คําเตือนถึง
วิถีของ
ความชอบธรรม

สุภาษิตบทที่ 12
ก็เช่นเดียวกับ
บทที่ 10 และ11
 ที่ตลอดทั้งบท
จะเปรียบเทียบ
การดำเนินชีวิต
และผลที่เกิดขึ้น
ของผู้ชอบธรรม
กับคนอธรรม

สำหรับบทที่ 12 ประเด็นที่สำคัญ คือ วิถีชีวิตของ คนชอบธรรมที่มีวินัย คุณธรรม และความขยันขันแข็ง ซึ่งเป็นผลที่ทำให้ผู้ชอบธรรมเป็นที่โปรดปรานของ พระเจ้า เป็นพระพรต่อผู้อื่นและเป็นพระพรต่อตนเอง

1. วิถีชีวิตที่มีวินัย คุณธรรม และขยันขันแข็ง
: ผู้ชอบธรรมรักวินัย(ข้อ1) มีความมั่นคง(ข้อ 3 และ 12) มีใจเรียนรู้(ข้อ15)
: ผู้ชอบธรรมมีความยุติธรรม(ข้อ5) มีสามัญสำนึกที่ดี (ข้อ8) มีวาจาที่ซื่อตรง(ข้อ17) และมีใจเมตตากรุณาแม้กับสัตว์เลี้ยง(ข้อ15)
: ผู้ชอบธรรมมีความขยันขันแข็ง(ข้อ24 และ 27) รู้จักทำงาน(ข้อ9) รู้จักวางแผนงาน(ข้อ20)

2. ผลที่ผู้ชอบธรรมได้รับ
 เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า(ข้อ2) เป็นที่ปีติยินดีแด่พระเจ้า(ข้อ22)
 เป็นพระพรต่อผู้อื่น เป็นมงกุฎของคู่ชีวิต(ข้อ4) เป็นผู้ช่วยคนให้รอด(ข้อ6) เป็นที่อิ่มเอิบใจของผู้อื่น(ข้อ14) เป็นผู้รักษาจิตใจผู้อื่น(ข้อ18)
 เป็นพระพรต่อตนเอง มีรากฐานมั่นคง(ข้อ3,7 และ27) มีความชื่นชมยินดี(ข้อ20และ 25) มีสถานภาพที่ดี(ข้อ 24)