| Het telefoongesprek Chris: John, ben je daar? Jongen luister naar mij. Klink ik soms anders? Ja dat hoort erbij. Ik heb vannacht mogen leven in het paradijs. Meld me maar af, ik heb nog verlof dagen staan. Ze trekt bij me in, oh John ze is als de maan. En we zien waarschijnlijk geen zon, gordijnen gesloten. John: Wat lul je nou man? Ben je helemaal ziek? verloven ingetrokken, grote paniek. Saigon gaat vallen, je moet als de donder terug. Hier is het nieuws sinds jouw trip naar de maan. Dorpen in de rimboe gaan een voor een neer! Vrouwen en burgers moeten allemaal gaan! Voor de ambasade gaan ze vreselijk tekeer. Thieu ligt eruit. De nieuwe macht wankelt voort. Stuur de mariniers hoor je uit het paleis. Maar wij sturen niemand heb ik net gehoord. Hee snap je wel de ernst jij met jouw paradijs? Ja! Wordt jij maar verliefd! Chris: John luister goed. Ik heb jou niet gebeld. Alles komt door jou. Jij had dat meisje besteld. Jij bent toch een vriend dus bewijs me dat nou, als jij ook iets hebt doe ik hetzelfde voor jou. John: Maar niet nu, het wordt hier te heet. Voor geen Cong Khai-hoer voor geen goedkoppe spleet, mag jij dood. Chris: Zij is geen hoer, het gaat niet om de poen. Ze is als die song in de aprilmoon. John: April fucking moon Chris: Ze is zo alleen, heeft geen ouders meer. Ze kon nergens heen. John: God wat sneu en ook nog wees ach jee. Je krijgt van mij een dag. Let wel een dag, geen twee. En dan terug! |