De huwelijksnacht is meteen al een tegenvaller voor Elisabeth, er wordt naar hen gekeken als zij in bed liggen. Franz-Joseph zegt dat dit soort offers erbij horen. De volgende ochtend wordt ze gewekt en flink dwars gezeten door Sophie. Franz-Joseph komt eraan maar hij is nog al in een chaggerijnige bui. Hij laat haar alleen. Elisabeth wil zich niet laten temmen, ze wil doen wat ze zelf wil. "Mijn leven is van mij" Er volgen heel wat zware jaren voor Elisabeth. Ze krijgt twee dochters maar die worden haar afgenomen. Franz-Joseph vraagt haar, hem te vergezellen naar Hongarije. Elisabeth zegt dat ze dit alleen doet als haar kinderen meemogen. Ze krijgt haar zin, de kinderen mogen mee. Maar in Hongarije staat de Dood te wachten. Hij neemt Elisaebths dochtertje Sophie mee. Elisabeth is vreselijk verdrietig en boos op de Dood. Dood moordenaar dit vergeef ik je nooit!!! |