| Bangkok oktober 1978 Kamer 317 Kim: Pardon mevrouw Ellen: Ik heb niks nodig Kim: Ik werk hier niet Ellen: Wat kom je doen dan? Kim: Ik heb me vast in de kamer vergist. Het was toch hier dat ik Christopher Scott vinden zou? Drie zeventien, oh het spijt me.. tenzij.. ja dat moet wel natuurlijk. U bent John zijn vrouw! Ellen: Oh god ik wist, dit moest gebeuren. Jij bent vast Kim. Chris is je zoeken. Wees maar niet bang. Kom rustig binnen. Chris is mijn man. Mijn naam is Ellen! Goed om jou te ontmoeten, nog eerder dan Chris. Tot vanavond was jij niet was jij niet veel meer dan een naam. Draai de rollen eens om, ik weet niet hoe dat is. Wil je niet gaan zitten? Kim: Zeg dat het niet waar is! Ellen: We zijn twee jaar getrouwd, het spijt me, het is waar! Kim: Hij zou me komen halen Ellen: Kim hij wilde je vinden, maar wist echt niet waar! Kim: Hoe konden jullie trouwen, heb ik daarom deze eindeloze weg afgelegd? Ellen: Hij moest opnieuw beginnen, nu of nooit.. Kim: Alles wankelt, wat ooit zeker was. Ik glij weg, in het moerras. Ellen: Je hebt een kind? Dat zou van Chris zijn? Kim: Het kan alleen, alleen van Chris zijn! Ik had een droom en die zei dat mijn kind niet als een rat door de straten mag gaan! Ellen: Onze plicht, ook al zijn we niet rijk. Dat is iets waar Chris en ik, volledig voor staan! Kim: Tam moet met u meegaan! Ellen: Kim een kind bij zijn moeder vandaan halen? Nee! Kim: Tam zal met u meegaan! Zijn geluk ligt in de USA! Ellen: Jouw kind heeft je nodig. Chris en ik zijn getrouwd, willen zelf een gezin! Kim: Zijn lot ligt bij jullie, niet bij mij! Ellen: Nee, zie dan in! Wat je vraagt, heeft geen zin! Kim: Wilt u daarmee soms zeggen dat u Chris heeft omgepraat? En dat Chris zijn zoon en mij, hier zo maar achter laat? Zogenaamd omdat mijn man, nu met een ander is getrouwd, wordt mijn kind als vuil van de straat uitgejouwd. Zorg ervoor dat hij straks bij mij is! Ik wil het horen van Chris! Ellen: Dit wil ik niet. Ik wil niet vechten, met deze vrouw, die van mijn man houdt. Ik kwam om te helpen. Wat doe ik nou, nu dit gebeurt. Wat moet ik nou? |