proloog

Stem van de rechter: Maar waarom Lucheni? Waarom heb je keizerin Elisabeth vermoord?
Lucheni: Alla malora!
Stem van de rechter:
Lucheni: Waarom, waarom elke nacht weer die zelfde vraag al 100 jaar! Wat heeft het voor zin? Merda ik ben dood.
Stem van de rechter: De laffe aanslag op de keizerin van Oostenrijk...
Lucheni: Va a Farti Fottere!
Stem van de rechter: Onthul eindelijk de motieven.
Lucheni: De motieven? Ik heb haar vermoord omdat ze het wilde.
Stem van de rechter: Praat geen nonsens.
Lucheni: Ze wou het zelf, daarvoor zijn er betrouwbare getuigen.
Stem van de rechter: Wat voor getuigen zijn dat?
Lucheni: Haar tijdgenoten komen maar niet tot rust...
Spreken nog steeds over....
Elisabeth!
De doden: Verzonken is het keizerrijk, vergaan het vlees, verbleekt de glans. Maar in het duister dodenrijk, daar danst men 's nachts de dodendans. Haat, dood, waanzin die ons drijft.
Nijd, moord, plicht die ons regeert.
Rouw, roem alles wat ons drijft. Waan doem, alles ging verkeerd.
Andere doden: Elisabeth, Elisabeth, jij was alleen tot op het eind. Een raadsel werd ons voortgezet. De oplossing werd nooit bekend. Zwak, schuw, heilig en vervloekt. Teer, ruw, eenzaam en begeerd. Wild, mak, naar geluk op zoek? Sterk, zwak wat ging er verkeerd.
Lucheni: Niemand was zo trots als zij.
De doden: Door de dood geleid
Lucheni: Zij heeft jullie veracht en je bestaan vol
De Doden: In het ravijn van de tijd.
Lucheni: Oppervlakkigheid.
De Doden: Verwend
Lucheni: Niemand heeft haar
De Doden: Bedreigd
Lucheni: ooit echt goed begrepen.
De Doden: Zij heeft gezocht,
Lucheni: Nooit gaf ze haar vrijheid op
De Doden: Wat wij vervloekten
Lucheni: Ze flirte
De Doden: Wat schrik aanjoeg
Lucheni: met de zwarte machten.
De Doden: heeft zij begeerd.
Allen dansten met de Dood maar niemand als Elisabeth.
Lucheni: Attenzione. Zijne majesteit de Dood.
De Dood: Ik kan maar niet verklaren, dat oude lied. Dat sedert al die jaren, mij nooit verliet. Ook al klinkt het hemels, duivels is de pijn. Volgens mensen moet het liefde zijn. Ik kom de mensen halen, het laat me koud. Ik doe het zonder dralen, jong of oud. Hoe kon ik zo week zijn, wat was mijn motief? Simpel dit: Ik had haar werklijk lief.
Stem van de rechter en de Dood: Lucheni, je ontwijkt de vraag. Liefde.. dood.. geen sprookjes!
Lucheni: Maar ik zeg het u toch! Zij hield van de Dood en hij hield van haar.
Stem van de rechter: Voor de laatste maal Lucheni, wie zaten er hier achter?
Lucheni: De Dood, alleen de Dood!!
Stem van de rechter: Het motief Lucheni!!
Lucheni: De liefde. Un Grande Amore.. hahahhahaha
De Doden: Elisabeth, Elisabeth, Eisabeth
Lucheni: Elisabeth, Elisabeth