... เพื่อความทรงจำที่ดี ... คำง่ายๆแต่มีความหมายมากกว่าที่เราคิด คำที่มีไว้ปลอบโยนหัวใจยามที่เราอ่อนไหว

 คำที่คอยเตือนสติเราไม่ให้ลืมเลือนสิ่งเหล่านั้นไป คำที่มีค่าเกินที่ใจจะลืมเลือน

 ... เชื่อว่าหลายคนคงมีความทรงจำที่ดีอยู่ อาจจะเป็นความทรงจำสมัยเด็กตอนที่เราซนเป็นลิง อาจเป็นความทรงจำ

 แสนหวานกับคนที่เรารักที่สุด อาจเป็นความทรงจำที่ดีตอนไปเที่ยวหรืออื่นๆที่เราอยากจะจำ

    เชื่อได้อีกว่าคงไม่ได้มีความทรงจำที่ดีเพียงแค่เหตุการณ์เดียวหรือมากกว่านั้นนิดหน่อยแน่ เพราะคนเราต้องพบเจอ

 สิ่งต่างๆมากมายในแต่ละวัน บางวันอาจเจอเรื่องดีๆที่ทำให้เราประทับใจ บางวันอาจเจอเรื่องร้ายๆที่ทำให้เราลืมไม่ลง

 เลยทีเดียวหรือบางวันอาจจะเจอเรื่องแปลกๆที่นึกถึงแล้วก็ยังคิดอยู่ว่ามันเป็นไปได้ยังไง ... อย่างน้อยมันก็น่าจะเจออะไร

 ที่มันน่าจดน่าจำมาเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีได้นะครับ

      สำหรับตัวคนเขียน ( หรือพิมพ์หว่า ? ) ความทรงจำที่ดีตามพจนานุกรมฉบับที-ไทม์ นั้นหมายถึงเรื่องราวหรือเหตุ

 การณ์ที่ดีที่เกิดขึ้นกับตัวเองห้ามเกิดกับคนอื่นเพราะมันไม่ใช่ของเรา เป็นเหตุการณ์ที่เราสามารถจดจำได้เป็นอย่างดีและ

 สามารถมีรอยยิ้มเปื้อนที่มุมปากหรือน้ำตาไหลอาบแก้มยามที่นึกถึงมันเสมอ นั่นคือความหมายตามที่คนเขียนคิดนะ

 ... อยากรู้มั้ยว่าความทรงจำที่ดีของคนเขียนมีอะไรมั่ง ... อ๋ออยากรู้ใช่ม้า ( มีคนแอบด่าแหงเลย ) อยากเล่าความจำที่

 ดีสมัยอยู่ม.ปลายให้ฟังจัง อยากฟังมั้ยครับ ... ไม่อยากก็ช่างจะเล่าอ่ะ ^o^

      เรื่องมันก็มีอยู่ว่าแต่ไหนแต่ไรมาก็เป็นคนที่มีความสุขอยู่แล้ว ( มีคนค้านป่าวเนี่ย ) คนเขียนเป็นคนที่โชคดีมากๆที่มี

 เพื่อนที่ดี ( มั้ง ) อยู่หลายคนเพื่อนๆรักกันมากไปไหนไปกันตลอด คนเขียนมีเพื่อนอยู่คนรักมันมากเป็นเหมือนน้องชายเลย

 ( ตอนแรกไม่ได้กะจะคบมันหรอกแต่พอดีไปปิ๊งสาวห้องมันเลยหาทางเข้าไปจีบ ) มีวงดนตรีที่รักมากวงนึง ชีวิตตอนนั้นมี

 ความสุขมากเช้ามาเตะบอล เที่ยงเตะบอล เย็นก็เตะบอล กลับบ้านเล่นเกม ว่างๆก็นั่งจับกลุ่มกับเพื่อนคุยกัน ทั้งเรื่องบอล

 เรื่องดนตรี เพลง หนัง เราขุดมาคุยกันได้ทุกเรื่องไม่เว้นแม้แต่ ... ไม่บอกดีกว่า 

     ถ้าวันไหนฟิตจัดก็แบกกีตาร์มานั่งเล่นกันกับเพื่อนมันมาก ยิ่งเล่นเพลงช้าๆซึ้งๆแล้วล่ะก็ ... ( คนเขียนชอบเพลงแนวนี้ )

 วันไหนแกะเพลงใหม่ๆมาแล้วเอานั่งล้อมวงเล่นกันช่วยกันร้องผิดคีย์มั่งผิดท่อนมั่งแต่มันก็มีความสุขอยู่ดี มีน้องๆมาแอบ

 ปลื้ม ( อดีตครับ ) วันไหนขี้เกียจเรียนก็ชวนเพื่อนโดดมานั่งเหล่น้องๆกัน วันไหนมีการตรวจพฤติกรรมก็หาทางหลบเพราะ

 ตัดผมมาผิดระเบียบ ... ยังจำวันที่ขึ้นไปเล่นดนตรีได้ทุกรายการที่เล่นจำได้หมดว่าเล่นเพลงอะไร มีใครจะรู้มั่งล่ะเนอะว่า

 คนเล่นอย่างเราน่ะตื่นเต้นแค่ไหน มือเงี้ยสั่นเชียวตัวก็สั่นเป็นเจ้าเข้าเลยแต่มันก็ต้องเล่นอยู่ดีเพราะการแสดงมันต้องดำเนิน

 ต่อไป ( the show must go on ) เล่นหลุดมั่งผิดมั่งลืมมั่ง ใจเสียแค่ไหนไม่มีใครรู้ แต่พอจบเพลงได้รับเสียงปรบมือแค่นั้น

 ก็พอที่จะทำให้เราหายเหนื่อยลืมความผิดพลาดไปหมดมีแต่รอยยิ้มแค่นั้นที่ปรากฎ ... จริงๆนะยังอยากขึ้นแสดงอยู่เลย

 ... นั่นก็เป็นความทรงจำเพียงอันนึงของคนเขียนที่มีสมัยหนุ่มๆ ที่สาบานด้วยเกียรติของ ( อดีต ) ลูกเสือว่าจะไม่ลืมและคง

 ไม่มีวันที่ลืมความทรงจำที่ดีอย่างนั้นอย่างแน่นอนครับ รวมไปถึงความทรงจำอื่นๆด้วย แต่ขอไม่บอกแล้วกันนะ

 อยากให้ทุกคนมีความทรงจำที่ดีกันทุกคนครับ ... แล้วคุณล่ะมีเก็บไว้มั่งรึยัง

 ขอให้มีรอยยิ้มเปื้อนที่มุมปากกันทุกคนครับ

 ลูกแม่กิ่ง

 ป.ล. ขอขอบคุณเพื่อนๆที่เข้ามาดูตอนนี้สามร้อยกว่าแล้วดีใจมากๆขอบคุณจริงๆครับ