Beste broeders, zusters en vrienden,

De laatste 2 weken waren even hectisch, maar de School voor Bijbelse Studie (SBS) is eindelijk begonnen. Alle studenten zijn volgens schema gearriveerd (op een na, die eerst moet getuigen in een rechtzaak, zij is een week later dan de rest begonnen, de kennismaking en het uitje zijn al achter de rug. De 1e dag is meteen al raak voor hen, om de methode voor de Bijbel studie onder de knie te krijgen. Maar zoals een goed student betaamt, zijn ze na de lesgeving, meteen begonnen om alles te herhalen (dit was als huiswerk geclassificeerd). Alles is erop gericht om de studenten in een zo makkelijk mogelijke manier de studie en de methode, die wij hier mogen onderrichten, op te laten pakken. (en zet de methode direct na de studie) Maar na de 1e week gaat het al een stuk makkelijker.
 
 
 
 <klik op de foto voor een vergroting>  
(Jos staat achteraan, met pet, 3 van rechts.)
 
 
De school bestaat uit een staf van allerlei culturen Er zijn 3 vrouwen (Madagascar, Engeland en Noorwegen) en 2 mannen (Zimbabwe en Nederland). De 17 leerlingen komen overal vandaan (Amerika, Namibie, Zuid Afrika, Korea, Noorwegen, Madagascar en Kenia) Dit zijn 9 mannelijke en 8 vrouwelijke studenten. Helaas zijn we genoodzaakt kandidaten af te wijzen, door gebrek aan plaats in de school, wat altijd zonde is, vooral als mensen honger hebben om meer van God en Zijn Woord te willen leren.
Maar goed, de 1e Bijbel boeken –Galaten, Titus en Ephese zijn behandelt en nu is het voor de studenten tijd om alle Bijbel boeken te gaan doen en het tempo wordt zo opgevoerd, zodat ook de grotere boeken gedaan kunnen worden. Denk aan Handelingen en de Evangelien. Ik voel me hier echt op mijn plaats en om samen met de leerlingen over Hem, die ons zo lief heeft, te kunnen praten is geweldig.
 

Goed, nu over mijn plannen met de straatkinderen.

Daar het allemaal vrij druk is, heb ik mijzelf nog niet kunnen orienteren voor een voetbalelftal. Maar als God niet door mij kan werken, dan doet Hij het wel op een andere manier. De grotere voetbal clubs (zoals Cape Town Ajax -sateliet club van -jawel, onze Ajax Amsterdam) en de regering hebben een half miljoen Euro ter beschikking gesteld om straatkinderen bekend te maken met meerdere sporten, zoals voetbal, basketbal en honkbal. Deze projecten worden samen met voetballers van de clubs gehouden, zodat grote namen hier in Zuid Afrika, deze kinderen helpen met deze sporten. Goed, dan maar naar een straat kind die ik 2 jaar geleden hier ontmoet heb en vaak mee rond gehangen. Zijn naam is Mickey en het is een lekkere banjer. Ik geef hem liefde en spendeer mijn tijd met hem. Ook al is het soms moeilijk hun wereld te begrijpen -ze lopen soms boos weg, omdat je iets verkeerds zegt- ben ik blij dat we steeds weer elkaar weer zien. Soms neem ik hem mee naar de een of andere attraktie en 'verwen' ik hem, maar niet te veel, omdat hij dan een verwachtings patroon kan opbouwen en daar dan afhankelijk van kan worden. Een van de tijdloze waarheden in de Bijbel zegt: 'zorg voor de arme' (Gal.2:10) en dat is nu precies wat ik kan doen. Ik pas toe wat Vader ons opgedragen heeft en ik mag er ook nog eens van genieten.

Dit is een andere voorrecht naast het onderwijzen van de Bijbel. Ook heeft Mickey mij leren bedelen, maar elke keer dat ik het doe schiet hij in de lach en dan kan ik ook niet meer serieus zijn. Ik maak een hele gekke gewaarwording in mijn schone kleren en dan kom ik volgens hem niet echt geloofswaardig over (gelukkig maar!). Samen hebben we pret en het mooiste is als hij gewoon tegen mij aanleunt en zijn hoofd op mijn schouder legt. Dan weet ik dat hij zich geborgen voelt om bij mij te zijn. Voor mij is het heel hard, om hem steeds achter te laten en weten dat hij de nacht op straat doorbrengt. Het is niet veilig op straat, omdat er altijd straatkinderen zijn, die op jouw spullen uit zijn en daardoor lig je niet lekker. Mickey heeft wel een thuis, maar blijft meestal weg als hij weet dat zijn vader dronken thuis komt. Dan is het geen veilige situatie en hij mijdt dat liever. Helaas kan je hem niet uit zijn omgeving halen, omdat hij na 2 weken door allerlei regeltje regelrecht terug vlucht de straat op en de kans bestaat dat je een vriend verloren hebt. Maar ik leer nu wel zijn wereldje kennen en die is niet prettig. Maar ik bid voor hem en ik kijk uit naar de volgende ontmoeting. Door op deze manier met hem om te gaan laat ik hem Gods liefde zien en dat hoef ik het niet met woorden te doen. Ik weet dat de meeste van deze jongens al genoeg beschadigd zijn.


Gebedspunten: