Merijn rende de gang door terwijl ze haar tassen stevig vasthield. Ze bleef rennen tot ze buiten stond en ze de ogen van de portier in haar rug voelde branden, maar het deed haar niets. Het enige wat door haar hoofd spookte was een simpele vraag... Waar moest ze heen?
Het was donker op straat, de lantaarns waren na de stroomstoring nog niet aan gegaan en de enige verlichting kwam van de langsrijdende auto's. Het regende zachtjes en Merijn ritste haar jas dicht tot aan haar kin. Daarna nam ze haar besluit: linksaf, naar het centrum.
Ze doolde rond door de donkere en verlaten stad zonder echt te weten waar ze heen kon gaan. Naar het station gaan had nog niet veel zin, beredeneerde ze. Als ze haar zouden gaan zoeken lag het station wel erg voor de hand. Maar ze moest in ieder geval weg van de straat. Als Efren achter haar aan zou komen was ze hier alleen maar een beter doelwit. Onwillekeurig keek Merijn over haar schouder om te kijken of ze gevolgd werd en ze begon sneller te lopen. Ze sloeg de eerste de beste straat in en ze raakte buiten adem van het zeulen met de tas.
"Suchen Sie einen Bett?" hoorde ze plotseling achter zich. Ze keek om zich heen en schrok van de vuile, dronken zwerver die op stond uit zijn kartonnen doos naast een ventilatierooster.
"Ich habe Platz," zei hij terwijl hij naar z'n doos wees en haar bij haar arm probeerde te grijpen.
Merijn versnelde haar pas en probeerde de zwerver af te schudden door niet naar zijn gebral te luisteren. Wederom sloeg ze een willekeurige straat in en ze slaakte een zucht van verlichting toen ze aan de overkant van de drukke straat licht zag branden in een groot gebouw. Ze liep er heen zonder op het verkeer te letten en in haar haast struikelde ze bijna over een los putdeksel.
Ze veegde haar natte haar uit haar ogen terwijl ze het bordes op klom en het felle licht dat door de draaideuren naar buiten scheen lokte haar naar binnen. Verdwaasd liet Merijn het toe dat ze aan de kant werd geschoven door twee grote mannen, toen een lange limousine voor het bordes stopte en een vrouw in een grote bontjas naar binnen werd geleid.
Ze staarde weer naar de lichtgevende deuren en terwijl ze diep adem haalde beklom ze de laatste treden van het bordes. De portier keek haar met een afkeurende blik aan, maar Merijn zette haar meest arrogante blik op en verdween door de deuren naar binnen zonder de portier ook maar aan te kijken.
Eenmaal binnen keek Merijn haar ogen uit, waardoor ze vergat dat ze pal voor de deur stond, tot er een piccolo met een kar vol koffers tegen haar aan botste. Ze struikelde naar voren en een marmeren pilaar zorgde ervoor dat ze niet met haar neus op de glanzende vloer terecht kwam. Ze vermande zich en met haar neus in de lucht stapte ze naar de receptie.
"Gutenacht, Fraulein," de meneer aan de balie keek haar gereserveerd aan, maar Merijn trok zich er niets van aan. Ze schudde haar natte haar uit haar gezicht en keek de receptionist vastberaden aan.
"Hello, I would like a room in this fabulous hotel for the night," zei ze zo beschaafd mogelijk.
De receptionist zei niks en bleef haar aankijken, alsof hij om een verklaring wilde vragen voor haar aanwezigheid.
Merijn moest zich beheersen om hem niet uit te gaan schelden. Moest ze nou ook nog vertellen waarom ze hier alleen was? Ze haalde de portemonnee onder haar trui vandaan en pakte de creditcard eruit. Door het vele licht in de foyer glinsterde hij opvallend en de receptionist leek zijn adem even in te houden.
"Will this do?"
De receptionist keek haar wantrouwend aan en hij stak voorzichtig zijn hand uit om de creditcard aan te nemen. Merijn legde zelfverzekerd de creditcard op zijn hand alsof ze dit dagelijks deed, maar diep van binnen was ze bang dat de creditcard geblokkeerd was en ze zometeen met ruwe hand uit het hotel gegooid zou worden.
Terwijl de man zich omdraaide en met haar creditcard het kantoortje in verdween keek Merijn wat om zich heen. Op de houten receptiedesk stond een schaal met pepermuntjes en Merijn stopte er een paar in haar mond. Daarna keek ze om zich heen en toen het duidelijk was dat er niemand naar haar keek pakte ze nog een handvol en stopte die in haar zak. Als ze zich als rijke snol voor moest doen kon ze zich geen slechte adem veroorloven.
De receptionist kwam terug met een grote lach op zijn gezicht. "A suite for miss?" vroeg hij beleefd.
Yes, please," Merijn lachte haar tanden bloot en een paar minuten later zette ze met een zwier haar handtekening op de bevestiging. Ze had voor een onbepaald aantal dagen een kamer in het Four Seasons.
Ze kreeg haar creditcard en haar kamersleutel en wilde naar de liften gaan toen de receptionist op een belletje drukte. Een piccolo nam Merijns rugzak over en leidde haar naar de lift. Merijn volgde hem de lift in, lachte hem beleefd toe en voelde hoe de vermoeidheid haar lichaam overnam. Toen ze even later achter de jongen de kamer binnenkwam, werkte ze hem zo snel mogelijk de kamer uit door hem een kleine fooi te geven en ze plofte op de sofa. Ze haalde diep adem en sloot haar ogen. Ze was moe... doodmoe.
Merijn gaapte, schopte haar schoenen uit en slofte naar het raam. Het werd steeds donkerder en de auto's leken net kleine lichtgevende insectjes. Ze sloot de gordijnen, liep naar de deur om haar kamernummer te bekijken - 1001 - en ze vergrendelde de deur achter zich. Terwijl ze tegen de deur leunde nam ze de kamer in zich op. Het bed zag er sprookjesachtig groot uit en de hele kamer baadde in een warm licht.
Nadat ze het bed had geprobeerd pakte ze haar tassen en liep ze de badkamer in. Ook de badkamerdeur deed ze achter zich op slot en ze lachte tevreden toen ze de glimmende kranen en het glanzende marmer zag. Ze had haar geld goed besteed! Merijn liet het bad vollopen, kleedde zich snel uit en stapte in het hete water. Ze draaide met haar tenen de kraan dicht en zette de radio die in de muur was ge�nstalleerd aan. Terwijl ze kopje onder gleed voelde ze hoe alle stress van haar af dreef.
* * * * * * * *
De volgende ochtend werd Merijn wakker van een voorzichtige klop op haar deur. Ze keek verbaasd om zich heen en negeerde de aandringende klopjes. Terwijl ze zich realiseerde waar ze was ging ze rechtop zitten en wreef ze door haar ogen. Ze keek naar de deur, maar er werd niet meer aangeklopt. Er lag iets op het dikke tapijt voor de deur en ze ging op haar kniee�n zitten om het rechthoekige object beter te kunnen bekijken. Merijn sprong uit bed, maar haar benen bleven in de lakens haken en ze viel op haar kniee�n. Ze kroop naar de deur en pakte het briefje op. Ze begreep eruit dat ze haar ontbijt voor half twaalf moest bestellen, mocht ze dat nog willen. Ze voelde plotseling een hongersteek en keek op de klok. Het was bijna kwart over elf, ze kon nog ontbijten.
Merijn schopte de lakens van haar benen en strompelde naar de telefoon op het nachtkastje. Ze belde de receptie en zocht onnodig naar het Duitse woord voor croissantje omdat ze door zangerige stem van een receptioniste in het Engels aangesproken werd. Ze bestelde haar ontbijt, rende de badkamer in om even te douchen en stapte net in haar spijkerbroek toen er op de deur werd geklopt.
"Just a moment!" riep ze door de kamer terwijl ze een fleecetrui over haar hoofd trok. Ze stapte over haar rugzak naar de deur en keek in het breedlachende gezicht van een te blije piccolo. Hij reed het roomservice-karretje naar binnen en Merijn speurde om zich heen naar kleingeld of iets anders wat ze hem kon geven. Haar oog viel op de spiegel en een brutaal lachje verscheen om haar lippen. De jongen maakte aanstalten om weg te gaan, maar Merijn hield hem tegen.
"Wait, your tip!" zei ze terwijl ze met haar handpalmen omhoog naar hem toe liep.
De jongen keek haar enthousiast aan, maar zijn lach verbleekte toen ze steeds dichterbij kwam en geen aanstalten maakte om geld te pakken. Hij nam een voorzichtig pasje naar achteren en voelde naar de deurknop. Hij keek Merijn angstig aan en ze realiseerde zich plotseling waar ze mee bezig was. Misschien was vandaag een goede dag om haar leven te beteren...
Merijn graaide in haar broekzak en viste er een paar consumptiemuntjes voor de Ierse Pub uit. Ze legde de muntjes op zijn hand en keek hem glimlachend aan.
"Sorry, it's the only thing I have that's worth some money," zei ze terwijl ze naar de muntjes knikte. "It's a nice pub though." Ze liep naar het etenskarretje en wuifde naar de jongen, die bewegingsloos bij de deur stond. "You can go now!" zei ze aandringend en de jongen liep achterwaarts de kamer uit en smeet de deur achter zich dicht.
"Vaag joch..." fluisterde ze terwijl ze naar de deur liep om die te vergrendelen. Ze duwde vervolgens het karretje met haar ontbijt naar haar bed en trok haar trui weer uit, omdat ze het te warm kreeg. Tijdens haar ontbijt bladerde ze wat tijdschriften door die op de sofa hadden gelegen. Ze bekeek de nieuwe herfstkapsels en wierp een blik op haar eigen hoofd in de spiegel tegenover haar bed.
"Donkere rood- en bruintinten zijn de nieuwe haarkleuren en felle accenten worden hip dit najaar," was het onderschrift bij een foto van een stel jonge meiden in korte plooirokjes en gestreepte kniekousen.
"Punk?" Merijn verslikte zich in haar thee. Werd punk de nieuwe trend? Ze smeet het tijdschrift aan de kant en liet zich van het bed glijden. Ze speurde de kamer af naar een Gouden Gids en zocht de een kapper op. Ze noteerde het adres, deed haar schoenen en Perth's t-shirt aan en haalde haar kamer overhoop op zoek naar haar portemonnee met de creditcard. Die vond ze uiteindelijk onder haar kussen, en met haar jas en tas onder haar arm verliet ze de kamer.
Merijn hoefde maar twee straten te lopen voor ze bij de kapper aankwam. Ze bleef even voor de deur treuzelen, maar de inrichting van de kapsalon sprak haar aan en ze duwde de deur open. Ze wist dat ze een juiste keuze had gemaakt toen er een meisje met witblond haar dat rechtovereind stond naar haar toe kwam en ge�nteresseerd naar haar kapsel keek.
"Coole Frisur!"
Merijn lachte bescheiden en keek in een spiegel naar haar zwarte haar met donkerrode strepen. Ze had het nog niet zo lang, net een maandje, maar ze wist dat het anders moest. Blond, bij voorkeur...
"K�nnte Ich du vielleicht behilflich sein?" vroeg het blonde meisje.
Merijn aarzelde en zocht naar de juiste Duitse term. Ze baalde dat ze niet beter op had gelet bij Duits, en haalde diep adem.
"Ich... euh... ich m�chte gerne ein neue Frisur."
"Aber nat�rlich!" het blonde meisje lachte breed. Ze gaf Merijn een duwtje in haar rug naar een knalroze stoel voor een spiegel die omlijnd was door gloeilampen.
Merijn deed haar jas uit en ging zitten. Ze kreeg meteen een hemelsblauwe cape om en het meisje begon haar haar te kammen.
"Nur zuschneiden?"
"Nein!" Merijn schudde wild met haar hoofd. "Ich will blond," stamelde ze, twijfelend of het meisje haar zou begrijpen?
"Blond?" vroeg de kapster, terwijl ze naar haar eigen hoofd wees.
Merijn keek in de spiegel naar het kapsel van het meisje. Witblond was wel erg blond, dat zou haar vast niet staan. "Ein bisschen weniger blond..."
De kapster liep naar een roodgeverfde kast en haalde er een groot boek uit. "Schau mal an," zei ze toen ze het boek op Merijns schoot legde. "Woher kommen sie?"
"Nederland" zei Merijn, zonder erbij na te denken. "Ich meine... Holland."
"Toll!" zei het meisje. "Ik heb Niederl�ndisch gestudiert op school," zei ze in gebrekkig Nederlands. "Aber ich glaube ich spreche Niederl�ndisch nicht ann�hernd so gut wie Sie Deutsch sprechen."
Merijn lachte en keek even op. Het meisje was op een kruk gaan zitten en keek over haar schouder mee in het boek.
"Maybe, if we speak English we understand each other better?"
"Nein, ich brauche Deutsch lernen," zei Merijn vastberaden, terwijl ze het boek doorbladerde. Ze had nog meer willen zeggen, maar ze had de pagina omgeslagen naar een foto van Madonna met goudblond krullend haar en alles om haar heen leek even stil te staan.
Ze voelde een hand op haar schouder en keek om. De kapster stond haar ge�ntrigeerd aan te kijken en wees naar Madonna. "Du hast deine Wahl getroffen?"
"Absolut!" zei Merijn, terwijl ze haar hoofd achterover in de wasbak legde.