İslam'da kardeşlik anlayışı, genelde sadece Müslümanlar arasında olması gereken bir olgu gibi görünmektedir.. Bu anlayış, hadislerde ve Kuran ayetlerinde defalarca ve açıkça belirtilmiştir.
Müslüman Müslüman'ın kardeşidir. Ona (ihânet etmez), zulmetmez,
onu mahrum bırakmaz, onu tahkir etmez. Kişiye şer olarak, müslüman kardeşini tahkir
etmesi yeterlidir. Her müsiümanın malı, kanı ve ırzı diğer müslümana haramdır.
Buhari, Nikah 45, Edeb 57, 58, Feraiz 2;
Müslim, Birr 28-34, (2563 - 2564);
Ebu Dâvud, Edeb 40, 56, (4882, 4917);
Tirmizi, Birr 18, (1928).
Müslümanların sadece kendi aralarında kardeş olmaları yeterli değildir.. Bir Müslüman'ın bir Müşrik'le görüşmemesi gerekmektedir.. Aksi taktirde kendisi Allah katında makbul değildir.
"…. Her Müslüman bir başka Müslümana haramdır. İki Müslüman birbiriyle
kardeştir ve birbirlerine yardımcıdırlar. Bir kimse Müslüman olduktan sonra
müşrikleri terkedip, Müslümanlara karışmadıkça hiçbir ameli (Allah katında)
makbul değildir."
Nesâî, Zekât 72, (5, 82)
Her nekadar bazı müsamahalar oluyorsa da, bunlar sadece anne gibi çok yakın olan kişiler için geçerlidir..
164 - Esma Bintu Ebî Bekr (radıyallahu anhâ) anlatıyor: Henüz müşrik olan annem
yanıma geldi. (Nasıl davranmam gerekeceği hususunda) Hz. Peygamber (aleyhissalâtu
vesselâm)'den sorarak: "Annem yanıma geldi, benimle (görüşüp konuşmak) arzu
ediyor, anneme iyi davranayım mı?" dedim. "Evet" dedi, ona gereken
hürmeti göster."
Buhârî, Hibe 28, Edeb 8; Zekat 50 (1003);
Ebu Dâvud, Zekât, 34, (1668);
Hadislerde olduğu gibi, Kuran'ın da hiçbir ayetinde bütün insanlar kardeştir ifadesi
yer almaz.. Genelde İslam için sadece müminler kardeştir..
Hucurat / 10. Bütün müminler ancak kardeştirler.
Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah'tan korkun ki
esirgenesiniz.
Bunun dışındakiler dost edilmemesi gereken kişilerdir..
Nisa /144. Ey iman
edenler! Müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinmeyin; (bunu yaparak) Allah'a,
aleyhinizde apaçık bir delil mi vermek istiyorsunuz?
Yani, Müslümansanız ve dost edinecekseniz, dostlarınızı gene Müslümanlar arasından
seçmek durumundasınız.. Bu şekilde farklı inançlar arasında sevgi bağları
oluşması ne derece mümkündür..?
Kuran'da bir insanın bir başka insanı öldürmemesi hükmü insanlar arasında değil
sadece müminler arasında geçerli gösterilmektedir..
Nisa / 92. Yanlışlıkla olması dışında bir müminin bir mümini öldürmeye hakkı olamaz.
Burada aklımıza, "bir mümin kendi inancından olmayan birini
öldürdüyse, bu kendisine İslam tarafından verilmiş bir hakmıdır..?" sorusu
gelecektir.. Eğer dinde insani yaklaşımlar söz konusu ise, bir müminin bir mümini
öldürmeye hakkı olamaz ifadesi yerine, bir insanın bir insanı öldürmeye hakkı
olamaz ifadesi daha doğru olmazmıydı..?
Sevgi konusunda İncil ne diyor diye bakacak olursak, buradaki yaklaşımının
Kuran'dan çok farklı olduğunu görürüz.
Pavlos'un Romalılara mektubu Bab 13'de şöyle der,
8. Birbirinizi sevmekten başka hiç kimseye bir şey borçlu olmayın.
Çünkü başkalarını seven, Kutsal Yasa'yı yerine getirmiş olur.
9. «Zina etme, adam öldürme, hırsızlık yapma, başkasının
malına göz dikme» buyrukları ve bundan başka ne buyruk varsa, şu sözde özetlenir:«Komşunu
kendin gibi sev.»
10. Sevgi,
komşuya kötülük etmez. Bu nedenle sevgi, Kutsal Yasa'nın yerine
getirilmesidir.
Kuran'daki Tanrı gene kendi yarattığı kulları olan İslam’ın dışındakileri
sadece sapıklıkla suçlamıyor, İslam dini mensuplarını da onlarla dostluk
kurmamaları için uyarıyor..
Maide /51... Ey Iman edenler! Yahudileri ve Hristiyanları
dost edinmeyin. Zira onlar birbirinin dostudurlar. Içinizden onları dost edinenler,
onlardandır. Şüphesiz Allah zalimler topluluğuna yön göstermez..
İnsanların birbirleri ile dost olmalarını ayetler göndererek
engellemeye çalışmak hangi Tanrı anlayışında olabilir..?
Allah’ın ayetler göndererek, kendi kullarını, sadece insanlara özel belli
davranışlar içinde, gene kendisine düşman olarak belirlediği diğer kullarına
karşı şartlaması mümkünmüdür..?
Mümtehine / 1.. Ey iman edenler! Eğer benim yolumda savaşmak ve rızamı kazanmak için çıkmışsanız, benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanlara sevgi göstererek, gizli muhabbet besleyerek onları dost edinmeyin. Oysa onlar, size gelen gerçeği inkâr etmişlerdir. Rabbiniz Allah'a inandığınızdan dolayı Peygamber'i de sizi de yurdunuzdan çıkarıyorlar. Ben, sizin saklı tuttuğunuzu da, açığa vurduğunuzu da en iyi bilenim. Sizden kim bunu yaparsa (onları dost edinirse) doğru yoldan sapmış olur.
İnsanların inançları ne olursa olsun, inançları farklı diye
dostlukları bozmaya değermi..? Bu şekilde bugün dahi bu ayetlerin Radikal İslamiler
arasındaki bariz etkilerini görmekte değilmiyiz..?
İslam’da küfürün manası İslam dinine uymayan itikatlar şeklinde tariflenir..
Dinsizlik ve imansızlık, ya da İslam dinine karşı davranışlar, küfürün tarifi
içine girerler.. İnanç, insanların daha çok doğalarından gelen, biraz da
yetiştirilme tarzları ile bağlantılı bir olgudur.. Kimi insan inanmak ihtiyacını
hisseder ve inanır, kimi de inanmaz.. İnanmayan insanlar aile fertlerimizden
çıkabilir ancak, inanmıyorlar diye insanları dışlamamız düşünülebilir mi..? Kuran'a göre evet, bu gereklidir..
Tevbe/23. Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ediyorlarsa,
babalarınızı ve kardeşlerinizi (bile) veli edinmeyin. Sizden kim onları dost
edinirse, işte onlar zalimlerin kendileridir.
İslam dininin hoşgörü dini ve her türlü toleransa açık olduğu söylenir. Bu öğretilerin
toleransa açık olduğu düşünülebilirmi..? Aile fertleri İslam’a uymuyorlarsa,
İslami aile fertleri tarafından dışlanmak durumundalar.. Kişilerin bu şekilde bir
seçim yapmaya zorunlu bırakılmaları hangi
aklı başında bir insan tarafından kabul edilebilir ?
Tevbe / 113. (Kâfir
olarak ölüp) cehennem ehli oldukları onlara açıkça belli olduktan sonra, akraba dahi
olsalar, (Allah'a) ortak koşanlar için af dilemek ne peygambere yaraşır ne de
inananlara.
İncil'de bazı
durumlarda kardeş konumundakiler ile görüşülmemesi gerektiğini vurgularsa
da, nedenleri Kuran'la aynı değildir.
Pavlus'un
Korintlilere birinci mektubu Bab /
5
11. Ama kardeş olarak tanınan biri ahlaksız, açgözlü,
putperest, sövücü, ayyaş ya da soyguncu ise onunla arkadaşlık etmemenizi,
böylesiyle yemek bile yememenizi şimdi size yazıyorum.
Bununla beraber, Pavlus'un
Titus'a mektubu Bab / 1 de imansızlar ile ilgili söyledikleri hiç
de iç açıcı değildir.
Pavlos'un Romalılara mektubu Bab 13'deki söyledikleriyle çelişki içinde
kalarak, söylemlerinde kişinin, özde iyi olup olmadığına
bakılmaksızın, salt imansız olması, iğrenç olarak vasıflandırılması için
yeterli sayılmaktadır.
15. Yüreği temiz
olanlar için her şey temizdir, ama yüreği kirli olanlar ve imansızlar için
hiçbir şey temiz değildir. Çünkü onların hem zihinleri, hem de vicdanları
kirlenmiştir.
16. Tanrı'yı tanıdıklarını ileri sürer, ama eylemleriyle O'nu inkâr
ederler. Söz dinlemeyen, hiçbir iyi işe yaramayan iğrenç kişilerdir.
Ancak, genede imansızlık boşanmayı gerektiren bir
durum değildir.
Pavlus'un
Korintlilere birinci mektubu - Bab / 7
13. Bir kadının
kocası iman etmemişse, ama kendisiyle yaşamaya razıysa, karısı onu boşamasın.
14. Çünkü iman etmemiş koca, karısının aracılığıyla, iman etmemiş
kadın da imanlı kocasının aracılığıyla kutsanır. Aksi halde çocuklarınız
kutsanmamış olurdu. Şimdiyse kutsaldırlar.
15. İman etmeyen ayrılırsa ayrılsın. Kardeş ya da kızkardeş böyle
durumlarda özgürdür. Tanrı sizi barış içinde yaşamaya çağırdı.
Kuran ise gene imanı esas alarak, imansızlık
durumunda babadan dahi uzaklaşılması gerektiğini vurgulamak için hernekadar
bu konuda bir kanıt olmamakla birlikte İbrahim'i misal verir.
Tevbe / 114. İbrahim'in
babası için af dilemesi, sadece ona verdiği sözden dolayı idi. Ne var ki, onun
Allah'ın düşmanı olduğu kendisine belli olunca, ondan uzaklaştı. Şüphesiz ki
Ibrahim çok yumuşak huylu ve pek sabırlı idi.
Kuran’a göre Allah, insanların arasında kin ve düşmanlık salabiliyor. Ya da, Muhammed, ayet Allah’tan geldi diyerek, Hristiyan’lar arasında bir kargaşa yaratmayı ve bu kargaşadan kendine bazı menfaatler çıkarmayı amaçlıyor..