| Na die ontmoeting! Ellen: Het ging goed Het ging goed, zolang ik kon denken: Deze vrouw bestaat niet echt. 't was enkel maar een flirt ui vroeger tijd. Zij is hier en mijn hart schreeuwt dit kan niet waar zijn! Maar het lot heeft nu beslecht. Wat ik steeds verdrong, werd nu een feit. Na die ontmoeting, zo pijnlij en wreed, kan ik haar niet afdoen als een flirt. Na die ontmoeting, zo pijnlijk concreet, denk ik god, oh mijn god, was dit maar nooit gebeurd! In haar blik. In haar hart. In haar woorden, in haar stem, klinkt nog steeds een deel van hem. Ik voel de pijn in alles wat ze zie. Maar 't gaat van nu af aan om haar of mij en ik zweer oprecht! Ik vecht! Na die ontmoeting, hoe zeer het ook deed, wil ik niet dat ik haar vijand ben. Ik voel dat het tijd wordt, dat ik eindelijk weet: Wie is hij, die ik zo vertrouwde, maar blijkbaar niet ken... |