Είναι η ζωή μας

Οι αναταραχές ανησυχίας είναι σοβαρές ιατρικές ασθένειες που έχουν επιπτώσεις σε περίπου 19 εκατομμύριο αμερικανικούς ενηλίκους. Αυτές οι αναταραχές γεμίζουν τις ζωές των ανθρώπων με τη συντριπτικούς ανησυχία και το φόβο. Αντίθετα από τη σχετικά ήπια, συνοπτική ανησυχία που προκαλείται από ένα αγχωτικό γεγονός όπως μια επιχειρησιακή παρουσίαση ή μια πρώτη ημερομηνία, οι αναταραχές ανησυχίας είναι χρόνιες, ανηλεείς, και μπορούν να αυξηθούν σταδιακά χειρότερα εάν όχι μεταχειρισμένος.

Η ανησυχία, αφ' ενός, είναι γενικότερη και σύνθετη. Θεωρείται σε αναμονή για τον κίνδυνο, και συνδέεται με τη δυνατότητα να προβλέψει, να προετοιμαστεί για, και να προσαρμοστεί στην αλλαγή. Συχνά, διαρκεί έναν μακροπρόθεσμο, και η αιτία της παραμένει λάθος καθορισμένη. Παραδείγματος χάριν, κάποιος δύσκολος για τη δημόσια ομιλία μπορεί να δοκιμάσει μια συμπίεση στο στομάχι για τις ημέρες πριν από μια σχεδιασμένη συζήτηση.

Και ο φόβος και η ανησυχία στέλνουν τα σήματα μέσω του σώματος που προετοιμάζουν όλα τα συστήματα για τον πιθανό κίνδυνο. Οι ορμόνες, όπως η αδρεναλίνη και catecholamine, απελευθερώνονται σε αυτό που είναι γνωστό ως απάντηση «πάλης ή πτήσης». Η ξαφνική αύξηση στα επίπεδα ορμονών επιταχύνει την καρδιά και αυξάνει το ποσό του άντλησης του αίματος. Συγχρόνως, οι μυ'ες σφίγγουν, αυξάνοντας τη δυνατότητα του ατόμου να παλεψει ή να φύγει από τον κίνδυνο. Η ένταση αυτών των φυσιολογικών απαντήσεων ποικίλλει σύμφωνα με τη σοβαρότητα του γεγονότος ή σκέφτηκε ότι προκαλεσμένος τη συγκίνηση, τη δύναμη του φόβου ή της ανησυχίας του ατόμου, και προηγούμενων γενετικού makeup του/της το εμπειρίας και.

Εφ' όσον υπάρχει ένας καλός λόγος για το φόβο ή την ανησυχία, και δεν παρεμποδίζει τη δυνατότητα να εργαστεί, να παίξει, και να κοινωνικοποιήσει, δεν θεωρείται πρόβλημα. Αλλά όταν η ανησυχία διαρκεί επάνω μια δική της ζωή και αρχίζει να αναστατώνει τις καθημερινές δραστηριότητες, η κατάσταση δεν είναι πλέον κανονική. Μια γνήσια συναισθηματική αναταραχή είναι τώρα στην εργασία... και είναι χρόνος να δει ένας γιατρός.

Επιστήμονες για τις ανησυχίες

Πολλές οργανώσεις υποστηρίζουν σήμερα την έρευνα στις αιτίες, τη διάγνωση, την πρόληψη, και τη θεραπεία των αναταραχών ανησυχίας και άλλων διανοητικών ασθενειών. Οι μελέτες εξετάζουν τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς κινδύνους για σημαντικές αναταραχές ανησυχίας, η σειρά μαθημάτων τους--και μόνο και όταν εμφανίζονται μαζί με άλλες ασθένειες όπως η κατάθλιψη--και η επεξεργασία τους. Ο τελευταίος στόχος είναι να είσαι σε θέση να θεραπεύσει, και ίσως ακόμα και για να αποτρέψει, αναταραχές ανησυχίας.

Όπως τις καρδιακές παθήσεις και το διαβήτη, οι αναταραχές εγκεφάλου είναι σύνθετες και προκύπτουν πιθανώς από έναν συνδυασμό γενετικών, συμπεριφοριστικών, αναπτυξιακών, και άλλων παραγόντων.

Άλλη έρευνα εστιάζει στον ιππόκαμπο, μια άλλη δομή εγκεφάλου που είναι αρμόδια για να απειλήσει επεξεργασίας ή τα τραυματικά ερεθίσματα. Ο ιππόκαμπος διαδραματίζει έναν βασικό ρόλο στον εγκέφαλο με τη βοήθεια να κωδικοποιηθούν οι πληροφορίες στις μνήμες. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι ο ιππόκαμπος εμφανίζεται να είναι μικρότερος στους ανθρώπους που έχουν υποβληθεί στην αυστηρή πίεση λόγω της κακοποίησης παιδιών ή του στρατιωτικού αγώνα. Αυτό το μειωμένο μέγεθος θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί τα άτομα με PTSD έχουν τις αναδρομές στο παρελθόν, ελλείμματα στη ρητή μνήμη, και την τεμαχισμένη μνήμη για τις λεπτομέρειες του τραυματικού γεγονότος.

Με την εκμάθηση περισσότερων για τα στοιχεία κυκλώματος εγκεφάλου που περιλαμβάνονται στο φόβο και την ανησυχία, οι επιστήμονες μπορούν να είναι σε θέση να επινοήσουν τις νέες και πιό συγκεκριμένες επεξεργασίες για τις αναταραχές ανησυχίας. Παραδείγματος χάριν, someday μπορεί να είναι δυνατό να αυξηθεί η επιρροή των μερών σκέψης του εγκεφάλου στη αμυγδαλή εγκεφάλου, τοποθετώντας κατά συνέπεια την απάντηση φόβου και ανησυχίας υπό συνειδητό έλεγχο.

Επεξεργασία ανησυχίας: βαθμιαία

Οι περισσότεροι άνθρωποι με την κατάθλιψη μπορούν να πάρουν τη βοήθεια από την επεξεργασία. Για τους περισσότερους ανθρώπους, που επισημαίνουν την κατάθλιψη πρόωρη και που παίρνουν την η αντιμετωπισμένη δύναμη περιορίζει σε πόσο μακρύς και πόσο σοβαρή η κατάθλιψη είναι. Οι πιό κοινές θεραπείες είναι καταπραϋντικά φάρμακα, θεραπεία «συζήτησης», ή ένας συνδυασμός και τα δύο. Εσείς και ο γιατρός σας μπορείτε να εργαστείτε μαζί για να αποφασίσετε σχετικά με τη σωστή επεξεργασία κατάθλιψης για σας.

Οι μελέτες δείχνουν ότι τα αντικαταθλιπτικά χάπια είναι αποτελεσματικά στη μεταχείρηση της κατάθλιψης. Ένας τύπος αποκαλούμενων ιατρική εκλεκτικών ανασταλτικών παραγόντων σεροτονίνης reuptake (SSRIs) ο συχνότερα ορίζεται από τους γιατρούς. Στη θεραπεία «συζήτησης», ο ασθενής και ο θεράπων μιλούν για την εμπειρία, τις σχέσεις, τα γεγονότα, και τα συναισθήματα του ασθενή. Δύο από τις προσεγγίσεις που βρέθηκαν για να είναι αποτελεσματικές για την κατάθλιψη είναι διαπροσωπική θεραπεία και γνωστική συμπεριφοριστική θεραπεία.

Αιτίες των φόβων

Η βιοχημική θεωρία προτείνει ότι οι βιολογικές δυσαναλογίες, ίσως μεταξύ των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο, μπορούν να είναι η αρχική αιτία των αναταραχών ανησυχίας. Πράγματι, σε μια μελέτη οι ερευνητές ήταν σε θέση να προκαλέσουν μια επίθεση πανικού σε μερικούς ανθρώπους απλά με να εμποτίσουν ορισμένες χημικές ουσίες. Πολλοί επιστήμονες που συμμετέχουν στην έρευνα ανησυχίας τώρα υποστηρίζουν ότι οι διορθώνοντας βιοχημικές δυσαναλογίες με το φάρμακο πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος της επεξεργασίας. Άλλες μελέτες προτείνουν ότι οι βιοχημικές αλλαγές μπορούν επίσης να επιτευχθούν μέσω των ψυχολογικών και συμπεριφοριστικών αλλαγών που παράγονται από την ψυχοθεραπεία.

Η ψυχαναλυτική θεωρία υποστηρίζει ότι η ανησυχία προέρχεται από την ασυναίσθητη σύγκρουση που προκύπτει από την ταλαιπωρία ή τον κίνδυνο κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Μόλις προσδιοριστεί η πηγή της ανησυχίας, μπορεί να αποβληθεί με την επίλυση της ελλοχεύουσας σύγκρουσης. Εντούτοις, οι περισσότερες μελέτες διαπιστώνουν ότι οι άνθρωποι με τις αναταραχές ανησυχίας προέρχονται από τα σταθερά σπίτια, με τα υπόβαθρα παιδικής ηλικίας παρόμοια με εκείνους των ανθρώπων χωρίς αναταραχές ανησυχίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας ριζοβολούν στις μεταδόσεις μεταξύ των κυττάρων νεύρων στον εγκέφαλο. Αυτά τα σήματα από το κύτταρο στο κύτταρο από οι χημικοί νευροδιαβιβαστές που απελευθερώνονται περνούν στη σύναψη (μικροσκοπικό χάσμα) μεταξύ ενός κυττάρου και του επόμενου.

Συμπτώματα των αναταραχών ανησυχίας

Αν και οι αναταραχές ανησυχίας λαμβάνουν διάφορες ευδιάκριτες μορφές, ορισμένα γενικά συμπτώματα τείνουν να εμφανιστούν σε όλα τους. Κατά συζήτηση του όρου τους, την άνθρωποι με τις αναταραχές ανησυχίας εκθέτουν συχνά τα εξής: - κρύα/υγρά χέρια - διάρροια - ίλιγγος - ξηρό στόμα - γρήγορος σφυγμός - κούραση - jitteriness - κομμάτι στο λαιμό - πόνοι μυών - μούδιασμα/τσούξιμο των χεριών, των ποδιών, ή άλλου μέρους σωμάτων - συναγωνιμένος ή σφυροκοπώντας καρδιά - γρήγορη αναπνοή - shakiness - που ιδρώνει - ένταση - που τρέμει - στομάχι

Όχι ο καθένας που είναι καταθλιπτικός έχει τα συμπτώματα όλης της κατάθλιψης, αλλά το καθένα που είναι καταθλιπτικό έχει τουλάχιστον μερικοί απ' αυτούς, συνυπάρχοντας, τις περισσότερες ημέρες. Η κατάθλιψη μπορεί να κυμανθεί στην ένταση από ήπιο σε αυστηρό. Η κατάθλιψη μπορεί να ομο-εμφανιστεί με άλλες ιατρικές αναταραχές όπως ο καρκίνος, οι καρδιακές παθήσεις, το κτύπημα, Parkinson η ασθένεια, η ασθένεια του Alzheimer, και ο διαβήτης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η κατάθλιψη αγνοείται συχνά και δεν αντιμετωπίζεται. Εάν η κατάθλιψη αναγνωρίζεται και αντιμετωπίζεται, η ποιότητα ενός προσώπου της ζωής μπορεί να βελτιωθεί πολύ.

Τα συμπτώματα αυτής της αναταραχής είναι συχνά ήπια, και δεν παρεμποδίζουν την εργασία ή τις κοινωνικές καταστάσεις. Εάν τα συμπτώματα είναι αυστηρά, εντούτοις, μπορούν να αναστατώσουν τις καθημερινές δραστηριότητες. Επειδή οι άνθρωποι με τη γενικευμένη αναταραχή ανησυχίας έχουν συχνά μια άλλη φυσική ή συναισθηματική αναταραχή, όπως η κατάθλιψη, έχει υπάρξει μεγάλη μαθημένη συζήτηση ως προς το εάν η αναταραχή ανησυχίας υπάρχει από μόνη της. Αλλά οι πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι πραγματικά υπάρχει μια τέτοια αναταραχή, και ότι μπορεί να ενισχυθεί από τη διάγνωση και τη θεραπεία. Τα συμπτώματα της γενικευμένης αναταραχής ανησυχίας αρχίζουν συνήθως στη νεολαία και μπορούν να πάνε μη επεξεργασμένα για δεκαετίες. Εντούτοις, τείνουν να μικρύνουν με την ηλικία. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι μόνο 3 τοις εκατό των περιπτώσεων της γενικευμένης αναταραχής ανησυχίας άρχισαν σε εκείνα τα 65 και. Το πρόβλημα είναι πιό κοινό μεταξύ των γυναικών από τους άνδρες και τρέχει συχνά στις οικογένειες.

Εάν έχετε ανησυχήσει υπερβολικά για διάφορα καθημερινά προβλήματα για τουλάχιστον έξι μήνες και έχετε τουλάχιστον έξι από τα κοινά συμπτώματα της ανησυχίας που απαριθμούνται νωρίτερα, μπορεί να είχατε γενικεύσει την αναταραχή ανησυχίας. Έλεγχος με τον οικογενειακό παθολόγο ή το διανοητικό προσφέροντα ιατρικές υπηρεσίες σας. Η γενικευμένη αναταραχή ανησυχίας είναι ιδιαίτερα θεραπεύσιμη.

Πώς να πάρει τη βοήθεια για τις αναταραχές ανησυχίας

Εάν εσύ, ή κάποιος που ξέρετε, έχει τα συμπτώματα της ανησυχίας, μια επίσκεψη στον οικογενειακό παθολόγο είναι συνήθως η καλύτερη θέση για να αρχίσει. Ένας παθολόγος μπορεί να βοηθήσει να καθορίσει εάν τα συμπτώματα οφείλονται σε μια αναταραχή ανησυχίας, κάποια άλλη φυσική κατάσταση, ή και σοι δύο. Συχνά, το επόμενο βήμα να πάρει τη θεραπεία για μια αναταραχή ανησυχίας είναι παραπομπή σε έναν διανοητικό προσφέροντα ιατρικές υπηρεσίες.

Είναι σημαντικό ότι αισθάνεστε άνετοι με τη θεραπεία που ο διανοητικός προσφέρων ιατρικές υπηρεσίες προτείνει. Εάν αυτό δεν ισχύει, επιδιώξτε τη βοήθεια αλλού. Εντούτοις, εάν έχετε πάρει το φάρμακο, είναι σημαντικό να μην διακοπεί απότομα, όπως δηλώνεται πριν. Ορισμένα φάρμακα πρέπει να λεπτύνουν κάτω από τη επίβλεψη του παθολόγου σας.

Μπορείτε να ανησυχήσετε για την πληρωμή για την επεξεργασία για μια αναταραχή ανησυχίας. Εάν ανήκετε σε μια οργάνωση συντήρησης υγείας ή έχετε κάποιο άλλο είδος ασφάλειας υγείας, οι δαπάνες της επεξεργασίας σας μπορούν πλήρως ή μερικώς να καλυφθούν. Υπάρχουν επίσης δημόσια κέντρα διανοητικής υγείας ότι άνθρωποι δαπανών σύμφωνα με πόσος είναι σε θέση να πληρώσουν. Εάν είστε στη δημόσια βοήθεια, μπορείτε να είστε σε θέση να πάρετε την προσοχή μέσω του σχεδίου κρατικού Medicaid σας.

Ασθένεια και ανησυχία

Η διατροφή μπορεί επίσης να είναι ένοχος. Οι πιό κοινοί διαιτητικοί παραβάτες είναι καφεΐνη και καφεΐνη-όπως ουσίες που βρίσκονται στον καφέ, το τσάι, και πολλά μη αλκοολούχα ποτά. Άτομα, το jitteriness που κατακρημνίζεται στα ευαίσθητα από την καφεΐνη μπορεί να φθάσει στα επίπεδα πανικού. Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι ακραίες ανεπάρκειες βιταμινών μπορούν επίσης να οδηγήσουν στην ανησυχία.

Η ανησυχία που συνδέεται αιτία με τα φάρμακα λήψης ή να διακόψει και άλλες ουσίες μπορεί συνήθως να ανακουφιστεί εύκολα μόλις αναγνωριστεί η. Είναι επομένως ουσιαστικό να παρασχεθεί ο γιατρός σας μια πλήρη μείωση των φαρμάκων σας � συμπεριλαμβανομένων των εξωχρηματιστηριακών προϊόντων � και των συνηθειών σας κατανάλωσης και κατανάλωσης.

Φάρμακα για τις αναταραχές ανησυχίας

Psychopharmacology, η επεξεργασία των ψυχιατρικών διαταραχών και ο συναισθηματικός κίνδυνος με το φάρμακο, έχουν αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, δεδομένου ότι η κατανόησή μας των έργων του εγκεφάλου έχει αυξηθεί στην εκλέπτυνση. Όταν το φάρμακο ορίζεται για τη διανοητική και συναισθηματική ασθένεια, ο συχνότερος στόχος είναι να αποκατασταθεί η χημική ισορροπία μέσα στον εγκέφαλο, με αυτόν τον τρόπο αποκαθιστώντας την ισορροπία το σε ολόκληρο σύστημα. Ορισμένα φάρμακα λειτουργούν για να εξετάσουν ορισμένα συμπτώματα, όπως όταν ορίζονται τα ηρεμιστικά για την αϋπνία. Τα φάρμακα μπορούν να λειτουργήσουν στις αργές διαδικασίες ασθενειών, όπως όταν χρησιμοποιούνται τα αντιοξειδωτικοοι για να θεραπεύσουν του Alzheimer. Ακόμα άλλοι πόθοι ελέγχου ναρκωτικών και συγκρατούν άλλες προβληματικές συμπεριφορές, όπως παρμένος στον αλκοολισμό ελέγχου.

Δεν είναι εξ ολοκλήρου σαφές γιατί τα ψυχοτροπικά φάρμακα λειτουργούν ακόμα, φαίνεται ότι επανεγκαθιδρύουν την ισορροπία μέσα στη χημεία του εγκεφάλου. Η συμπεριφορά καθορίζεται μέσω των μηνυμάτων που διαβιβάζονται μέσα στον εγκέφαλο από ένα κύτταρο νεύρων σε άλλο μέσω των διάφορων χημικών ουσιών. Αυτές οι χημικές ουσίες καλούνται νευροδιαβιβαστές. Μέσω των εκατομμυρίων των κυττάρων νεύρων μέσα στον εγκέφαλο, οι χημικές ουσίες προκαλούν τις μνήμες, τα σχέδια ύπνου, τις αντιλήψεις, τα συναισθήματα, τις διαθέσεις και τις σκέψεις. Το ηλεκτρικό ρεύμα που φέρνει τα μηνύματα παραλαμβάνεται από τις άκρες νεύρων, αποκαλούμενες συνάψεις, οι οποίες απελευθερώνουν έπειτα το νευροδιαβιβαστή. Αυτές οι χημικές ουσίες, στη συνέχεια, διαδίδουν το μήνυμα με την υποκίνηση των επόμενων νεύρων στη γραμμή για να στείλουν στο ηλεκτρικό μήνυμα. Μόλις χρησιμοποιηθεί, η χημική ουσία νευροδιαβιβαστών επιστρέφεται και αποθηκεύεται στο τέλος νεύρων. Αυτή η διαδικασία ανακύκλωσης καλείται reuptake. Όταν αυτή η κάνοντας σήμα διαδικασία πηγαίνει askew, τα αποτελέσματα βλέπουνε στη συμπεριφορά ενός προσώπου και βιώνονται στις συγκινήσεις, τις αντιλήψεις, τις αισθήσεις, και τις ιδέες του.

Επεξεργασία των αναταραχών

Εάν έχετε θεραπευθεί προηγουμένως για μια αναταραχή ανησυχίας, προετοιμάζεται για να πει στο γιατρό ποια επεξεργασία δοκιμάσατε. Εάν ήταν ένα φάρμακο, ποια ήταν η δόση, ήταν αυτό αυξήθηκε βαθμιαία, και πόσο μακρύς τον πήρατε; Εάν είχατε την ψυχοθεραπεία, ποιο είδος ήταν, και πόσο συχνά παρευρεθήκατε στις συνόδους; Συχνά συμβαίνει να θεωρούν οι άνθρωποι ότι «έχουν αποτύχει» στην επεξεργασία, ή να τους αποτυγχάνει η επεξεργασία, όταν στην πραγματικότητα δεν δόθηκε ποτέ μια επαρκή δοκιμή.

Σε πολλές περιπτώσεις, τα φάρμακα είναι ουσιαστικά. Εάν πάσχετε από τη μανία, μια σημαντική κατάθλιψη, ή μια παρανοϊκή αναταραχή, φάρμακα μπορεί πραγματικά να είναι σε θέση να σας αποκαταστήσει κανονικό σε μόνο σας. Για άλλους όρους, όπως η σχιζοφρένια, τα φάρμακα ελέγχουν και τροποποιούν τα συμπτώματα στο βαθμό ότι ένα πρόσωπο μπορεί να μείνει στην κοινότητά του. Τα φάρμακα διευκολύνουν επίσης τα στενοχωρώντας συμπτώματα, που επιτρέπουν σε ένα πρόσωπο για να συμμετέχουν σε μια θεραπευτική σχέση και να επαν-δεσμεύσουν στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής της. Μερικές φορές ένα φάρμακο είναι ένα χρήσιμο πρόσθετο μέτρο κατά τη διάρκεια των ιδιαίτερα αγχωτικών χρόνων, ίσως στο αρχικό στάδιο της επεξεργασίας ή σε μια εποχή της κρίσης. Εκείνοι οι ασθενείς με τις σκεπτόμενες αναταραχές ή την παραισθησιακή εμπειρία μπορούν να διατηρηθούν μόνο με τα κατάλληλα αντιψυχωτικά φάρμακα.

Ερμηνεία καθορισμού

Αναταραχές ανησυχίας

• Οποιεσδήποτε από τις διάφορες αναταραχές στις οποίες η ανησυχία είναι είτε η αρχική διαταραχή είτε είναι το αποτέλεσμα της αντιμετώπισης μιας φοβισμένου κατάστασης είτε ενός αντικειμένου περιλαμβάνουν την ψυχαναγκαστική αναταραχή και τη posttraumatic αναταραχή πίεσης.

Αναταραχή ανησυχίας

• Μια ψυχιατρική διαταραχή που περιλαμβάνει την παρουσία ανησυχίας που είναι τόσο έντονη ή τόσο συχνά παρούσα που προκαλεί τη δυσκολία ή τον κίνδυνο για το άτομο.

Ανησυχία

• Μια κατάσταση της ανησυχίας και της ανησυχίας, όπως για τις μελλοντικές αβεβαιότητες.


• Ανησυχία ή ένταση σε απάντηση στην πραγματική ή φαντασμένη πίεση, τον κίνδυνο, ή τις φοβησμένες καταστάσεις. Οι φυσικές αντιδράσεις όπως ο γρήγορος σφυγμός, ο ιδρώτας, η δόνηση, η κούραση, και η αδυναμία μπορούν να συνοδεύσουν την ανησυχία.

Φόβος

• Ο φόβος είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα του αντιληπτού κινδύνου ή του κινδύνου, εάν είναι πραγματικός ή φαντασμένος.

διανοητική υγεία

• Μια κατάσταση της συναισθηματικής και ψυχολογικής ευημερίας στην οποία ένα άτομο είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει τις γνωστικές και συναισθηματικές ικανότητές του/της, να λειτουργήσει στην κοινωνία, και να ικανοποιήσει τις συνηθισμένες απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.


• η ψυχολογική κατάσταση κάποιου που λειτουργεί σε ικανοποιητικό επίπεδο συναισθηματικής και συμπεριφοριστικής ρύθμισης.

κατάθλιψη

• στην ψυχιατρική, ένα σύμπτωμα της αναταραχής διάθεσης που χαρακτηρίζονται από τα έντονα συναισθήματα της απώλειας, τη θλίψη, την απόγνωση, την αποτυχία, και την απόρριψη.

πίεση

• Μια κατάσταση της ακραίας δυσκολίας, της πίεσης, ή της πίεσης.


• Μια φυσική και ψυχολογική απάντηση που προκύπτει από την έκθεση σε μια απαίτηση ή μια πίεση.

Plastic surgery in details