คําเตือนถึง
คุณธรรมชีวิต
 

ปัญหาสังคม
ที่นับวันจะมีมากขึ้น
และรุนแรงขึ้น
มีสาเหตุสำคัญอย่างหนึ่ง
คือ คนในสังคม
ขาดคุณธรรม
ในการดำเนินชีวิต
ปัญหาความขัดแย้ง
ความมักใหญ่ใฝ่สูง
การดูถูกดูหมิ่น
ผู้ที่ด้อยโอกาสกว่า
การเอาแต่ใจตนเอง
และความไม่สัตย์ซื่อ
สิ่งเหล่านี้เป็นผลพวง
เนื่องจากคนขาดคุณธรรม
เกือบทั้งสิ้น

พระธรรมสุภาษิตบทที่ 20 เริ่มต้นด้วยการบรรยายถึงปัญหามากมายในสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการ ดำเนินชีวิตของคนที่ไร้คุณธรรม หลังจากนั้นจึงบรรยายถึงภาพชีวิตของผู้ชอบธรรม ซึ่งแสดงถึงคุณภาพ ชีวิตอันเป็นแบบอย่างที่ดีในสังคม

ข้อ 1-6 บรรยายสภาพ ของผู้ที่ปล่อยให้สิ่งเสพติดเข้าครอบงำชีวิต มีผลทำให้ชีวิตด้อยคุณค่า ยิ่งพาลเกเร ก่อการทะเลาะวิวาท ทำให้เสียศักดิ์ศรีของความเป็นคน บวกกับความเกียจ-คร้าน ผลคือสูญเปล่า แต่ที่แปลกคือคนเหล่านี้มักจะอ้างว่าตนเป็นคนดี เหมือนกับคนที่ ไม่สัตย์ซื่อ แต่ชอบอ้างว่าตนเองนั้นสัตย์ซื่อและจงรักภักดี

ข้อ 7-15 บรรยายภาพ ของผู้ชอบธรรม ผู้ที่มีพระเจ้าครอบครองชีวิตของเขาซึ่งมีผลทำให้เขาดำเนิน ชีวิตอย่างสัตย์ซื่อ นำครอบครัวสู่พระพร ซื่อตรงไม่เอาเปรียบผู้อื่น บริสุทธิ์ ไม่ให้ความ ผิดบาปมาครอบงำ ขยันขันแข็งไม่เอาแต่หลับไหล และกล่าววาจาอย่างสุขุมรอบคอบ ประกอบด้วยความรู้

ข้อ 16-26 บรรยายภาพ ของชีวิตที่ขาดคุณธรรมจะได้รับผลอย่างไร เช่นอาหารที่หลอกลวงมาแม้มี รสหวานแต่สุดท้ายจะเป็นกรวดในปากของคนคดโกง คนที่ชอบซุบซิบนินทา วาจาที่แช่งด่า บิดามารดาของตน หรือการพูดพล่อย ๆ ล้วนเป็นเหตุให้ประทีปแห่งชีวิตของตนต้อง ดับสูญ

ข้อ 27-30 บรรยายภาพ ของชีวิตที่มีคุณธรรมและผลที่ได้รับ เช่น ความจงรักภักดีและความสัตย์ซื่อจะ รักษาและเชิดชูชีวิตไว้ การรู้จักใช้กำลังของคนหนุ่ม การวางตัวที่เหมาะสมของผู้อาวุโส ล้วนเป็นศักดิ์ศรีของชีวิต และแม้ความทุกข์ยากลำบากสำหรับคนที่มีคุณธรรม มีผลทำให้ ชีวิตได้รับการขัดเกลา