กลอน
ฤาดั่งหลีบกุหลาบกรายกระจายรัก .....!
สายลมผวนทวนไป
ใจของเราหายวาบ
กลิ่นกุหลาบเจ้าเอ๋ยนะ
ก่อนเคยมีกลิ่นหอม
ยั่วย้อมอารมณ์
สายลมเชยเคยได้ดม
ชื่นอารมณ์เพียงชั่วคืน
คิดไปใจหาย
กุหลาบกลาย
ไปเป็นของเขาอื่น
ปลูกเอาไว้
หวังใจว่าจะได้ชื่น
สู้เร่งวันเร่งคืน
มิทันได้ชื่น สิ หลับต้องช้ำ
สายลมหวนทวนมา
พาหัวใจให้จำ
เมื่อกุหลาบแตกช่อนะ
ก่อเป็นกอระกำ
สุดจะช้ำวิญ-ญา
สายมาเชย รำเพยพา
กลิ่น เอามาให้เราดม
เดี๋ยวนี้สิหนอ
ยังสู่แตกกอ
เอาไว้ให้ชื่นชม
สุดเสียดาย
เขาเด็ดดอกเอาไปดม
อกเราต้องระทม
เพียวต้องสายลม
ยังเรรวน
สายลมหวนครวญเสียง
อ่านต่อ....