คําเตือนถึง
ความล้ำเลิศ
และความหมาย
ของพระปัญญา

พระธรรมสุภาษิต
กล่าวถึงพระปัญญา
มีความหมายไม่เพียง
เป็นสติปัญญาจากเบื้องบน
หรือ คำสั่งสอน
จากพระวจนะของพระเจ้าเท่านั้น
บ่อยครั้งที่ผู้เขียนพระธรรมสุภาษิต
ได้บรรยายภาพของ
พระปัญญาเป็นบุคคลด้วย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบทที่ 8 
ได้บรรยายถึงที่มา
ของพระปัญญา
อย่างชัดเจนว่า
เป็นพระคริสต์ที่ทรงดำรงอยู่
ตั้งแต่แรกก่อนปฐมกาล

สุภาษิตบทที่ 8 นี้ ได้ให้คำแนะนำแก่เราดังนี้ :

• ข้อ 1–5      บันทึกว่า พระปัญญานั้นเชิญชวนคนทั้งหลายให้เข้ามาหา  ไม่ว่าผู้ที่อยู่ในพื้นที่สูงกลาง ถนน   หน้าประตูเมืองที่ ๆ มีคนอยู่  พระปัญญาก็ได้เชิญชวนให้มาฟัง ไม่ว่าเป็นชายหรือ หญิง ไม่ว่าเป็นคนฉลาดหรือโง่เขลา มีการศึกษาหรือไร้การศึกษา ทุกคนเป็นเป้าหมาย บุคคลที่ถูกเรียกร้องให้เข้ามาฟังพระปัญญา

• ข้อ 6–13    บันทึกว่า พระปัญญานั้นมีคุณค่า และคุณลักษณะที่สำคัญ คือ กล่าวถึง สิ่งมีเกียรติ(ข้อ6)  พูดความจริง(ข้อ7)  เผยความชอบธรรม(ข้อ8)  และมีแต่ความถูกต้อง(ข้อ9)  เพราะฉะนั้นพระปัญญาจึงมีคุณค่าดีกว่าทับทิมและสิ่งของทั้งปวง(ข้อ11-12)

• ข้อ 14–21   บันทึกว่า พระปัญญานั้นมีพลานุภาพ อย่างไร เช่นความรู้ และเป็นกำลังทำให้พระราชา หรือเจ้านายสามารถทำหน้าที่ปกครองได้ พระปัญญาเป็นเหตุให้เกิดความมั่งคั่ง เกียรติ ทรัพย์ศฤงคาร และความชอบธรรมแก่ผู้ที่รักพระปัญญา

• ข้อ 22–31  บันทึกว่า พระปัญญาดำรงอยู่ตั้งแต่แรกก่อนการทรงเนรมิตรสร้างสรรพสิ่ง พระปัญญาดำรงอยู่แล้ว (ตรงกับพระธรรมยอห์น 1:1-3) พระปัญญาในที่นี้หมายถึง พระเยซูคริสต์ที่ทรง เป็นพระเจ้ามาบังเกิดเป็นมนุษย์ เมื่อพระองค์สถิตที่ใด ที่นั่นก็มีความชื่นชมยินดี(ข้อ30-31)

• ข้อ 32-36    เป็นข้อสรุป ที่ย้ำให้รู้ว่า เพราะพระปัญญานั้นล้ำเลิศ ผู้ที่ได้ฟังก็มีความสุข ผู้ที่ได้พบก็มีชีวิต  ตรงกันข้ามผู้ที่ไม่ได้พระปัญญา ผู้นั้นก็พบความสูญเสียและสุดท้ายก็คือความมรณา