Seksueel defect: in detail

De seksuele dysfunctie of het seksuele defect zijn moeilijkheid tijdens om het even welk stadium van de seksuele handeling (die wens, ontwaken, orgasme, en resolutie) omvat dat verhinderen het individu of het paar van seksuele activiteit te genieten.

De emotionele factoren die geslacht beïnvloeden omvatten zowel interpersoonlijke problemen (zoals echtelijke/verhoudingsproblemen, of gebrek aan vertrouwen als open communicatie tussen partners) en psychologische problemen binnen het individu (depressie, seksuele vrees of schuld, voorbij seksueel trauma, etc.).

Voor zowel mannen als vrouwen, kunnen deze voorwaarden als afkeer aan, en vermijden van, seksueel contact met een partner vertonen. Bij mensen, kunnen er het gedeeltelijke of volledige nalaten om een bouw te bereiken of te handhaven, of een gebrek aan seksuele opwinding en genoegen in seksuele activiteit zijn.

Het is precies onduidelijk wat vaginismus veroorzaakt, maar men denkt dat het afgelopen seksuele trauma (zoals verkrachting of misbruik) een rol kan spelen. Een andere vrouwelijke seksuele pijnwanorde wordt genoemd vulvodynia of vulvar vestibulitis. In deze voorwaarde, ervaren de vrouwen het branden pijn tijdens geslacht dat om op problemen met de huid in de vulvar en vaginale gebieden schijnt worden betrekking gehad. De oorzaak is onbekend.

De seksuele dysfuncties zijn gemeenschappelijker in de vroege volwassen jaren, met de meerderheid van mensen die naar zorg voor dergelijke voorwaarden streven tijdens hun recente jaren '20 door de jaren '30. De weerslag stijgt opnieuw in de geriatrische bevolking, typisch met geleidelijk begin van symptomen die het meest meestal met medische oorzaken van seksuele dysfunctie worden geassoci�ërd.

De seksuele dysfunctie is gemeenschappelijker in mensen die alcohol en drugs misbruiken. Het is ook waarschijnlijker in mensen die aan diabetes en degeneratieve neurologische wanorde lijden. De aan de gang zijnde psychologische problemen, moeilijkheid die verhoudingen of chronische disharmony met de huidige seksuele partner handhaven kunnen zich ook in seksuele functie mengen.

Impotentie

Het probleem van een ontoereikende bouw is waarschijnlijk één van de grootste kwesties een mens behandelt. De meeste mensen ervaren erectiele problemen bij gelegenheid, maar impotentie, ook de genoemd erectiele dysfunctie, wordt als „blijvend nalaten gedefini�ërd om bouw van voldoende starheid voor penetrative seksuele betrekkingen te ontwikkelen en te handhaven.„Natuurlijk, hebben de mensen andere soorten seksuele problemen met inbegrip van gebrek aan wens en de problemen met ejaculation, nog impotentie is het gemeenschappelijkst en het verontrusten.

Een recente studie schat dat 30 miljoen mensen aan diverse graden van erectiele dysfunctie lijden. Dit kan zich van mild tot streng uitstrekken. Het is duidelijk een van de leeftijd afhankelijk fenomeen met het overwicht van erectiele dysfunctie die beduidend met leeftijd stijgt. Verrassend, tegen de tijd dat de mensen 40 bereiken, zijn 5% van hen volledig machteloos nooit bereikend een bouw stijf genoeg voor penetratie. Ongeveer 15% hebben significante problemen die of een bouw bereiken handhaven.

Een bouw komt voor wanneer het zenuwstelsel een snelle verhoging van bloedstroom activeert. De vasculaire spier in het sponzige gebied wordt engorged met bloed en de afvloeiing van bloed wordt afgesneden. Een bouw kan als reflex voorkomen zoals wij in ruggemergpatiënten zien, of kan door psychogenic (voortkomend in de mening) stimulatie worden veroorzaakt. Talrijke seksuele stimuli worden verwerkt door de hersenen en aan de penis via het zenuwstelsel overgebracht.

om de grootte van een bouw te verhogen, moet er een verhoging van bloedstroom zijn en, tezelfdertijd moet het bloed worden verhinderd de penis te verlaten.

De zenuwen moeten voor een mens normaal werken om een bouw te krijgen en te houden. De schade van de zenuw kan uit diabetes, multiple sclerose, prostate chirurgie of schade aan het ruggemerg voortvloeien.

De psychologische kwesties zoals depressie, bezorgdheid, schuld of vrees kunnen seksuele problemen soms veroorzaken. In één keer, werden deze factoren verondersteld om de belangrijkste oorzaak van erectiele dysfunctie te zijn. De artsen weten nu dat de fysieke factoren bij de meeste mensen met erectiele dysfunctie aanwezig zijn. Nochtans, verlegenheid of kan de „prestatiesbezorgdheid“ een fysiek probleem slechter maken. De erectiele dysfunctie die slechts door psychologische oorzaken wordt veroorzaakt wordt gevonden het meest meestal bij jonge mensen.

De abnormale niveaus van bepaalde hormonen, zoals testosteron, schildklierhormoon en een slijmachtig hormoon dat als prolactin wordt bekend, kunnen zich in bouw en geslachtsaandrijving (libido) mengen. Dit is een ongewone oorzaak van erectiele dysfunctie.

Een mens met erectiele dysfunctie heeft of een probleem een bouw krijgen of moeilijkheid die handhaven. Dit mengt zich gewoonlijk in seksuele activiteit door penetratie tijdens betrekkingen te verhinderen.

De erectiele dysfunctie kan plotseling of geleidelijk aan voorkomen. Sommige mensen verliezen langzaam de stevigheid van hun bouw of hoe lang de bouw duurt. Bij andere mensen, vooral die de waarvan impotentie grotendeels door psychologische factoren wordt veroorzaakt, kan het probleem onvoorspelbaar voorkomen en kan op elk ogenblik verbeteren. Ondanks hun moeilijkheden met bouw, blijven de mensen met impotentie vaak normale orgasme en ejaculation hebben.

Er zijn vele efficiënte behandelingen voor erectiele dysfunctie. De populairste optie is een klasse van drugs genoemd phosphodiesterase type 5 (PDE5) inhibitors, dat sildenafil (Viagra), vardenafil (Levitra) en tadalafil (Cialis) omvat. Deze drugs, die in pillenvorm van nul tot 60 minuten vóór seksuele activiteit worden genomen, werken in ongeveer 70 percent van mensen, hoewel zij bij mensen met neurologische oorzaken van erectiele dysfunctie zoals zenuwschade van prostate chirurgie, diabetes of ruggemergverwonding minder efficiënt zijn.

De mensen die niet van medische of psychologische behandeling vaak profiteren hebben succes met mechanische of prothetische apparaten. De externe producten, die als vacuümbouwapparaten worden bekend, zijn veilig en hoogst efficiënt, maar vele mensen en hun partners vinden hen onaantrekkelijk. Een andere optie is chirurgisch geplaatste penile implant. Nochtans, omdat implants chirurgie (met het risico van chirurgische complicaties) vereisen, kiest slechts 10 percent van mensen met erectiele dysfunctie deze optie. De vasculaire (bloedvat) chirurgie wordt soms geadviseerd voor jonge, gezonde mensen die impotentie na trauma aan de lies ontwikkelen.

Definities en termijnen

Bezorgdheid

• Een staat van uneasiness en vrees, zoals over toekomstige onzekerheden.


• Zorg of spanning in antwoord op echte of ingebeelde spanning, gevaar, of gevreesde situaties. De fysieke reacties zoals snelle impuls, het zweten, het beven, de moeheid, en de zwakheid kunnen bezorgdheid begeleiden.

Impotentie

• Het onvermogen om penile bouw te bereiken en te ondersteunen.

Schildklier

• Een klier in de keel die hormonen produceert die de groei en metabolisme regelen.


• Een grote klier in de hals die in het endocriene systeem functioneert. De schildklier scheidt hormonen af die de groei en metabolisme regelen.

Antihistamines

• Een drug die wordt gebruikt om de fysiologische gevolgen van histamineproductie in allergische reacties en koude tegen te gaan.

Bouw

• De vaste en vergrote voorwaarde van een een lichaamsorgaan of deel wanneer het erectiele weefsel die het dat met bloed, vooral zulk een voorwaarde van de penis of clitoris omringen wordt gevuld wordt.

Depressie

• In psychiatrie, een symptoom van stemmingswanorde die door intens gevoel van verlies wordt gekenmerkt, droefheid, hopelessness, mislukking, en verwerping.

Ejaculation

• De uitwijzing van rudimentaire vloeistof van urethra van de penis tijdens orgasme.


• Het proces om sperma van de penis uit te werpen, en gaat gewoonlijk van orgasme als resultaat van seksuele stimulatie vergezeld.

Frigidity

• De staat van duidelijke of abnormale seksuele onverschilligheid.


• Seksueel gebrek aan reactie (vooral van vrouwen) en onvermogen om orgasme tijdens betrekkingen te bereiken.

Hormoon

• Een substantie, gewoonlijk peptide of steroïden, die door één weefsel wordt geproduceerd en die door de bloedsomloop aan een andere aan effect fysiologische activiteit, zoals de groei of metabolisme wordt vervoerd.

Middelen tegen hypertensie

• Verminderende of controlerende hoge bloeddruk.

Oestrogeen

• Om het even welk van verscheidene steroid hormonen die voornamelijk door de eierstokken worden geproduceerd en verantwoordelijk voor het bevorderen van estrus en de ontwikkeling en het behoud van vrouwelijke secundaire geslachtskenmerken.


• Om het even wie van een groep hormonen die door de reproductieve organen en de bijnieren in wijfjes en, in kleinere hoeveelheden, in mannetjes worden samengesteld.

Orgasme

• De piek van seksuele opwinding, die door sterk gevoel van genoegen en door een reeks onvrijwillige samentrekkingen van de spieren van de genitaliën, gewoonlijk gecombineerd met ejaculation van sperma door het mannetje wordt gekenmerkt.


• Het hoogste punt van seksuele opwinding, duidelijk door sterk gevoel van genoegen en normaal duidelijk door ejaculation van sperma door het mannetje en door vaginale samentrekkingen binnen het wijfje.

Paraplegics

• Volledige verlamming van lager - helft van het lichaam met inbegrip van beide benen, die gewoonlijk door schade aan het ruggemerg wordt de veroorzaakt.

Penis

• Het mannelijke orgaan van copulation in hogere gewervelde dieren, homoloog met de clitoris. In zoogdieren, dient het ook als mannelijk orgaan van urineafscheiding.


• Het orgaan van het mannelijke reproductieve systeem waardoor het sperma uit het lichaam tijdens seksuele betrekkingen overgaat. De penis is ook een orgaan van urination.

Spanning

• Een staat van extreme moeilijkheid, druk, of spanning.


• Een fysieke en psychologische reactie die uit wordt blootgesteld aan de vraag of een druk voortvloeit.

Testosteron

• Een wit kristallijn steroid hormoon, C19H28O2, die hoofdzakelijk in de testikels wordt geproduceerd en verantwoordelijk voor de ontwikkeling en het behoud van mannelijke secundaire geslachtskenmerken. Het wordt ook geproduceerd synthetisch voor gebruik in medische behandeling.

Voorstanderklier

• Klier in mannetjes die de urinebuis (urethra) bij de basis van de blaas omringt.


• Een vaste gedeeltelijk spierkastanje gerangschikte klier in mannetjes bij de hals van urethra; veroorzaakt een viscid afscheiding die het vloeibare deel van sperma is.

Medical advises about everyday life