|
MİTRAL DARLIĞI
|
|
En
sık görülen romatizmal kalp hastalığıdır. Mitral kapak
tutulumlarının 2/3'ünde darlık ön plandadır.
Etiyoloji
Hemen
daima romatizmal ateş komplikasyonu olarak meydana gelir. Çok çok
nadiren konjenital olarak veya malign karsinoid, sistemik lupus
eritematosus, romatoid artrit veya mukopolisakkaridosis'in
Hurley-Hunter fenotipinde görülebilir. Methysergide tedavisi
görenlerde de olabileceği literatürde bildirilmiştir.
ASD
(atriyal septal defekt) ile birlikte romatizmal mitral darlığının
görülmesine Lutembacher sendromu adı verilmektedir.
Epidemiyoloji
Romatizmal
kalp hastalığı olan olguların %25'inde saf mitral darlığı olurken,
%40'ında hem darlık hemde yetmezlik birarada görülmekte ve bu duruma
mitral kapak hastalığı adı verilmektedir.
Mitral
darlığı olan olguların 2/3'ü kadın olup, romatizmal ateş atağı
geçirildikten sonra ciddi mitral darlığının ortaya çıkması için en
az 2 yıl geçmesi gereklidir. Çoğu hasta romatizmal ateş atağını
geçirdikten sonra en az 10 yıl kadar asemptomatik kalabilmektedir.
Semptomlar daha çok 3.-4. on yıl içinde ortaya çıkmaktadır.
Patofizyoloji
Mitral
stenoz -> sol atriyuma basınç yüklenmesi -> akciğer
stazı/pulmoner hipertansiyon -> sağ ventrikül basınç yüklenmesi
-> sağ ventrikül hipertrofisi -> triküspit yetmezliği ->
sağ kalp yetmezliği (büyük dolaşımda staz)
Normal
mitral kapak alanı (>(-)4 cm2) %50 azalmadıkça sol
atriyumda anlamlı bir basınç artışı gözlenmez. Mitral kapak alanı
2,5 cm2'nin altına indikten sonra sol atriyum basıncı
kademeli olarak artan darlığa bağlı olarak artar. Bu durum yapılan
ekokardiyografik ve hemodinamik çalışmalarla mitral kapak diastolik
gradienti (basınç farkı) olarak ortaya konur.
Tablo
1
| Ağırlık
Derecesi |
Basınç
gradienti (mmHg) |
Mitral
kapak alanı (cm2) |
| I |
önemsiz |
>(-)2,5 |
| II |
>(-)5 |
1,5-2,5 |
| III |
>(-)10 |
1,0-1,5 |
| IV |
>(-)10 |
<
1,0 | |
Klinik
*Sol atrium basıncı artışına bağlı bozukluklar: -
Atriyal fibrilasyon ile buna bağlı absolüt aritmi - Sol
atriyumda trombozis ve buna bağlı arteryel emboliler *
Akciğer stazı ve pulmoner hipertansiyona bağlı semptom ve
bulgular: - Efor dispnesi - Gece öksürüğü (kardiyak
astma) - Hemoptizi * Sağ kalp yetmezliğine bağlı bulgu ve
semptomlar: - Venöz basınç artışı (juguler venöz basınç
artışı ve venöz dolgunluk) - Hepatomegali, pretibial ödem,
proteinüri (staz böbreği) * Kalp debisi düşüklüğüne bağlı
semptom ve bulgular: - Efor kapasitesinin azalması -
Facies mitrales ile birlikte periferik siyanoz
Komplikasyonlar
Arteryel
emboliler, infektif endokardit, akciğer ödemi
Oskültasyon
Mitral stenozun 4 temel dinleme bulgusu vardır. 1- Birinci
kalp sesinde sertleşme 2- Mitral açılma sesi (Kalsifik kapakta
duyulmaz. Darlık ne kadar fazlaysa mitral açılma sesi ile ikinci
kalp sesi arasındaki süre o kadar kısalır. Bu süre 0,04-0,12 sn
arasındadır.) 3- Diastolik dekreşendo üfürüm (mid diastolik
rulman) 4- Presistolik üfürüm (Atriyum kasılmasına bağlı olduğu
için atriyal fibrilasyonlu olgularda duyulmaz) * Pulmoner
hipertansiyonlu olgularda relatif pulmoner yetmezliğe bağlı
diastolik GrahamSteel üfürümü duyulabilir.
EKG -
P mitrale - Atriyal fibrilasyon - Sağ ventrikül hipertrofisi
(RV-1+ SV-5 ³ 1,05
mV) Röntgen Mitral
stenozun ağırlığına ve kalpte meydana getirdiği yapısal ve
fonksiyonel etkiler hakkında ek bilgiler sağlar.
* Hemodinamik önemi olmayan mitral stenozlarında radyolojik
bulgular normal veya belirsiz olabilir. 1- Sol atriyum
genişlemesi: Kalp konturunun sağ kenarında çift kontur, atriyal
appendikste belirginleşmeğe yan ve sol anterior oblik grafilerde
sol atriyal genişleme (Baryum'lu ösofagus grafilerinde ösofagusta
itilme) izlenir. 2- Pulmoner arter genişlemesi ve sağ ventrikül
hipertrofisi: Pulmoner hipertansiyona bağlı olarak izlenir. 3-
Akciğer stazına ait bulgular: Pulmoner venlerde hiller bölgede
genişleme (hilus dolgunluğu), vaskuler diskrepensi (geyik boynuzu
görünümü), Kerley-B çizgileri (interstisyel ödem bulgusu),
alveoler ödemde buzlu cam manzarası 4- Sağ ventrikül
hipertrofisi: Yan grafide retrosternal alanın daralması veya
kapanması 5- Kapak kalsifikasyonu EKO - Normalden
kalın ve/veya kalsifik kapakçıklar - Diastolik açılımın
kısıtlanması, çatılaşma (diatolik doming) - Erken diastolik
açılma süresinin uzaması (EF slop uzaması) - Doppler
ekokardiyografik ve 2-D ekokardiyografik kapak alanı ölçümlerinde
daralmış kapak alanı - Kapak gradientinin artması - Sol
atriyum çapının
artması Ayrıca
beraberindeki mevcut mitral yetmezliğinin ortaya çıkarılması ve
değerlendirilmesi.
Tablo:
2 Wilkins'in Mitral Eko Skorlaması
| Grade:
1 |
Yaprakçıklar
mobil (sadece yaprakçık -leaflet- ucunda hareket
kısıtlı) Yaprakçık uçlarında minimal bir kalınlaşma var
veya yok (yaprakçık kalınlığı < 5 mm) Yaprakçık
altında minimal subvalvuler kalınlaşma var veya yok
Kalsifikasyon en fazla bir alanda (parlak bir eko
şeklinde) |
| Grade:
2 |
Yaprakçığın
orta ve bazal kesimi mobil Kordaların 1/3 proksimalinden
daha az bir kesiminde kalınlaşma Yaprakçıkların kenar
kesimlerinde , 5-8 mm arasında kalınlaşma Yer yer
kalsifikasyon görüntülerinin yaprakçık kenarlarında
görünmesi |
| Grade:
3 |
Kapak
diastolde öne hareketli Subvalvuler kalınlaşma 1/3
distal kordalara kadar yaygın kapakçık kalınlaşması (5-8
mm) Yaprakçıkların ortasına dek yayılan birden fazla
kalsifikasyonlar |
| Grade:
4 |
Hareketsiz
veya minimal hareketli kapak Papiler kaslara dek
kordaların tamamı kalın Tüm kapakçık dokusu kalınlaşmış
(> 8-10 mm) Kapak dokusu yaygın olarak kalsifik
| |
Toplam
maksimum skor 16 olup, grade 1 ile uyumlu her bulgunun skoru 1,
grade 2 ile uyumlu her bulgunun skoru 2, grade 3 ile uyumlu her
bulgunun skoru 3, grade 4 ile uyumlu her bulgunun skoru 4 tür.
Toplam skoru 8 den daha fazla olan olgularda mitral valvuloplasti
sonuçları kötüdür.
Not:
Mitral stenozlu, sol atriyumu büyük olgularda noniskemik
posterobazal hipokinezi sıktır. Pulmoner hipertansiyonu olan
olgularda septumda paradoks hareket görülebilir.
İNVAZİF TANI
Operasyon
düşünülen olgulara uygulanmalı ve yaşlı olgularda mutlaka
beraberinde koroner anjiyogram da yapılmalıdır. Hem sağ hem de sol
kalp kateterizasyonu yapılır. Sağ kalp kateterizasyonuyla akciğer
dolaşımı, sol atriyum basıncı ve kalp debisi ile ilgili veriler elde
edilir. Sol kalp kateterizasyonuyla transmitral diastolik basınç
gradienti (basınç farkı), kapak alanı hesabı, mitral darlığına eşlik
eden başka bir kapak bozukluğunun olup olmadığı ve sol ventrikül
fonksiyonları incelenir.
Not:
Mitral stenozlu olguların %25'inde koroner kalp hastalığı mevcuttur.
Preoperatif dönemde invazif değerlendirme yapılan tüm olgularda
koroner anjionun da birlikte yapılması özellikle yaşlı olgularda
tavsiye edilmektedir.
AYIRICI TANI
Mitral
yetmezliği (sol ventrikül büyümesi), aort yetmezliğinde Austin Flint
üfürümü (geniş nabız basıncı ve aortik tipte büyük kalp figürü), sol
atriyal miksoma, ASD (S-2 de sabit çiftleşme, sol atriyumun
genişlemesi), diğer sebeplere bağlı pulmoner hipertansiyon.
TANI
Fizik
inceleme, röntgen ve ekokardiyografi ile konur.
TEDAVİ
A) Konservatif yaklaşım: İnfektif endokardit
profilaksisi tüm olgulara yapılmalı Romatizmal ateş
profilaksisi Atriyal fibrilasyonlu veya unstable sinus ritmi
olanlara antikoagulasyon Kalp yetmezliği tedavisinde ACE
inhibitörlerinin yararı yoktur. Sadece diüretiklerin ve atriyal
fibrilasyonlu olgularda Digital'in yararı vardır. Atriyal
fibrilasyonu olmayan olgularda Digital'in yararı yoktur. Altı
aydan daha kısa süreli atriyal fibrilasyonlarda kardiyoversiyona
çalışılmalıdır. Betablokerler egzersiz kapasitesini
artırırlar. B) Valvuloplasti: Wilkins'in mitral darlığı
eko skoru 8'den az olanlarda yapılan mitral valvotomilerde orta ve
uzun vadeli başarı oranları yüz güldürücü iken, eko skoru 8'den
yüksek olgularda cerrahi tedavi önerilmektedir. Bu skorlama
ka-pakçıkların kalınlığı, hareketliliği, subvalvuler fibrozisin
var-lığı, kalsifikasyonun varlığı değerlendirilerek, 0 ile 4
arasın-da puanlar verilerek yapılmaktadır (Bkz. Eko Tablo 2).
Ka-nama diatezi olanlarda, sol atriyal trombüsü olanlarda, eski
tromboemboli öyküsü olanlarda, masif kalsifikasyonu o-lanlarda,
subvalvuler fibrozisi ve kalsifikasyonu olanlarda, orta ve ağır
mitral yetmezliği olanlarda, kardiyotorasik de-formitesi olanlarda
önerilmez. Balon valvuloplasti yapılacak tüm olgulara preoperatif
ve postopetratif transösofagiyal ekokardiyografi yapılması
önerilmektedir. C) Cerrahi: Ağırlık derecesi 3 ve 4
olan olgularda (Bkz. Tablo 1) veya fonksiyonel kapasitesi NYHA
III/IV olanlarda endikedir. Kronik atriyal fibrilasyonlu olgularda
Cox-Maze gibi atriyal kompartımana yönelik bir ameliyat,
hastaların %80'ine kadarlık bir kesiminde postoperatif dönemde
sinüs ritmini yeniden sağlayabilmektedir. Operasyonlar; 1-
Kapak onarımı 2- Prostetik kapak replasmanıdır (Bkz. Kapak
hastalıkları).
PROGNOZ
Valvuloplasti
yapılan olgularda hastane mortalitesi %1, yıllık mortalite %2
civarındadır.
Prostetik
kapak replasmanı yapılan olgularda cerrahi mortalite hastanede %4-5,
10 yıllık sağ kalım oranı %60'tır.
Kalp
fonksiyonlarının bozulması ve pulmoner hipertansiyonun gelişmesi
prognozu kötü yönde etkilemektedir.
|
| |