Wat ging er nu gebeuren:
- Ontmanteling
- Deuren
- Motorrevisie
- Carrosseriewerk
- Houtwerk
- Montage
- Elektriciteit
- Interieur
De ontmanteling
De ontmanteling van de ogenschijnlijk nog perfecte carrosserie kon beginnen. Eerst de deuren, chroom-delen en motor- en kofferdeksel. Omdat het naar verwachting een langdurig project zou gaan worden werd alles netjes geordend en met tekeningetjes/schetsjes voorzien om latere montage te vergemakkelijken ingepakt en opgeborgen. Hierbij bleek dat met de beperkte ruimte gewoekerd moest worden om alles min of meer overzichtelijk te houden.
Het voorterrein werd in zijn geheel verwijderd eveneens kon het gehele achterterrein gemakkelijk vanonder het koetswerk vandaan gehaald worden. Deze units werden als een geheel bij elkaar opgeborgen.
De motor werd van onderuit uit gebouwd. Niet lang daarna is de motor naar een motorrivisiebedrijf gebracht om daar 'beter te maken dan dat'ie ooit is geweest'. Hij stond daarmee ook niet meer in de weg.
Na het verwijderen van de stoelen en banken kon het verdere interieur verwijderd worden. Ik hoefde niet zachtzinnig te werk te gaan omdat alles toch vernieuwd ging worden.
TOEN AL KWAMEN DE EERSTE ERNSTIGE MANKEMENTEN AAN HET LICHT. Niet dat het me ernstig verontrustte, maar de niet deskundige toeschouwers stonden vol afgrijnzen mijn bezit te (d)evalueren: "is dit nou waar je zoveel geld voor hebt betaald", "tjonge, ik snap niet waar je aan begint" enzovoort, enzovoort. Mijn vrouw bleef helemaal achter me staan en was/is mijn grote mentale steun. "Dit is jouw bewust gezochte uitdaging", zei ze. Ze begreep me.
De deuren
De deuren werden ontdaan van binnen bekleding en alle chroomdelen, sloten, en scharnieren. De ruiten werden veilig opgeborgen. Ik vervang t.z.t. de deur- en raamrubbers. De raamsnorren zijn door het roestduiveltje geheel vervallen en worden vervangen.
Ik was zeer benieuwd naar de kwaliteit van de binnen en buitendeurplaten. Nadat ik met verfstripper 5 tot 6 verlagen had verwijderd, de flensnaden open gebogen en binnen- en buitendeurplaat gescheiden had, bleek de toestand dusdanig dat de onderkant van de buitendeurplaat met polyestervezel was opgebouwd en de binnenkant naast de nodige montage openingen gaten vertoonde omdat alles grotendeels was weggerot. Vervanging van de onderkant van de deur bleek niet voldoende. Er moesten vier nieuwe (gebruikte) deuren worden aangeschaft. De aanschaf bestond eerst uit 4 foutief gekozen deuren, n.l. die van een S-type. Omruilen (en bijbetalen dus), maar nu had ik 3 perfecte (Californische) deuren en 1 in goede staat verkerende CA-deur.
Na het gereedkomen van het spuitwerk heb ik het raammechanisme en ruit met raamframe weer gemonteerd. Daarbij heb ik nieuwe raamgeleiders en raamsnorren gebruikt.
De motorrevisie
De motor werd naar een gespecialiseerd revisiebedrijf gebracht. Mijn eisen waren dat alle draaiende delen, m.u.v. kruk- en tuimelassen zouden worden vervangen. Het blok en de zuigerstangen bleven origineel. De kruk- en tuimelassen zijn opnieuw uitgebalanceerd. Een van de tuimelassen bleek enigszins getordeerd, maar alles bleef binnen de kleinst mogelijke toleranties.
Alle schalen, tandwielen, kettingen, zuigers, kleppen en klepveren zijn vernieuwd. Een nieuwe oliepomp is ge�nstalleerd. Klepgeleiders en klepzittingen zijn vernieuwd en voorbereid op loodvrije benzine. De cilinderwanden netjes gehoned voor de nieuwe eerste-overmaat-zuigers. Blok en cilinderkop zijn gevlakt en uiteraard is alles gemonteerd met nieuwe pakkingen. Het blok is voorzien van allemaal nieuwe overdrukstoppen in de hoop dat die nooit gebruikt hoeven te worden. Ik ben er van overtuigd, dat deze motor beter is dan nieuw vanwege verwerking van betere en fijnere materialen met kleinere toleranties. Bij normaal gebruik en onderhoud kan deze motor mij nog vele prettige kilometers bezorgen.
Het motorblok is mooi zwart gespoten . Ok�, de cilinderkop heeft een kleur gekregen die niet helemaal past bij een 3.4-liter motor. Jammer, maar dat vind ik nu een gegeven die de historie van deze revisie markeert.
Het mechanische gedeelte
Alles van het mechanische gedeelte van de auto dat niet onder het motorische gedeelte valt heb ik m.u.v. de automatische versnellingsbak zelf onder handen genomen. Ik beperk me bij het voor- en achterterrein.
Het voorterrein werd helemaal gedemonteerd. Stuurinrichting, reminstallatie, wielophanging, alles werd verwijderd totdat slechts de vooras overbleef. Samen met stuurstangen, wielophanging is de vooras gestraald en gemoffeld. Fuseekogels nieuw. Binnen- en buitenlagers vernieuwd, totaal nieuwe remcilinders op de bestaande gemoffelde remklauwen gemonteerd. Oude rubbers uitgeperst en door nieuwe vervangen. (Met onjuist gereedschap was het inpersen een probleem. Ik heb geroeid met de riemen die ik had.) Samen met nieuwe schokbrekers en draagarmen is alles weer gemonteerd met nieuwe bouten/moeren/splitpennen. Dit geheel is opgeborgen totdat de carrosseriewerkzaamheden waren voltooid.
Het carrosseriewerk
Het carrosseriewerk wil ik verdelen in:
a) Laswerkzaamheden;
knip-, zaag-, buig-, snij- en las- en richtwerkzaamheden aan het koetswerk.
b) Spuitwerkzaamheden;
strak maken, schuren, plamuren, schuren, schuren en nog eens schuren tussen de diverse laklagen en aflakken van het koetswerk.
Laswerkzaamheden.
Eerder had ik al gemeld dat bij het strippen van de carrosserie steeds duidelijker werd dat de toestand ervan erg slecht was. Bij vorige reparaties waren er met zelfgemaakte platen en met aftermarket reparatiepanelen over de slechte stukken heen gelast (met koper). Ook bij latere reparaties is veel gebruik gemaakt van polyester. Met de hoeveelheid verwijderde rommel kon ik een kruiwagen met een kop erop vullen !!
Nadat ik dit werk gedaan had is de carrosserie door een carrosseriebedrijf opgehaald die voor mij het straalwerk, uitstukken van alle gaten en zwakke plaatdelen en vervangen van rotte (zeg maar ontbrekende) constructiedelen voor zijn rekening zou nemen (uhhh, mijn rekening dus). HIER SLOEG HET NOODLOT TOE !!!
Nadat de tussentijdse opleverdatums werden overschreden maakte ik mij zorgen over de voortgang van de afgesproken werkzaamheden. Nadat is met mijn familie een vakantie had genoten van enkele weken, nam ik na thuiskomst onmiddellijk contact op met het carrosseriebedrijf. Contact bleek niet mogelijk. Ik heb toen maar juridisch bijstand ingehuurd om het bedrijf aan te spreken wegens wanprestatie en om het contract met onmiddellijke ingang te be�indigen. Tijdens de sessie bij mijn advocaat bleek volgens de KvK gegevens dat de besloten vennootschap in staat van faillissement verkeert. Dat was schrikken !!! De curator van het bedrijf kon niet zeggen wat er van mijn spullen nog over was en welke zaken in het faillissement waren opgenomen De bedrijfsleiding was met de noorderzon verdwenen met medeneming van alles en nog wat. Gelukkig had ik alle delen die ik overgedragen had nauwgezet gedefinieerd en heb ik voor ontvangst laten tekenen. De curator erkende mijn eigendomsrechten van de gespecificeerde carrosseriedelen en aanverwante zaken. Maar waren zij nog wel in het (verzegelde) pand aanwezig ? Het pand was geblindeerd dus ik kon geen blik naar binnen werpen om te zien of mijn kostbaar bezit er nog wel stond. Pas na een week kon de curator mij vertellen dat alles er nog stond. Een afspraak om de spullen op te komen halen kon nog niet gemaakt worden. Zes weken (!) later hoorde ik op een vrijdagmiddag dat ik daags erop (op zaterdag dus) v��r 12.00 uur mijn spullen kon ophalen. Op zaterdagmorgen heb ik weer voor het eerst mijn zaken teruggezien. Bij het verzamelen van de onderdelen bleek echter toch dat een klein aantal niet meer terug te vinden was. Uiteindelijk denk ik dat ik 95% van alles wat ik afgegeven heb terug heb gekregen. Dat was nog niet alles; om de spullen mee te mogen nemen moesten er nog enkele werkuren worden afgerekend. Hier had ik geen probleem mee, maar er moest ook nog een factuur betaald worden die ik nooit gekregen had en waarop nieuwe plaatdelen in rekening stonden gebracht die nog niet waren verwerkt en die ik niet terug kon vinden in de voorraad. Dit was ook een aanzienlijk (schade-)bedrag. Alles bijeen heeft dit faillissement mij ongeveer 1.500 Euro gekost. Dit was het einde van dit restauratiecontract.
Nu, ik stond met mijn spulletjes weer mooi thuis, maar had niet onmiddellijk een nieuw bedrijf die dit half afgemaakte project wilde overnemen. Uiteindelijk heb ik een bedrijf gevonden die dit carrosseriewerk wilde afmaken. Dit was een eerste klas, landelijk bekend restauratiebedrijf met bijbehorend uurtarief. Maar goed, je was al blij dat een professional het werk wilde afmaken. Ongeveer eenderde was klaar. Na de start van zijn werkzaamheden voor de resterende tweederde bleek slechts een klein onderdeel dat het vorige bedrijf had bewerkt niet aan de kwaliteitseisen van hun te voldoen, dat moest dus overgedaan worden.
Dorpels, binnen en buitenschermen, bodemplaat, kriksteunen, onderkant kofferdeksel, vier deuren, C- en D-post, achterwielophanging, niets is aan de professionele aandacht ontsnapt.
Alles is uiteindelijk tot volle tevredenheid uitgevoerd. Een carrosserie beter dan nieuw vanwege betere verwerking van betere materialen en kleinere toleranties. Wel moest ik zelf ervoor zorgen dat de ruimte tussen de z.g. baffle splash panel and the upperside of the rear front wheelarch gedicht moest worden. Hiervoor heb ik van een collega restaurateur een model toegestuurd gekregen dat daarvoor origineel gebruikt is geweest. Ik heb dit als mal gebruikt om dit onderdeel na te maken. Later heb ik toch voor een drastischere oplossing gekozen zodat de holle ruimte achter de baffle splash hermetisch afgesloten werd van de wielkast..
Met dit restauratiebedrijf kon ik niet tot overeenstemming komen om ook het spuitwerk door hun te laten verrichten. Dat is gedaan door een restauratie- en schadeherstel bedrijf in mijn eigen woonplaats.
Spuitwerkzaamheden.
Het laswerk/soldeerwerk is dusdanig gebeurd dat er maar maximaal 1,5 mm plamuur hoefde te worden aangebracht. Om binnen deze marge te kunnen blijven moest nog wat gebeuren aan het richtwerk van de twee voorspatborden, deze stonden n.l. te ver naar buiten.
verslag van Fred Buddiger, denk aan verzegeling van holle ruimten.
Zinkprimer.
Epoxy primer.
Schuren, schuren ....
Een nieuwe grondlaklaag buiten met een afwerklaag binnen.
Het houtwerk
Nadat het houtwerk was verwijderd heb ik zelf alle laklagen verwijderd met afbijtmiddel. Nadat ik op het naakte hout was gekomen, bleek dat het fineer in redelijk goede staat was. Enkele kleinere stukjes heb ik opnieuw gelijmd. Op een enkel plaats was het fineer verdwenen (weggeschuurd !?). Ik heb er bewust voor gekozen om dit niet te herstellen om de authenticiteit te bewaren.
Op alle delen zijn vijf � zes lagen botenlak geschilderd waarbij telkens na uitharden van de nieuwe laag zorgvuldig is geschuurd. De fijnheid van het (nat) schuurpapier stond naar mijn gevoel gelijk aan die van krantenpapier. Omdat ik vond dat het schilderwerk net niet strak genoeg was, heb ik een bevriende interieurbouwer gevraagd om alles nogmaals in zijn spuitcabine met een harde harsvernislaag af te spuiten. Deze zeven lagen geven een fraai resultaat.
De montage
De montage van alle gereedgemaakt onderdelen: motor met versnellingsbak, voorterrein, achterterrein, aandrijfas en kompleet nieuwe reminstallatie verliep voorspoedig. Daarvoor was de nieuwe hoofdkabelboom getrokken.
Het schuifdak leverde meer problemen op. Het openen en sluiten mechanisme (staalkabeltjes) moest opnieuw worden afgesteld om het dak goed te kunnen laten sluiten. Hierbij had ik enkele schroefdraden naar zijn vernieling& geholpen waardoor er nieuwe schroefdraad getapt moest worden. Hierbij heb ik de lak ernstig beschadigd (te ver doorgedraaid, dus een putje in het plaatwerk). De afwateringskanalen heb ik door de carrosserie in nieuw gemaakte gaten weer naar buiten gekregen.
Het nieuwe hemeldoek is netjes afgespannen in de carrosserie verlijmd. De uitsparing die nodig was voor het schuifdak heb ik echter de klein gehouden zodat ik te weinig doek overhield voor de binnenkant van het schuifdak. Dit probleempje is opgelost door de oppervlakte van het stof te vergroten door er enkele stroken aan te naaien.
Nu konden enkele houtdelen als afwerking van het hemeldoek worden aangebracht. Typisch voor het MK2-model is dat dit vanuit de buitenkant van de carrosserie moet gebeuren voordat de deurrubbers zijn aangebracht.
De achterruit kon in een relatief korte tijd met een nieuwe ruitrubber worden gemonteerd. Bij het aanbrengen van de hoedenplank bleek echter dat de ruit weer verwijderd moest worden omdat de hoedenplankstoffering met de ruitrubber moest worden afgespannen.
De voorruit heeft veel energie gevraagd. De (nieuwe) ruitrubber heeft een z.g. locking strip.
Zonder speciaal gereedschapje krijg je dit sluitrubber niet op zijn plaats. Ik heb zelf zo'n ding maar gemaakt met behulp van een gebogen spijker en een plamuurmesje is de voorruit stevig in de sponning verankerd. Ook hebben enkele blaren mijn hand een aantal dagen lang gesierd.
Het inplakken van de nieuwe deur- en achterkleprubbers heeft meer tijd gevergd dan verwacht. Na het aanbrengen leken de rubbers te dik om de deuren en de bagageklep goed te kunnen laten sluiten. Het monteren en het afhangen van de kofferdeksel en van de deuren is op een try and error manier gedaan. Bij de gegeven dikte van de rubbers gaf dit uiteindelijk voor de kofferdeksel een bevredigend resultaat.
De verwarming, koelradiator, ruitenwisser etcetera hebben hun plaats weer teruggekregen in het motorcompartiment. De koplampen, mistlampen, richtingaanwijzerlampen en de kleine side lamps zijn aangebracht. Op de achterkant kwamen de achterlichten en de achteruitrijlamp weer op hun plaats. Begonnen kon worden met de aansluiting van de elektrische installatie.
De elektriciteit
De electrische installatie is een crime geworden. De kabelbomen naar l- en r-achter hebben geen enkel probleem opgeleverd. De centrale boom (die achter het klepje alle metertjes verbindt) kende ook geen probleem. De grote boom die aansluiting geeft naar de twee achterbomen, de centrale boom en het motorcompartiment daarentegen heeft mij veel hoofdbrekens gekost. Vele kortsluitingen, zekeringen en tijd (maanden) later bleek deze in Engeland gekochte nieuwe kabelboom twee belangrijke fouten in zich te hebben waardoor ik op die punten de electrische schema's niet heb mogen volgen. (grrrrrrrr...). Maar op dit punt zijn uiteindelijk toch alle aansluitingen correct aangebracht. Op het electrische schema heb ik de wijzigingen aangebracht zodat ik (en eventueel mijn opvolgers) ook na langere tijd nog weet hoe e.e.a. in elkaar is gestoken.
de toestand 12 april 2003: Momenteel werk ik aan de ontsteking. De bobine en verdeler leveren geen vonk op.
Het Interieur
