volgende boeken behandeld: alle brieven van de apostel Paulus, de evangeliën Matthëus, Markus en Lukas, Handelingen en de brief naar de Hebreeën. Hierin hebben de studenten kunnen zien dat
vanaf het moment dat Jezus Christus hier op aarde wandelde, Hij het goede nieuws was dat vervolgens door de apostelen werd verspreid waarbij Paulus een hoofdrol speelde. Zij hebben het evangelie naar de wereld gebracht. De studenten werken lange uren om het werk te beëindigen. Daar zij samen wonen (in een voormalig hotel), zijn ze best gevoelig voor negatieve houdingen. Wij, als staf en medewerkers, bemoedigen hen om te volharden en dat ook naar elkaar toe uit te dragen en elkaar aan moedigen. Het samenleven
maakt hun bijna familie, ook omdat zij het slechtste van elkaar zien. Maar je ziet vooral groei. Lachen, huilen, soms geschreeuw, studeren, bidden en aanbidden doen de meeste toch samen. Als staf zien wij de groei en
verandering die zich in de levens van deze studenten voltrekt nu zij hier zijn. De waarheid verandert mensen, zet mensen vrij en ontwikkelt de talenten in hen, waardoor zij de gelegenheid krijgen om de waarheid verder
te onderwijzen aan anderen.
Op dit moment zijn wij het 2e semester ingegaan. We zullen hierin het Nieuwe Testament afsluiten en daarna beginnen met de Pentateuch (1e 5 boeken van de Bijbel) t/m II Koningen. We hebben afscheid genomen één van de studenten, omdat deze gaat werken met de straatkinderen hier in Kaapstad en ook een bijbehorende school gaat volgen.
 
Hoe gaat het met mij?
Nu wat over mijzelf. Gedurende de eerste maanden in Zuid Afrika heb ik mijzelf moeten aanpassen, want het gaat hier er anders aan toe dan in de westerse wereld. Het is een stuk rustiger dan dat het geval is in het
gejaagde westen, waar haast meer een must is dan hier. Een voorbeeld: De telefoon wordt per ongeluk afgesneden en zes weken!!! later is het eindelijk gemaakt, maar nog niet volgens de afspraak. Dat duurt nog weer zo’n zes weken. Maar goed, wij zijn blij dat we weer kunnen bellen. Met mij persoonlijk gaat het goed, ook in het lesgeven. Ik heb met het lesgeven wel wat aanloopprobleempjes gehad, o.a. zenuwachtig en het gebrek aan ervaring, maar het gaat steeds beter. Ook werkt God op dit moment op verschillende manieren in mijn leven en het is een uitdaging om nieuwe stappen te zetten. Ten eerste krijg je als een stafmedewerker, toch een verantwoordelijkheid om de studenten in vele manieren te onderwijzen. Niet alleen in de Bijbel, maar ook in het wandelen naar het voorbeeld van Jezus en Zijn dienstbaarheid. Leren om anderen te dienen en toch op momenten gebruik maken van je autoriteit, dat is best een uitdaging voor mij. Het is niet altijd makkelijk, maar gelukkig is God altijd goed. Hij is niet bezorgd over onze welstand, maar Hij is bezorgd over onze karakters en hoe Jezus Zijn glorie zichtbaar wordt door ons leven.
Ten tweede ontwikkel ik een bediening in een koffie/thee huis, “Mug & Bean” geheten, waar ik met één van de studenten geregeld heenga. Hij doet daar zijn huiswerk en ik controleer het werk van de studenten . Het is
een geweldige manier om Gods woord te verkondigen. Mensen vragen regelmatig wat wij doen, omdat zij de Bijbel zien, en daardoor ontstaan regelmatig gesprekken. Ook met het personeel worden relaties aangeknoopt en twee van hen hebben al gevraagd of zij met ons mee kunnen komen naar een gemeente.
Zelf ben ik al in de gelegenheid geweest om daar een keer les te geven, terwijl deze knaap niets wist van God. Prijs God voor de open deuren die ik op mijn weg vind.
 
Michael
Over ‘mijn straatkind’ Michael kan ik jullie helaas niets vertellen. Zo’n zes weken geleden is een van zijn vriendjes (13 jaar) doodgeschoten in een vuurgevecht, en daardoor zijn ze bang geworden om in het centrum van Kaapstad te zijn. Ik kan hem niet thuis opzoeken omdat dat te gevaarlijk is en dus ik zal moeten afwachten. Een van de mensen die werkt met deze straatkinderen zegt dat het even kan duren, maar hij verwacht wel dat ze binnenkort terugkomen naar het centrum. We zullen verder zien hoe dit zich
gaat ontwikkelen.
 
Slot
Hierbij wil ik iedere persoon bedanken die mij in de afgelopen periode heeft gesteund en bemoedigd door te geven: in gebed en op financieel vlak. Ik kan hier niet zijn en dit werk doen zonder jullie ondersteuning. Weet dat door jullie de levens van tientallen jonge mensen worden beïnvloed en daardoor wordt aan het koninkrijk van God gebouwd. Ik houd van jullie.
 
Gebedspunten :
 Een diepere groei in Christus Jezus
 Kracht voor de komende periode in het onderwijzen van de bijbelboeken Judas & Exodus.
 Veiligheid en bescherming; ook voor Michael
 Voor Zuid-Afrika – christenen op politieke en andere leidinggevende posities, de bescherming   van kinderen en de economische situatie
 Meer financiële armslag.
 
De genade of Christus Jesus toegewenst en verder wens ik jullie al het goede toe en veel groei in relatie met Hem.
 
Jos
servant of the Lord Jesus