1.วิธีการเดินทางไป กลับ

1.ทางรถ ปัจจุบันสามประเทศอันประกอบไปด้วย ไทย ลาว เวียตนาม ได้มีโครงการ รวมพัฒนาเส้นทางอินโดจีน สร้างสะพานมิตรภาพไทยลาวแห่งที่สอง มุกดาหาร-สะหวันเขต ทำให้ได้รับความสะดวกสบายทั้งการท่องเที่ยว และการค้าในอนาคตนี้ จากจังหวัดมุกดาหาร เส้นทางหมายเลข 13 ข้ามสะพานผ่านสะหวันเขต  เดินทางตามเส้นทางหมายเลข 9 เข้าสู่จังหวัดกวางตรี ภาคกลางของเวียตนาม สามารถเดินทาง ไปจังหวัดถื่อเทียนเว้ราชธานีเก่า และเมืองดาหนั่ง เมืองท่าสำคัญ ของเวียตนาม คงต้องรออีกสักระยะสำหรับเส้นทางการเดินทาง

2.ทางเรือ ไม่เป็นที่นิยมเท่าที่ทราบ ส่วนทางรถไฟ คงต้องรออีกนาน

3.ทางเครื่องบิน ง่าย และสบาย เท่าที่ทราบช่วงหน้าฝน มีเที่ยวบินของแอร์เอเชีย มีโปรโมชั่น ราคาพิเศษ ไปฮานอย ก็ติดต่อได้ ส่วนทางใต้เมืองโฮจิมินห์ก็มีหลายสายการบิน บอกสักนิดว่าต้องเตรียมตัวอะไรบ้าง สำหรับท่านที่เคยแล้ว ก็ถือว่าทบทวนแล้วกัน

-เรื่องวีซ่า นี่ ทางเวียตนาม ตอนที่ไปเมื่อปี พ.ศ.2546 เป็นต้นมา ไทยได้รับเว้นการทำวีซ่าเข้าประเทศ อยู่ได้เดือนหนึ่ง (ถ้ามีลูกที่นั่นก็อยู่ตลอดชีวิตแล้วกัน ฮา...) เพราะเขาต้องการเปิดประเทศรับนักลงทุน ชาติที่เข้ามาลงทุนอันดับต้น ก็ ไต้หวัน เกาหลี เยอะที่สุด ส่วนพาสปอร์ตยังต้องใช้ ครับ ทำได้ที่กรมการกงศุลสอบถามได้ที่ (+66)02 981-7268  เดี๋ยวนี้พาสปอร์ตรุ่นใหม่ติดไมโครชิพด้วย ให้ท่านเตรียมนำบัตรประจำตัวประชาชน พร้อมชื่อนามสกุลภาษาอังกฤษ เงินจำนวนพันบาทเอกสารอื่นไม่ต้อง ทำง่ายสะดวกรวดเร็ว สัปดาห์หน้ามารับได้เลย ไม่สะดวกมารับเองก็ส่งไปรษณีย์ หรือบางท่านง่ายสุดสุด ใช้บริการบริษัททัวร์ซะเลยจ่ายเพิ่มอีกหน่อยเพื่อประหยัดเวลา

-ตั๋วเครื่องบิน ก็ตามสะดวกครับ ชอบสายการบินไหน ซื้อผ่านตัวแทนจำหน่าย แบบโทรสั่ง แบบออนไลน์อินเตอร์เน็ต หรือไปซื้อเอง ถ้าไปแบบทัวร์ก็สบายสามตลบ ถ้าบินเดี่ยวล่ะก็ศึกษาจากข้อมูลที่เว็บนี้ก่อน ซึ่งพอจะมีคำแนะนำเบื้องต้นคือ

1. อันดับแรกแลกเงินครับ ท่านที่มีบัตรเครดิตก็สบายใจได้ไปกดเอาที่เวียตนามก็ได้ มีหลายธนาคารตามสะดวก อย่างตู้เอทีเอ็มของเวียตคอมแบงค์ เห็นเยอะ ส่วนของไทยก็มีธนาคารกรุงเทพทั้งที่ฮานอยและโฮจิมินห์ แต่ก็ควรจะติดตัวไปบ้างเงินไทยซักสามสี่พันเงินดอลล่าร์ซัก ห้าร้อยเหรียญ รวมเงินย่อยสิบยี่สิบเหรียญสี่ห้าใบ เพราะที่นั่นใช้เงินเวียตนามด่อง(ดูอัตราแลกเปลี่ยน) สุดท้ายให้เตรียมแบงค์ห้าร้อยหนึ่งใบ จะดีมากเชื่อผม
2. ตรวจสอบสัมภาระหยูกยาประจำตัวแยกกระเป๋าต่างหาก วัตถุที่ยาว แหลมคม ทุกชนิด ใส่แยกในกระเป๋าเดินทาง ไม่ต้องนำติดตัวขึ้นเครื่อง เห็นมาเยอะแล้วเจอตรวจโลหะและวัตถุ มีดพับ ตะไบเล็บ หรืออย่างไม้สนุกเกอร์ ยังโดนยึดหมดเลย แต่มือถือ โน้ตบุ๊ก เกมกด พระเครื่องของขลังบางอย่างพอรับได้ นำไปได้ ส่วนการพกเงินสดไม่เกินพันเหรียญจะดี  
3. ด่านที่หนึ่ง ชั่งน้ำหนักสัมภาระไม่เกินพิกัด ก็ผ่าน สัมภาระท่านก็ไปพร้อมกับเครื่องที่ท่านไป ตรวจหมายเลขตั๋วสัมภาระ เก็บต้นขั้วด้วย ไว้เวลาถึงที่หมายจะได้ไม่มีปัญหา ไปแย่งกระเป๋าชาวบ้านเพราะจำผิด ถ้าอยากให้เพื่อนคนไทยรักเมืองไทย นั่งคุยไปด้วยบอกเจ้าหน้าที่ตอนมาเช๊กอินเคาน์เตอร์ เลือกที่นั่ง ก็จะได้นั่งกับสาวสวย(อันนี้แล้วแต่ดวงครับ) ติดสติ๊กเกอร์สัมภาระ รับตั๋วที่นั่ง พร้อมกรอกใบเช็กเข้าออกประเทศ(ใบขาว) ออกช่องเช็กอิน
4. เตรียมเงินเอาไว้ห้าร้อยบาทจ่ายค่าธรรมเนียมสนามบิน ไม่อยากซื้อตั่ว ก็มาหยอดแบงค์ห้าร้อยที่เครื่องขายอัตโนมัติก็ได้ ด่านที่สองตรวจเอกสารพาสปอร์ตตั๋วเครื่องบินตั๋วที่นั่งตั๋วค่าธรรมเนียม เช็กใบออกนอกประเทศเจ้าหน้าที่จะเก็บ(ใบขาวส่วนที่หนึ่ง) เสร็จก็ค่าแต่อย่าลืมมาก่อนหนึ่งชั่วโมงเที่ยวบินออก เพราะผมมีเพื่อนตกเครื่องบิน เอ...ไม่ใช่พี่ หมายถึงมาไม่ทันเวลาเช๊กอิน ต้องแจ้งเลื่อนตั๋วเสียตังค์เพิ่มแต่ก็ไปได้
5. เข้าไปดูสินค้าที่ว่าดิวตี้(ไม่)ฟรี ซื้อของฝากติดไม้ติดมือ แวะร้านหนังสือหาคู่มือเที่ยวเวียตนาม(เผื่อมี) สำคัญศึกษาสถานที่เที่ยวและงบประมาณว่าตามที่คาดไว้กับที่จะไปใกล้เคียงกัน ที่นี้นั่งรอ หาเพื่อนคุย ไม่มีก็ไปคุยกับคนขายของถ้าเขาไม่ยุ่งงาน ส่วนท่านที่มาชั้นธุรกิจ ก็จะมีห้องรับรองครับ อ่านหนังสือพิมพ์คุยเบาๆ เครื่องดื่ม อาหารการกิน เต็มที่ คราวนั้น ผมเลยไม่ยั้งเลย เมาก่อนขึ้นเครื่อง ครั้งนั้นที่ห้องรับรอง ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกว่าจะเห็นท่านอำนวย วีรวรรณ แต่ตอนนั้นผมจำชื่อท่านไม่ได้ ต้องประทานโทษ
6. ด่านที่สาม ตรวจวัตถุ มีคม โลหะ รับบัตรตะกร้า เอาของในกระเป๋า สัมภาระติดตัวเบา มือถือ วางเข้าเครื่องตรวจ ยืนบนแท่นแล้ว กางแขน เจ้าหน้าที่ก็เครื่องกระบองลูปไล้ไปมา น่าสยิว สะดุ้งมาอีกทีก็ คืนบัตรรับของคืน
7. เข้ามานั่งรอ ห้องพักรอ เข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว ทั้งหนักและเบา โทรหาญาติ พ่อแม่ ลุงป้า น้า อา แฟน น้องแฟน..ตามสะดวก ร่ำลากันให้เรียบร้อย ท่านที่จำเป็นต้องใช้เครื่องเบอร์เดิมก็ให้แจ้งศูนย์ทำการโรมมิ่งก่อนเดินทางไป ถ้าไม่มี  ก็ซื้อซิมใหม่เตรียมเครื่องที่ใช้ระบบจีเอสเอ็มได้ก็พอ เพราะที่นั่นโดยส่วนมากใช้ระบบนี้ ไม่มีซิมไม่เป็นไรดูบทสนทนาพูดเวียตนามได้ ลุยเข้าร้านบริการโทรศัพท์ที่มีอยู่มากมายในเมืองครับแต่ระวังถ้าท่านสื่อสารไม่ได้ก็จบ หรือจะซื้ออินเตอร์เน็ตโฟนการ์ดใช้ที่ร้านอินเตอร์เน็ทที่เกลื่อนเมือง โทรกลับบ้านก็ถูกดี แต่ถูกสุดก็แช๊ทนี่แหละ ส่วนมาก ที่นั่นนิยมมากที่สุดก็ ตัวแช๊ทของ Yahoo จะพูดผ่านเครือข่ายหรือประชุมทางวีดีโอผ่านเครือข่ายก็ได้ อ๊ะ... ได้เวลาที่ต้องให้เจ้าหน้าดูตั๋วพร้อม รับเอกสารเข้าออกประเทศเวียตนาม(ใบเหลือง)ขึ้นเครื่องก่อนแล้วกรอกให้เรียบร้อยเพราะตอนลงต้องให้เจ้าหน้าที่ตรวจประทับตราเข้าประเทศ ทุกอย่างเรียบร้อย ปิดโทรศัพท์ ล้างท้อง แล้วมองหาหนังสือที่เขาแจกฟรี เที่ยวบินที่ผมพอจะแนะนำคร่าวๆ มีดังนี้

• การบินไทยรักคุณเท่าฟ้า ที่ (66-2) 545-3690-92  ก็เที่ยวบินประมาณ แปดโมงครึ่ง กับสิบโมงเช้า ถึงโฮจิมินห์ ก็ สิบโมง กับ เที่ยง ได้นั่งทานผัดกะเพราอร่อยดีเครื่องดื่มก็ดี แอร์โฮตเตทคุยดีขนาดว่าผมนั่งชั้นประหยัดก็รู้สึกดี ตารางขาออกดูข้างล่างแล้วกัน

   

  Effective Period	Dep. Time	Arr. Time	Day							Flight Number & Connection	Stops	Travel Time (hh:mm)	Via
  			Mo	Tu	We	Th	Fr	Sa	Su
  29 Sep 05 - 25 Mar 06	0850	1020								TG680	0	1:30	-
  29 Sep 05 - 29 Oct 05	1825	1955								TG686	0	1:30	-
  30 Oct 05 - 25 Mar 06	1835	2005								TG686	0	1:30	-
  30 Sep 05 - 28 Oct 05	1545	1715	-	-	-	-		-	-	TG694	0	1:30	-
  04 Nov 05 - 24 Mar 06	1510	1640	-	-	-	-		-	-	TG694	0	1:30	-

และตารางขากลับ ดูเลย

Effective Period	Dep. Time	Arr. Time	Day							Flight Number & Connection	Stops	Travel Time (hh:mm)	Via
			Mo	Tu	We	Th	Fr	Sa	Su
29 Sep 05 - 29 Oct 05	1230	1355								TG681	0	1:25	-
30 Oct 05 - 25 Mar 06	1210	1335								TG681	0	1:25	-
29 Sep 05 - 29 Oct 05	2100	2225								TG687	0	1:25	-
30 Oct 05 - 25 Mar 06	2110	2235								TG687	0	1:25	-
30 Sep 05 - 28 Oct 05	1820	1945	-	-	-	-		-	-	TG695	0	1:25	-
04 Nov 05 - 24 Mar 06	1750	1915	-	-	-	-		-	-	TG695	0	1:25	-

ขากลับนครโฮจิมินติดต่อที่  822 3365

• สายการบินลุฟฮันซ่าเยอรมัน  ที่ +66 (0)2 535 2210 และ+66 (0)2 535 2211 โทรไปยาก เพราะเดี๋ยวเขาเน้นขายผ่านนายหน้า คุณบินเดี่ยวต้องทำใจครับ เที่ยวบินออกบ่ายสามโมง มีวันอาทิตย์ อังคาร ศุกร์ ขากลับเช่นกันแต่เครื่องออกสองทุ่มครึ่ง ขาไปถือว่าเป็นเที่ยวบินผ่านประเทศไทย อาหารดูจะบางตาพนักงานแอร์โฮทเตท ก็อ่อนล้า  อาหารอาจไม่คุ้นลิ้น แต่ก็รสชาติแปลกไปอีกแบบ แต่ถ้าไม่ได้ เครื่องดื่ม ผมคงเซ็งกว่านี้ ผมเป็นตั๋วไปกลับชั้นประหยัด ขากลับเวียตนามเลยกลายเป็นต้นทางทุกอย่างสดใหม่ งานนี้ผมเลยแทบจะกลิ้งออกจากเครื่อง เพราะสเต๊กเนื้อวันนั้นอร่อยมาก ท่านที่ต้องการยืนยัน เลื่อนตั๋ว แจ้งนิดนึงโดยเฉพาะวันอาทิตย์ให้ท่านแจ้งภายในวันศุกร์ เพราะเสาร์ อาทิตย์ เจ้าหน้าที่ทางเวียตนาม มีน้อย หรือไม่ค่อยมี ต้องทำใจครับที่ราคา เพราะเคยมีพี่คนหนึ่งตกเครื่องเช่นกัน แบบว่าดูเวลาผิดเช็กอินไม่ทัน เลยต้องโอมแอม(กอดสาว)ต่ออีกสองวันขากลับนครโฮจิมินติดต่อที่  829 8529
• สายการบินเวียตนามแอร์ไลน์  ติดต่อที่ 66-2-655 4137/40 ขากลับนครโฮจิมินติดต่อที่  832 0320  เมื่อมีนาคม พ.ศ. 2549 ได้มีโอกาสนั่งเครื่องของสายการบินนี้ตอนกลับมาเมืองไทยยอมรับว่าเครื่องบินเขาเล็กไปหน่อยเวลาlanding เสียววูปเลย และยังมีปัญหาเรื่องระบบปรับแรงดันภายใน ผมนั่งมากับฝรั่งชาวสเปนเขาบ่นปวดหูมาก เท่าที่ผมนั่งสายการอื่นเจอบ้างแต่ไม่มากเท่านี้ เรื่องอาหารก็อร่อยดีเป็นตุ๋นเนื้อวัว เรื่องราคาตั๋วก็ถูกกว่าประมาณเกือบ สองพัน แอร์ไม่ค่อยเย็น คิดว่าคงจะได้รับการปรับปรุงในอนาคต เพราะลูกค้าแน่นมากๆ