| Schepen in de nacht |
| Franz-Joseph: Je weet waarom ik gekomen ben? Elisabeth: Nee maar ik heb een vermoeden Franz-Joseph: Kom naar huis Sissi. Ik mis je en liefde zegt men, kan alle wonden helen. Elisabeth: Liefde is mooi, maar soms merk je dat liefde niet voldoet. Geloof geeft kracht, maar enkel geloven is niet goed. Dat grote wonder, heeft niet mogen zijn. Onze levens varen tussen schijn en pijn. Wij zijn als twee schepen in de nacht. Ieder op zijn eigen koers en met zijn eigen vracht. Wij passeren elkaar op zee. Telkens weer valt afscheid niet mee. Gelukkig zijn, ligt niet in onze macht. Franz-Joseph: Jij wilt het hoogste maar dat is een onbereikbaar doel. Elisabeth: Jouw droom is mij te klein. Franz-Joseph: Dicht bij elkaar in het donker, brengt troost naar mijn gevoel. Elisabeth: Ik wil niet jouw schaduw zijn Elisabeth en Franz-Joseph: Kon jij het leven door mijn ogen ondergaan, dan zou je eindelijk weer mijn taal verstaan. Wij zijn als twee schepen in de nacht. Ieder op zijn eigen koers en met zijn eigen vracht. Wij passeren elkaar op zee. Telkens weer valt afscheid niet mee. Gelukkig zijn ligt niet in onze macht. Elisabeth: Jij en ik, wij zijn twee schepen in de nacht. Franz-Joseph: Begrijp toch... ik mis je... jouw liefde. Kan jij niet bij me zijn? Elisabeth: Ieder op zijn eigen koers en met zijn eigen vracht. Franz-Joseph: Begrijp toch... ik mis je... jouw liefde... alleen zijn doet zo' pijn. Elisabeth en Franz-Joseph: Wij passeren elkaar op zee. Zo alleen en triest alletwee. Gelukkig zijn ligt niet in onze macht. Franz-Joseph: Ik mis je Elisabeth: Begrijp toch, wat niet zijn kan, kan niet zijn. |