Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς,

αγιασθήτω το  Όνομά Σου,

ελθέτω η Βασιλεία Σου,

γενηθήτω το Θέλημα  Σου,

ως εν ουρανώ και επί της γης.

Τον άρτον ημών τον επιούσιον

δος ημίν σήμερον

και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών,

ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών,

και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν,

αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. Αμήν

ο Κύριος είναι μαζί σου

ευλογημένη εσύ μεταξύ των γυναικών

κι ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ο Ιησούς.

Αγία Μαρία Θεοτόκε,

παρακάλα για μας τους αμαρτωλούς

τώρα και στην ώρα του θανάτου μας. Αμήν

Εσύ, Κύριε, μας έδωσες χέρια, για να σφίγγουμε άλλα χέρια κι όχι για να κλείνουν ερμητικά! Χέρια ανοιχτά σαν προσφορά, σαν προσευχή αιτήσεως κι ευχαριστίας! Χέρια που ευλογούν, πληγωμένα, πονεμένα, που δέχονται το ψωμί της ζωής!

Εσύ, Χριστέ, με τα χέρια Σου βοήθησες το φτωχό, τον αποκλεισμένο! Δεν έριξες την πέτρα στην αμαρτωλή, μοίρασες το ψωμί κι έφερες το Σταυρό! Με τα χέρια σου πέρασες το Θωμά από την αμφιβολία στην πίστη!

Τα χέρια του Αναστημένου μας προσκαλούν στην ελπίδα και μας στηρίζουν για να μην σκοντάψουμε μπροστά στο θάνατο και στην απομόνωση!

Εσύ, Θεέ, μάθε μας να μοιραζόμαστε, γιατί τα χέρια μας είναι όπως εμείς τα χρησιμοποιούμε, είναι η προέκταση της καρδιάς μας! Μαρτυρούν τον τρόπο που αγαπάμε κι έτσι γίνονται τα δικά Σου χέρια, που δίνουν τη ζωή στον κόσμο!

Κύριε, κάνε να είμαι για όλους ένας φίλος που να αναμένει με υπομονή, να δέχεται με καλοσύνη, να δίνει με αγάπη, να ακούει χωρίς να κουράζεται, να ευχαριστεί με χαρά, ένας φίλος στη διαθεσιμότητα των άλλων.

Κάνε να είμαι μια σίγουρη παρουσία για όποιον έχει την ανάγκη μου, να προσφέρω μια φιλία αναπαυτική, να ακτινοβολώ την αγάπη, την ελπίδα, την χαρά, την ειρήνη, την δική σου ειρήνη, Κύριε.

Βοήθα με να είμαι διαθέσιμος και να δέχομαι προπαντός  τους πιο αδύναμους και ανυπεράσπιστους.

Έτσι, Κύριε, χωρίς να κάνω έργα μεγαλειώδη, θα μπορέσω να βοηθήσω τους άλλους να σε νιώσουν πιο κοντά.    

Κύριε, μόνη μου ελπίδα, άκουσε την προσευχή μου. Μην επιτρέψεις να πάψω να αναζητώ το πρόσωπό σου.

Δώσε μου τη δύναμη να αναζητώ εσένα που μου έκανες το δώρο να σε βρω που μου έδωσες την ελπίδα να σε πλησιάζω ολοένα και περισσότερο.

Ο ζήλος μου και η αδυναμία μου είναι μπροστά σου.Κύριε, ενδυνάμωνε το ζήλο μου, θεράπευσε την αδυναμία μου.

Θεέ Πατέρα, έλα να με βοηθήσειςώστε να μην σε ξεχάσω ποτέκαι να ζω πάντα με την παρουσία σου.

Κάνε, Κύριε, Θεέ μου, να σε γνωρίζω πάντα ολοένα και περισσότερο και να σ’ αγαπώ με όλη μου καρδιά. 

Όταν ήμουν μικρό παιδί, Κύριε, δεν το ήξερα.

Δεν ήξερα ότι μπορούσε κανείς να κουραστεί,

να κουραστεί να είναι ο εαυτός του,

και να πει ότι έκανε λάθος ζωή.

Είχα μέχρι τώρα πολλούς πειρασμούς

μα αυτός είναι ο πιο δυνατός:

Να επιθυμώ μια καλύτερη υγεία,

ένα πνεύμα πιο φωτεινό,

ένα σώμα λιγότερο αδύνατο,

μια ανώτερη εκπαίδευση,

μια διαφορετική κατάσταση: αυτοί που οι άλλοι έχουν…

Να ανακαλύπτω στους άλλους τόσα πλεονεκτήματα

που θα με έκαναν πιο άνετο

και τόσες ευκολίες που εγώ ποτέ δεν είχα…

Να ξέρω ότι υπάρχει τόσος χρόνος για να ζήσω

και είναι αργά για να ονειρευτώ.

Τα όνειρα τελείωσαν.

Μου μένει η ζωή, η αληθινή ζωή μου,

αυτή που πρέπει να αγαπήσω.

Και η ζωή μου ποια είναι;

η πτωχή υγεία μου,

η αβέβαιη σταδιοδρομία μου

η καθημερινότητά μου

με μένα και με τους άλλους.

Όλα αυτά, Κύριε, πρέπει να τα δεχτώ

και να δεχτώ τον ίδιο μου τον εαυτό

φτωχό όπως είναι, έτσι όπως είναι,

όπως Εσύ τον αγαπάς.

Και να βρω την ευτυχία κάνοντας αυτό που μπορώ,

όντας αυτό που είμαι..

Πόσο μεγάλος είσαι Κύριε!

πόσο μεγάλο είναι το μυστήριο της ζωής με την οποία γεμίζεις τον κόσμο.

Εγώ είμαι έργο των χεριών σου, και όλα τα οφείλω στην αγάπη σου.

Με όλη μας τη ζωή εμείς θέλουμε να σε ευχαριστήσουμε.

Αναγνωρίζω μπροστά σου ότι η ζωή ακόμα και η δικιά μου η νεανική

είναι γεμάτη από προβλήματα, από δυστυχίες και από την πικρή εμπειρία της αμαρτίας.

Αλλά Εσύ δεν μ’ αφήνεις μόνο.

«Εσύ με κάλεσες, η φωνή Σου νίκησε την κώφωση μου, έλαμψες και το φως Σου νίκησε την τυφλότητά μου, διασκόρπισες το άρωμά Σου και εγώ το έχω αναπνεύσει, και τώρα ποθώ Σένα…σε γεύθηκα, και τώρα πεινάω και διψάω εσένα, με άγγιξες, και τώρα καίγομαι από την επιθυμία της ειρήνης Σου…γιατί Εσύ μας έκανες για σένα και οι καρδιά μας είναι ανήσυχη έως ότου επιστρέψει σε Σένα…»

Άγιος Αυγουστίνος

Κύριε, κάνε µε ένα όργανο της Ειρήνης σου.

Όπου υπάρχει µίσος, να σκορπώ την αγάπη.

Όπου υπάρχει προσβολή, να δίνω συγγνώµη.

Όπου υπάρχει αµφιβολία, να δείχνω πίστη.

Όπου υπάρχει απελπισία, να εµπνέω ελπίδα.

Όπου υπάρχει λύπη, να σκορπώ χαρά.

Ουράνιε Κύριε,

δος ώστε να µη ζητώ τόσο να παρηγορούµαι,

αλλά να παρηγορώ,

να µη ζητώ τόσο να µε κατανοούν,

όσο να κατανοώ,

να µη ζητώ τόσο να µε αγαπούν,

όσο να αγαπώ!

Διότι Κύριε,

µε το να δίνοµε, λαβαίνουµε,

µε το να συγχωρούµε, συγχωρούµαστε,

µε το να πεθαίνοµε

ανασταινόµαστε στην αιώνια ζωή.

Άγιος Φραγκίσκος της Ασσίζης

Αρχική σελίδα/Ποιοι είμαστε;/Ενοριακή ζωή/Θεία Λειτουργία/Γραφείο ενορίας

Κοιμητήριο/Ανακοινώσεις/Βιβλίο επισκεπτών/Χάρτης/E-mail/Links