Februari 2000

Beste broeders en zusters en vrienden,

Ik ben weer terug in Nederland. Het is even wennen, het weer en de temperatuur, maar het is goed om terug te zijn en om zoveel vertrouwde gezichten te zien.

Zoals jullie in mijn vorige nieuwsbrief hebben kunnen lezen, ben ik op avontuur geweest in Zuid-Afrika, terwijl de andere teams naar Engeland en Nepal/India geweest zijn. Wij – 16 mannen en vrouwen – zijn 5 ½ week in Kaapstad geweest en 2 ½ week in Johannesburg.

God is goed geweest voor ons.

In Kaapstad zijn wij terug gegaan naar de basis, dat wil zeggen God zoeken voordat wij op pad gingen en vragen wat Hij van ons wilde. Zo is er een aanbidding groep geweest die elke dag naar het park ging, om te zingen met de daklozen. Dit is echt heerlijk gezegend geweest door God. Er zijn verschillende mensen geweest die de Heer aangenomen hebben en er zijn ook zaadjes geplant.

Ook zijn er mensen geweest die  met de straatkinderen gewerkt hebben. Zelf had ik ook contact met een straatkind, Micheal genaamd. Veel van zijn vrienden snuiven lijm. Dit is om de honger te stillen, de dorst te verdrijven, warmte te krijgen en high te worden om hun misères te verdrijven. Dit wordt in het openbaar verkocht en hier maken veel straatkinderen gebruik van. Gelukkig gebruikt Micheal niet en bedelde hij genoeg geld bij elkaar om hiervan eten te kopen. Het ging mij aan het hart dat ik afscheid van hem moest nemen.

Ook heb ik samen mogen werken met de mensen van de Anastasis. Ik werkte 3 weekenden bij de rondleidingen en op de woensdagen was ik terug in de keuken van het schip. In de rondleiding vertel je de bezoekers onder andere de geschiedenis van de Anastasis en op het eind vertel je de mensen ook je eigen getuigenis. Je hoopt dat de boodschap een goede getuige is en dat je meer dan een zaadje in de harten van de bezoekers hebt geplaatst.

Ook heb ik met vrienden van de Anastasis, kerstavond aan boord mogen vieren. Ik vond dit een vreemde gewaarwording om met 30 graden Celsius dit te vieren, maar het was wel bijzonder.

Op 4 januari 2000 vertrokken wij naar Johannesburg. Dat was totaal anders. Wij werkten samen met de christelijke organisatie: de Mes-aktie. Daar hadden wij een schema en regels. Dit kwam omdat de wijk Hillbrow als een van de gevaarlijkste ter wereld wordt beschouwd. Daar regeren de straatbendes. Elke avond waren er wel pistoolschoten te horen en mensen uit de wijk waarschuwden ons ook regelmatig. Om bijvoorbeeld naar onze kamers te komen, moesten wij 3 hekken door.

Momenteel zijn er veel problemen in Zuid-Afrika. Dit komt mede omdat de afschaffing van de ‘apartheid’ veel veranderingen met zich mee heeft gebracht. Veel werkeloosheid en veel ongeschoold personeel. Hier is één van de vele voorbeelden. Er zijn wijnboeren die hun personeel met drank betalen ipv harde valuta. Hierdoor is het mishandelen van vrouw en kinderen vrij groot. De kinderen lopen dan al op vroege leeftijd weg en gaan naar de grote stad. Daar groeien zij dan op in de criminele sfeer, en als zij ouder zijn kunnen zij geen baan vinden door gebrek aan opleiding, en vallen ze weer terug in hun enige bekende levensstijl, de criminaliteit. Ook zijn vele Afrikanen naar Johannesburg getrokken, omdat men de stad nog steeds zit als ‘de goudstad’. Hierom zitten veel illegalen in deze stad en het bestuur kan hierin geen toezicht meer houden. Toch is God hier aan het werk. Het kost tijd, maar regelmatig komt er iemand tot geloof, maar er is nog veel werk daar te verrichten. De harten zijn verhard en alleen onze Heer kan deze veranderen. Daar is gebed voor nodig. Willen jullie hiervoor bidden?

Hier nog twee verhalen hoe God mij gebruikt heeft in zowel Kaapstad als Johannesburg.

Kaapstad

Met kerst hadden wij een kerstmaaltijd met de daklozen in het park. Wij hadden afgesproken om daarna naar het strand toe te gaan. Op het moment dat wij onze richting strand begaven, houdt iemand mij aan met de vraag dat hij hetzelfde wil als wat wij hebben. Na toestemming gevraagd te hebben van onze leiding, heb ik deze man het evangelie mogen vertellen en met hem het zondaarsgebed mogen bidden. Dit vond ik heel speciaal, vooral omdat het op de geboortedag van onze Here Jezus was. Jullie kunnen dus wel nagaan dat mijn kerst niet meer stuk kon.

Johannesburg

Op de één na laatste dag, voordat wij zouden vertrekken, was er afgesproken, dat ik zou preken voor de daklozen op onze bijbelstudie. Dit deden wij elke dag, voordat zij gratis eten krijgen. Na gemediteerd te hebben, werd ik bedroefd. Ik zei tegen God, dat ik niet wilde preken, omdat de meeste Hem al kennen en dat zij alleen maar voor het eten komen. Ik vertelde dit aan Chet, mijn leider en hij vertelde mij dat ik het maar aan ze moest vertellen. Op het moment dat ik daar stond, nam onze Heer het over en sprak deze mensen toe. Hij gebruikte mijn lippen. Na het eten kwamen verschillende daklozen terug en dat was nog niet gebeurd bij de Mes-aktie. Ik prijs God hiervoor, want wederom laat Hij zien, dat Hij een levende God is en dat Hij ons wil gebruiken (Jes. 28:11).

Mijn volgende stap is voorlopig werken en dienstbaar zijn. Ik weet nog niet in welke vorm en hoe, maar dat laat ik aan Hem over.

Gebedspunten

-          dat God gaat voorzien in sponsors;

-          dat God gaat voorzien in meerdere werkers voor zowel Zuid-Afrika en de Mercy Schepen;

-          dat God het pad wat ik mag bewandelen blijft effenen;

-          dat God mij gaat voorzien met alle dingen die nodig zijn om Zijn werk goed uit te kunnen voeren.

 Terug naar Archief