| Mijn surfdagboek |
| 19 november: Hmmm... het water wordt nog steeds niet echt veel kouder, vandaag bij Urk wezen varen, zelfs nog languit in het water liggen dobberen, maar kreeg het pas koud op de terugweg... :S. Qua varen was het niet zo'n geweldig suc6 eigenlijk, ik kwam eerst echt totaal niet weg, ben op aanraden van een passerende surfer 100 meter verderop gaan proberen, ging wel stukken beter maar ik vond mijn zeil nog steeds raar trekken. Nou ben ik zo iemand van marloes niet zeuren maar varen, ben dus ook maar op deze manier doorgegaan, tot een jongen van de club die meewas mijn setje probeerde en mij vertelde dat mijn wegkomproblemen voor een groot deel gewoon aan het zeil lagen! Heb er dus maar een ander zeiltje opgezet en waarempel, ik kwam gewoon weg! Jammergenoeg was toen wel net de wind ingekakt en heb ik afgezien van een gelukte waterstart (water tot m'n schouders) weinig meer kunnen doen. Nou ja, ben nog wel bijna de haven van Urk ingedreven, was namelijk een ander setje nog even aan het proberen, vond dat ik bij de haven wel ver genoeg was en wilde de plank keren, viel natuurlijk en kwam er toen heel gezellie achter dat je jongen van wie het zeil was geen ophaalkoord aan zijn giek had. Daar lag ik dan, het zeil kreeg ik nog net gekeerd, maar daarna niet meer boven mijn hoofd gehezen, het begon te schemeren en de haven werd steeds zichbaarder. Heb het dus maar op een zwemmen gezet, kon net weer lekker staan toen mijn clubgenootjes aankwamen om me te redden... Naja was op zich wel lekker dat ik zelf kon teruglopen in plaats van varen, van dat gezwem wordt je nogal moe namelijk. Gelukkig was het wel supergezellig, vooral op de terugweg, weet ik nu weer waarom ik niet in de visfabriek wil werken en heb ik ook nog in Da Bull gereden, das de surfbus van de club, ding rijdt supergaar, maar t voelde toch wel gaaf, als klein meisje achter zo'n gigantisch stuur... 15 november: Jippie, jippie en nog eens jippie! Mijn nieuwe zeiltje ligt al klaar bij een vriend van mij en ik heb de eerste foto's ervan ook al binnen. Nu nog maar 13 nachtjes slapen.... zucht 1 november: Ai... het water begint nu toch echt koud te worden! Ga gewapend met bikini, lycra, 5 mm pak, bodywarmer annex drijfvest, wanten en haarband en nieuwe schoentjes het water opgegaan, gewoon helemaal niet koud gehad (vind je het gek met al die lagen, voelde me net een ui), maar het water leek wel de noordzee, alleen ietsje minder zout. Stond best wel een stevig windje namelijk, de 5.0 die ik voer was soms zelfs iets aan de grote kant en dan heb je bij Stavoren soms golven ertussen van een meter hoog. Heb ik dus eerst ook wel lekker op zitten vloeken, echt z� frustrerend, ik kwam mijn plank niet meer op of werd er gelijk afgeknikkerd. Maar goed, na een koffiepauze ging het opeens echt supers, tenminste wel vergeleken met daarvoor, bleef op mijn plankie staan en heb zelfs de eerste golfjes gepakt! Heerlijk gevoel is dat, je ziet je plank opeens zonder water eronder zeg maar, vaag maar wel lekker. Ik denk niet dat ik helemaal los ben geweest, maar het gevoel was er niet minder om dus vanaf nu ben ik dan eindelijk pro-golfjes (wel jes erachter, wil nog niet gelijk verzuipen). 27 juli: Ooooooooooow, sip... Vandaag stond er dus een superwindje, maar ja ook oude mensen hebben eten nodig en dus was ik weer de klos. Na het werken nog even naar mijn oma geweest, heb er nog wel aan gedacht mijn surfspullen op/in de auto te gooien maar ik had zo het id dat de wind nogal tegenviel dus ik ben maar gewoon gelijk richting oma getuft... Daar eenmaal begon ik toch wel nieuwsgierig te worden naar de wind op de surfvijver die net over de grens bij haar ligt, dus ik heb haar rollator achterin gelegd, oma op de voorbank geplant en ben er met haar heengereden. Bij de surfvijver kon ik weer rustig ademhalen, ik had niet veel gemist, er waren wat duitsers met grote zeilen aan het dobberen maar ik zag er nog niemand in planee. Ben dus een stukje verder gelopen, tot ik ineens achter mij een bekend geluid hoor: rakketakketakketak!!! Ik heb dus ogenblikkelijk oma in de berm geinstalleerd, ben er zelf naast gaan zitten en heb haar van het nodige commentaar voorzien (ben begonnen met het aanwijzen van de 'stok' die ze zich nog kon herinneren van het 70-er-jarensurfen en geeindigd bij de duck jibe), maar na een half uur kon ik het echt niet langer meer houden en liepen we maar weer richting auto. Surfen is heel leuk om naar te kijken, maar dan alleen als je zelf even geen puf hebt... Op de weg terug kwam er net een surfer van het water, dus ik dacht laat ik 'm eens even vragen hoe groot hij vaart vandaag, ik dacht namelijk dat het toch minstens een 9.0 moest zijn en als ik dat zeker zou weten kon ik tenminste weer rustig op huis aan want dan had ik nix gemist. Bleek dus dat hij gewoon een 6.8 voer! Mijn grootste zeil is dus een 6.6, maar ik heb cambers en vang dus ongeveer net zoveel wind als zijn vlak getrimde zeil... bovendien schatte ik mezelf nog een stukje lichter in, met andere woorden ik zag mijn kans schoon, reedt zo snel als oma aankon weer richting kikkerland en belde mijn vader op of hij mijn stuff klaar wilde zetten. Maar daar strandde dus het schip, nee dus... Sip, sipperdesip, sip... Ben dus toen maar gewoon naar huis gegaan, heb de ramen en gordijnen dicht gedaan (zo leek het net of er geen wind meer stond) en ben achter de compu gaan zitten. Met het gevolg dat ik nu midden in de zomer aan een wintersite aan het sleutelen ben... Ow ja, ik heb vandaag nog wel een hele leuke sport uitgevonden: kratboarden... Dat houdt dus in dat je met een afwaskrat (ik moest afwassen vandaag, he getsiejekkie) over een natte gladde vloer glijdt... Of het werkt moet ik vandeweek nog maar even testen, ik kwam namelijk te laat op het id, maar ik heb al wel een bijbehorend trucje gedaan: een omvallende krat met 1 voet opwippen, de andere er op zetten en er dan weer af te halen zodat de krat alsnog weer omhoog komt en overklapt en er dan met 2 voeten op landen. Het is me al gelukt, zij het dan per ongeluk maar ja alle goede id-en ontstaan toch bij toeval? |